Όταν η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία, πολλοί πίστευσαν ότι ο πόλεμος θα τελείωνε γρήγορα, αφού η Ρωσία υλοποιούσε τους στόχους της. Εν τούτοις, αυτό δεν συνέβη έτσι. Ο πόλεμος καλά κρατεί από τις 24 Φεβρουαρίου, οι δε Ουκρανοί αντιστέκονται και σε μερικές περιπτώσεις αποκομίζουν κέρδη. Οι Δυτικοί, για τα δικά τους κυρίως συμφέροντα, υποστηρίζουν την Ουκρανία, στέλλοντας ακόμη και βαρύ οπλισμό, οι δε Ουκρανοί υπερασπίζουν, όπως είναι φυσικό, τη χώρα τους.
Στην ίδιαν τη Ρωσία φαίνεται ότι υπάρχουν δύο στρατόπεδα, αυτό της «ειδικής αποστολής» και αυτό του στρατοπέδου για γενικότερον πόλεμο, που φαίνεται να κερδίζει στη πράξη για την ώρα (βλ. Alexander Baunov, «Why Is Putin Upping the Ante in Ukraine?», Carnegie, 23/9/2022).
Οι Ρώσοι έκαμαν δημοψηφίσματα στα κατεχόμενα εδάφη, οι δε Ουκρανοί διακηρύττουν ότι θα πολεμούν μέχρις ότου ανακαταλάβουν τα εδάφη τους. Η κατάσταση είναι χαώδης και δεν φαίνεται να ξεκαθαρίζει εύκολα.
Το πρόβλημα πάλιν έχει να κάμει με τα συμφέροντα των Δυνάμεων. Γενικά, η Δύση θα ήθελε την Ουκρανία με το μέρος της. Η Ρωσία, από την άλλη μεριά, έχει τις δικές της φιλοδοξίες για τη χώρα.
Αυτός είναι ο λόγος, που δεν φθάσαμε σε μια λύση. Από την άλλη μεριά, η κατάσταση καθίσταται επικίνδυνη με την αντιπαλότητα μεταξύ της Ρωσίας και της Δύσης. Ελπίζομε να μη φθάσομε σε ανεπανόρθωτες καταστάσεις.
* Δικηγόρος, πρόεδρος του Συνδέσμου Ηνωμένων Εθνών Κύπρου και Αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας των Συνδέσμων Ηνωμένων Εθνών (WFUNA), πρώην μέλος της Γραμματείας του ΟΗΕ στο Τμήμα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
