Εμείς οι Έλληνες συντηρούμε μια τραγικότητα από τους αρχαίους πατέρες, τους δραματικούς ποιητές, τον Αισχύλο, τον Σοφοκλή, τον Ευριπίδη. Λες και μας καλούπιασαν με τους χαρακτήρες που δραματοποιούσαν στα έργα τους. Μοναχικούς, απομονωμένους στα πάθη τους, σαν δέντρα ερήμων, ασυντρόφιαστους στη αέναη δυστυχία. Ουδέποτε νιώσαμε έμπρακτη συμμαχική υποστήριξη. Ασφάλεια. Σιγουριά. Πάντα προσφέραμε, ουδέποτε λαμβάναμε. Δείγματα και τα σκηνικά των Γενικών Συνελεύσεων του ΟΗΕ. Πόσοι ήταν έτοιμοι να σταθούν πλάι μας στο Κυπριακό, στο εθνικό, στο προσφυγικό, στους κινδύνους που μας απειλούν, στους πολέμους που μας φοβερίζουν; Κατάμονη η Κύπρος, επί αιώνες αντιμετωπίζει υπαρξιακό πρόβλημα. Επικρέμαται η αιμοσταγής χατζάρα πάνω από το κεφάλι μας, σαν Δαμόκλεια σπάθη.
Η Τουρκία κατακρεουργεί την υπόστασή μας. Λεηλατεί τη ζωή μας. Υποδουλώνει τη γη μας. Έχει απλωμένο το μιαιφόνο χέρι στα υπάρχοντά μας. Ποιος μας συμπαρίσταται συγκεκριμένα από τους «φίλους» μας; Διαλαλούμε τις συμμαχίες που έχουμε συνάψει. Ποιος αποδεικνύει ότι μας κρατά το χέρι στο σκοτάδι, όπου ενεδρεύουν τα ιοβόλα βέλη του κατακτητή; Ταυτιστήκαμε με τους Δυτικούς και στους πρόσφατους διαχωρισμούς, εναντιούμενοι στους Ανατολικούς. Όμως δεν είδαμε κανένα αεροπλανοφόρο να ανακόπτει τον πλουν των πειρατών του 1974. Κι αν εξαιρέσουμε τον Γερουσιαστή Μενέντεζ που τιμά τη χώρα του και τη διακηρυγμένη ελληνοφιλία του, η αμερικανική προεδρία ναι μεν λέει ότι διαφωνεί με τις επιθετικές παρορμήσεις της Τουρκίας αλλά δεν διακόπτει την επιθυμία της για επαναπροσέγγιση με τους Τούρκους. Ποιος μπορεί να υποστηρίξει ότι η Αμερική θα μας προστατεύσει πολεμικά από μια επαπειλούμενη νέα επιδρομή; Ύστερα από 48 χρόνια δηλώνουν ότι θα μας επιτρέπουν να αγοράζουμε τα όπλα τους, αλλά τα ίδια χρόνια εξόπλιζαν τον σφαγέα μας.
Μισό αιώνα μας απέκλειαν από την εξασφάλιση οπλισμών. Τώρα ήραν την απαγόρευση αλλά η πολιτική τους θυμίζει την Ουκρανία που ο πληθυσμός της σφαγιάζεται με μόνη προστασία τον δικό της στρατό. Και το «ξανθό Γένος» των Αγαθαγγελικών φαντασιώσεων που περιμέναμε να κατέβει στα μέρη μας, ναι μεν έχει κατηφορίσει, αλλά από την άλλη μεριά! Οι Εγγλέζοι μας κρέμαζαν, μας φυλάκιζαν, μας βασάνιζαν, μας λήστευαν, αλλά ουδέποτε μας είδαν με καλό μάτι. Όπου σηκώσεις μια πέτρα σκανδάλου από κάτω βρίσκεις έναν Εγγλέζο. Μόνο που τους ηγέτες μας, νηστεύοντες και μη, όπου τους έψαχνες τους έβρισκες στο Λονδίνο! Δεξιούς, Αριστερούς, Ζαρβόδεξιους. Μας εκμεταλλεύονταν κυβερνήτες επί δεκαετίες, μας πατούσαν στον λαιμό επί αιώνες, μας μαύρισαν με τις καταραμένες συνθήκες Ζυρίχης- Λονδίνου, μας πούλησαν στον Τούρκο εισβολέα και κατακτητή μα παραμένουμε κολλημένοι σαν άβουλα πρόβατα στη ματσούκα του βοσκού.
Δεν κοιτάμε τη σοφία της ιστορίας. Η πολιτική μας μοιάζει υποτελική, ψευδαισθησιακή. Δεν προβληματιζόμαστε επί των γεγονότων. Παραμένουμε «δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι» κατά τον Βάρναλη, προσμένοντας ένα θαύμα που αλλαξοστράτησε. Αυτοί μας πούλησαν στους Φράγκους το 1192. Και στους Τούρκους το 1959. Αυτοί μας καρφώνουν στον ΟΗΕ, στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κι όμως παραμένουμε απαθείς.
Κι οι Ελλαδίτες χειρότεροι από μας. Δεν μελετούν τους «φίλους». Βρετανία, Γερμανία, Ιταλία, ήταν οι προστάτιδες δυνάμεις του νεοπαγούς κράτους της Αλβανίας. Αυτοί επέβαλαν τη διακοίνωση αποχώρησης της Ελλάδας από τη Βόρεια Ήπειρο το 1914, αλλιώς θα χάναμε τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Αυτοί σκάρωσαν το επαίσχυντο πρωτόκολλο Φλωρεντίας το 1913 για υπαγωγή της Β. Ηπείρου στην Αλβανία. Άγγλοι, Αμερικάνοι, Ρώσοι χάλκευσαν τα δεσμά των Ελλήνων στις συνωμοσίες Πόστδαμ, Γιάλτας, Μάλτας, διαμελίζοντας τον κόσμο στις μπαρμπουτιέρες και στις ζαριές του 1944- 45. Οι Εγγλέζοι, οι Αμερικάνοι, οι Ρώσοι, οι Γιουγκοσλάβοι, οι Βούλγαροι, δεν βρίσκονταν πίσω από τον εμφύλιο (1946-49);
Οι Ρώσοι δεν επιδίωκαν από τον 19ο αιώνα, τον αφελληνισμό των Ορθοδόξων Πατριαρχείων Μέσης Ανατολής, με το πρόγραμμα της «Ορθόδοξης Αυτοκρατορίας της Παλαιστίνιας Εταιρίας» και στην εξέλιξη του χρόνου επιδιώκουν τη διάλυση του Οικουμενικού Πατριαρχείου; Άγγλοι, Ιταλοί, Αμερικάνοι, Ρώσοι, δεν εξόπλισαν τον Κεμάλ, προκαλώντας τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922; Οι «φίλοι» δεν υποδούλωσαν οικονομικά την Ελλάδα από το 1821 και σε προτεκτοράτο από το 1895; Οι Αγγλοαμερικάνοι δεν συνεργούσαν όταν οι Τούρκοι έσφαζαν και σκλάβωναν την Κύπρο; Οι Ρώσοι δεν σώπαιναν βλέποντας το μέγα έγκλημα; Αυτοί όλοι μπολιάζουν την τουρκολαγνία τους με τα συμφέροντά τους. Συνάπτουμε φιλίες με το Ισραήλ και καλά κάνουμε. Αλλά αναπτύσσει συνομιλίες φιλίας με τους Τούρκους. Η μόνη σίγουρη φιλία είναι αυτή με τη Γαλλία του Μακρόν, απ’ όπου οφείλαμε να εξασφαλίζουμε πολεμικά μέσα και συμμαχίες από τον καιρό του Σαρκοζί, αντί να περιμένουμε ν’ ανοίξουν αγορά οι Αμερικανοί. Και να μη λησμονούμε ότι ο Βενιζέλος όπλισε και εκπαίδευσε την Ελλάδα το 1910 από τη Γαλλία, για να νικήσει στους Βαλκανικούς του 1912 για να τριπλασιάσει την Ελλάδα…
Δεν τρέφουμε ψευδαισθήσεις. Οι παρανοϊκές αυταπάτες παρήλθαν ανεπιστρεπτί με τους τροφοδότες τους. Και ναι μεν δεν μπορούμε να σκιαμαχούμε αμλετικά με όσους μας συμπεριφέρονται πρόστυχα. Αλλά μπορούμε και οφείλουμε να συμπεριφερόμεθα με αξιοπρέπεια. Να μη καλοπιάνουμε τους εκμεταλλευτές της αδυναμίας μας. Να υπενθυμίζουμε ότι στις δύσκολες μέρες παρέμεναν ανάλγητοι στα μαρτύριά μας.
Η Πολιτεία δεν αξιοποιεί τους φοιτητές μας
Οι χιλιάδες φοιτητές μας είναι αδιαφώτιστοι και αναξιοποίητοι. Η δύναμη της ομογένειας ουσιαστικά παραμένει ανεκμετάλλευτη. Πρόσεξα ότι σε μια από τις πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες στην Ουάσιγκτον, οι σελίδες που αναφέρονταν στην τουρκική εισβολή και στα κατοχικά αίσχη, είχαν αφαιρεθεί με ξυραφάκια από Τούρκους φοιτητές, επιστρατευμένους από την εχθρική επιβουλή. Και από δικής μας πλευράς δεν παρετηρείτο οποιοδήποτε ίχνος αντίστασης, αν και εκεί βρίσκονταν και Έλληνες Κύπριοι πρόσφυγες. Στις ξένες εφημερίδες οργίαζαν τα ψεύδη των Τούρκων, αλλά οι δικοί μας λούφαζαν στη ραστώνη των οικονομικών χορηγημάτων που σκορπά η γαλαντομία των κυβερνήσεων της πατρίδας μας, αναλώμασι φορολογουμένων! Στην ίδια μακαριότητα και οι Ελλαδίτες αδελφοί που ξεχνούν ότι τα δράματά μας σκηνοθετήθηκαν από ελληνόφωνους του «κλεινού άστεως».
Χρέος των πολιτικών του όλου ελληνικού κόσμου είναι να δουν, επί τέλους, τις πραγματικότητες, και να πάρουν αποφάσεις αξιοπρέπειας και ευθύνης. Να παύσουν οι πολιτικοί να είναι κορόιδα και να δράσουν όπως υπαγορεύει η ηθική παράδοση και η εθνική τιμή. Η ανοχή πρέπει να δώσει τη μάχιμη θέση της στην ελληνική ηθική και πολιτική αντίσταση. Να μαζέψουμε τον νουν μας. Να εξοπλιστούμε όπως απαιτεί η λογική και το συμφέρον μας, ανεπηρέαστοι από την εύνοια των κερδοσκόπων των πολιτικών αυλών. Και να καταλάβουμε, επί τέλους, ότι είναι ανόητη η αναμονή αγοράς πολεμικών μέσων από υποσχέσεις πρόσκαιρων φίλων, όταν υπάρχουν δυνατότητες διάθεσης σύγχρονων Γαλλικών πλοίων και αεροπλάνων που προμηθεύεται η Ελλάδα και Ισραηλινών όπλων με τα χρήματα που οι χείμαρροι της ζυριχικής Πολιτείας μας εκβάλλουν στα ταμεία των αετονύχηδων. Άλλως τε προσεγγίζει τη γελοιότητα η διασπάθιση του πλούτου των φορολογιών του Λαού για επιδείξεις άκαιρης ευμάρειας, όταν είναι αναγκαία η αγορά μέσων ύπαρξης της πατρίδας.
*Πρόεδρος των Συνδέσμων Αγωνιστών της ΕΟΚΑ.
