Ο Χαϊλέ Σελασιέ Α΄. Υπήρξε ο τελευταίος αυτοκράτορας της Αιθιοπίας, από τις 2 Νοεμβρίου 1930 έως τις 12 Σεπτεμβρίου 1974.
Ήταν στο θρήσκευμα Χριστιανός Ορθόδοξος της Αιθιοπικής Εκκλησίας. Θεωρούσε πως έλκει την καταγωγή του στα βιβλικά χρόνια, από το Σολομώντα και τη Βασίλισσα του Σαβά.
Το Σεπτέμβριο του 1974 ανατράπηκε από τους στρατιωτικούς σε μια περίοδο που ο λιμός και τα αυξανόμενα επίπεδα ανεργίας αποτελούσαν κυρίαρχα προβλήματα της χώρας.
Νικολάε Τσαουσέσκου. Ήταν ηγέτης της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Ρουμανίας από το 1965 μέχρι την εκτέλεσή του τα Χριστούγεννα του 1989.
Λόγω της σχετικά «ανεξάρτητης» πολιτικής του σε σχέσης με την Σοβιετική Ένωση ο Τσαουσέσκου πέτυχε να βρει δυτικές χώρες πρόθυμες να του δανείσουν για να πραγματοποιήσει την πολιτική του. Υπό την ηγεσία του, η Ρουμανία ήταν ο τέταρτος μεγαλύτερος εξαγωγέας όπλων στον κόσμο. Από τις αρχές του 1989, ο Τσαουσέσκου άρχισε ν’ απομονώνεται με ταχείς ρυθμούς από τους κομμουνιστές πρώην συμμάχους του. Ήταν η μόνη χώρα του κομμουνιστικού μπλοκ που είχε επίσημα σχέσεις με την τότε Ευρωπαϊκή Κοινότητα.
Πέρασε από πρόχειρο στρατοδικείο μαζί με τη σύζυγό του Έλενα καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν την ημέρα των Χριστουγέννων του 1989.
Χαφέζ Αλ-Άσαντ. Διετέλεσε πρόεδρος της Συρίας μεταξύ 1971 και 2000. Με τη συμμετοχή του σε τρία πραξικοπήματα έθεσε τον εαυτό του ως τον αδιαφιλονίκητο αρχηγό της Συρίας. Συμμάχησε με την Σοβιετική Ένωση στον ψυχρό πόλεμο, με αντάλλαγμα υποστήριξη ενάντια στο Ισραήλ.
Η Συριακή Κυβέρνηση έπαψε να έχει μονοκομματικό σύστημα με την κανονική έννοια του όρου και μετατράπηκε σε μονοκομματική πολιτεία με ισχυρή προεδρία. Πέθανε το 2000 και τον διαδέχθηκε ο μικρότερος γυιός του Μπασάρ.
Φιντέλ Κάστρο. Κυβέρνησε την Κούβα ως πρωθυπουργός από το 1959 έως το 1976 και στη συνέχεια ως πρόεδρος από το 1976 έως το 2008. Ισχυριζόταν, ότι ήταν μαρξιστής – λενινιστής, υπηρέτησε ως πρώτος γραμματέας του κομμουνιστικού κόμματος της Κούβας από το 1965 έως το 2011.
Ο Κάστρο ήταν περισσότερο σταλινιστής παρά μαρξιστής – λενινιστής. Χωρίς καμιά δυσκολία συγκέντρωσε στο πρόσωπό του τα αξιώματα του Προέδρου του Κράτους και του αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων. Υπήρξε πολύ σκληρός με τους αντιπάλους του και κάθε αντίθετη φωνή. Οι φυλακές γέμισαν από αντιφρονούντες και ένα τεράστιο αριθμό δημοσιογράφων. Πέθανε στις 25 Νοεμβρίου του 2016.
Γκαμάλ Άμπτελ Νάσερ. Υπήρξε Πρόεδρος της Αιγύπτου από 1956 μέχρι το θάνατό του 28 Σεπτεμβρίου 1970. Επί θητείας του ηττήθηκε η Αίγυπτος από το Ισραήλ στο πόλεμο των έξη ημερών το 1967. Υπήρξε αυταρχικός ηγέτης, κατηγορήθηκε για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είχε την κυριαρχία του στο στρατό όσον αφορά τα πολιτικά θέσμια, όπου εγκατέστησε ένα σχέδιο στρατιωτικής και δικτατορικής κυριαρχίας στην Αίγυπτο.
Επί των ημερών του κατέρρευσε η ανθούσα μέχρι τότε ελληνική παροικία της Αιγύπτου λόγω των εθνικοποιήσεων και της απαγόρευσης εξόδου από την χώρα συναλλάγματος.
Έστρεψε τη χώρα προς τη Σοβιετική Ένωση, ξεπουλώντας όλη τη παραγωγή δημητριακών και βάμβακος στη Σοβιετική Ένωση για την εξασφάλιση οπλισμού. Απεβίωσε σε ηλικία 52 ετών και τον διαδέχθηκε ο Ανουάρ Σαντάτ.
Μουαμάρ Καντάφι. Κυβέρνησε τη Λιβυκή Αραβική Δημοκρατία σαν επαναστατικός Πρόεδρος από το 1969 μέχρι το 1977 και στη συνέχεια σαν «Αδελφικός Ηγέτης» της Μεγάλης Σοσιαλιστικής Λαϊκής Λυβικής Αραβικής Τζιμχαρίας μέχρι το 2011. Ο Καντάφι από λοχαγός του λιβυκού στρατού τη στιγμή του πραξικοπήματος προήχθη σε συνταγματάρχη, ανέλαβε αρχηγός του γενικού επιτελείου ενόπλων δυνάμεων, εμφανίστηκε ως Πρόεδρος του «Επαναστατικού Συμβουλίου», και πήρε όλες τις εξουσίες στα χέρια του.
Για χρόνια, οι Λίβυοι υπέφεραν από ένα κατασταλτικό στρατιωτικό καθεστώς. Στις 7 Απριλίου 1976, πανεπιστημιακοί φοιτητές από τη Βεγγάζη και την Τρίπολη οργάνωσαν μαζικές διαδηλώσεις ενάντια στο καθεστώς. Το καθεστώς συνέλαβε διάφορους σπουδαστές. Άλλοι πυροβολήθηκαν, αρκετοί σκοτώθηκαν, άλλοι κρεμάστηκαν δημόσια. Εκείνη την ημέρα, πολίτες και σπουδαστές από το πανεπιστήμιο Al-Fatech κρεμάστηκαν δημόσια στη κεντρική πλατεία της Βεγγάζης. Το καθεστώς μετέδωσε τις εκτελέσεις στη λιβυκή κρατική τηλεόραση. Οι διαφωνούντες ανώτεροι στρατιωτικοί κρεμάστηκαν επίσης.
Ο Καντάφι διατηρούσε στενές επαφές με τον Ανδρέα Παπανδρέου και Βάσο Λυσσαρίδη. Ο Καντάφι δολοφονήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2011.
Η Κύπρος μέχρι και το θάνατο του «Εθνάρχη» ανήκε στους Αδέσμευτους. Οι πρωτοκλασάτοι αδέσμευτοι ηγέτες εκτός του Μακαρίου ήταν δικτάτορες.
Την ημέρα της εισβολής η Κύπρος είχε ως συμμάχους της την Σοβιετική Ένωση και τους Αδέσμευτους.
Σήμερα ακούονται φωνές εναντίον της Δύσης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης ότι εφαρμόζουν εντελώς διαφορετική πολιτική έναντι της εισβολής στην Κύπρο και της εισβολής στην Ουκρανία.
Όλοι μας επιβάλλεται να θυμηθούμε την πολιτική μας θέση την περίοδο του 1960 μέχρι τον θάνατο του Μακαρίου τουλάχιστο. Με την εγκαθίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας ο αντιπρόεδρος Φαζίλ Κουτσιούκ μιλούσε για ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ.
Το 1961 ο Μακάριος αποφάσισε να συμμετάσχει στην Διάσκεψη Κορυφής των Αδεσμεύτων. Ο Φαζίλ Κουτσιούκ αντέδρασε έντονα, όπου και συζήτησαν. Παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα της συζήτησης.
«Μακαριώτατε, διαφωνώ. Η Κύπρος δεν έχει απολύτως καμιά σχέση στη διάσκεψη αυτή».
«Αντίθετα, εκεί είναι η θέση μας».
«Δεν συμφωνώ».
«Μη συμφωνείτε. Εγώ σας πληροφορώ επίσημα πως θα πάω στο Βελιγράδι».
«Δεν δικαιούσθε να πάτε».
«Φυσικά δικαιούμαι».
«Θα ασκήσω το δικαίωμα βέτο».
«Ασκήστε το όσο θέλετε. Εγώ θα πάω στο Βελιγράδι».
Η κατάληξη ήταν να πάει. Τον Ιούνιο του 1974 ο Εζεκίας Παπαϊωάννου μεταξύ πολλών άλλων βλακειών είπε και τα ακόλουθα:
«Η Σοβιετική Ένωση, με την παρουσία του Σοβιετικού Στόλου στη Μεσόγειο, αποτελεί την ασπίδα, όχι μόνο για τον κυπριακό λαό, αλλά και για όλους τους άλλους, που αγωνίζονται για εθνική ανεξαρτησία και κοινωνική πρόοδο».
Σήμερα το 41% των κυπρίων πιστεύει ότι ο Πούτιν ορθώς εισέβαλε στην Ουκρανία και ένα άλλο 65% πιστεύει ότι κακώς υιοθετήσαμε τα μέτρα της Ε.Ε. εναντίον της Ρωσίας.
Μια ζωή παραμένουμε αδιόρθωτοι. Δεν μπορούμε μόνο να θέλουμε. Δεν γίνεται όλοι να έχουν άδικο και μόνον εμείς δίκαιο. Οι ηγέτες μας προσπαθούν τρέχοντας ν’ αποφύγουν τη βροχή, και τελικά πνίγονται μέσα στο βόθρο.
