Η κλιματική αλλαγή και το υποχρεωτικό τέλος των ορυκτών καυσίμων για την παραγωγή ενέργειας, πέραν από τη σωτηρία της ζωής στον πλανήτη, φέρνει μαζί της και τις προϋποθέσεις μιας τεράστιας κοινωνικής αλλαγής, που αν αξιοποιηθούν σωστά και στοχευμένα από τις κοινωνίες θα φέρουν μια τεράστια κοινωνική επανάσταση, χωρίς βία, χωρίς αιματοχυσίες, χωρίς πολέμους:
Στον τομέα της ιδιοκτησίας της ενέργειας η οποία ιδιοκτησία επιβάλλεται εκ των πραγμάτων να κοινωνικοποιηθεί. Σήμερα το μέγιστο μέρος αυτής της ιδιοκτησίας ανήκει στις εταιρείες εξόρυξης των ορυκτών καυσίμων και κυρίως στις πετρελαϊκές.
Η υποχρεωτική στροφή προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας καθιστά την πρόσβαση σ΄ αυτές τις πηγές ελεύθερη όπως τον αέρα που αναπνέουμε. Είναι δηλαδή αγαθό που εκ φύσεως προσφέρεται δωρεάν. Η τεχνολογική πρόοδος δε, έχει καταστήσει και εφικτή και οικονομικά συμφέρουσα την αξιοποίησή τους. Τίθεται συνεπώς επιτακτικά το ζήτημα της ιδιοκτησίας ή αν θέλετε του δικαιώματος εκμετάλλευσης αυτών των πηγών. Στους ιδιώτες ή στην κοινωνία; Προφανώς η κοινωνία έχει απόλυτη προτεραιότητα. Γιατί δεν είναι νοητό να ιδιωτικοποιούμε τον ήλιο ή τον αέρα ή τη θάλασσα. Αυτά είναι ήδη φυσικά κοινωνικά αγαθά όπως και να τα δει κανείς. Κεφάλαια, κοινωνικά και αδρανούντα υπάρχουν. Κρατικοί οργανισμοί που ασχολούνται με τα θέματα της ενέργειας υπάρχουν με μεγάλα ετήσια κέρδη. Τα ταμεία κοινωνικών ασφαλίσεων καθώς και τα ταμεία προνοίας διαθέτουν υπεραρκετά αδρανούντα κεφάλαια, που δεν αξιοποιούνται κατά τον επωφελέστερο τρόπο υπέρ των μελών τους.
Στο προηγούμενο μου σημείωμα είχα τονίσει την σημασία και τον ιστορικό ρόλο που έχουν μπροστά τους τα συνδικάτα των εργαζομένων. Την εβδομάδα που πέρασε είχα επικοινωνία με τους ηγέτες των συνδικαλιστικών οργανώσεων αφού προηγουμένως τους έστειλα τις απόψεις μου ηλεκτρονικά. Χαίρομαι ιδιαιτέρως διότι συνάντησα ένα συνδικαλιστικό κίνημα προϊδεασμένο και ομόγνωμο γι΄ αυτό το τεράστιο θέμα. Το συνδικαλιστικό κίνημα της Κύπρου, ανεξαρτήτως πολιτικού προσανατολισμού μπορεί, έχει τις δυνάμεις να πετύχει αυτό το τεράστιο κοινωνικό άλμα το οποίο θα δώσει φτερά στις ανθρώπινες κοινωνίες.
Αν δε προωθήσει το θέμα αυτό και στα διεθνή συνδικάτα στα οποία ανήκει η κάθε συντεχνία, τότε πρωτοπορεί παγκοσμίως. Είμαι βέβαιος ότι το συνδικαλιστικό μας κίνημα είναι ώριμο και έτοιμο να αναλάβει αυτή την ιστορική κοινωνική αλλαγή.
Στο μεταξύ το θέμα σταδιακά αλλά γρήγορα άρχισε να παίρνει τις δέουσες για τη σημασία του διαστάσεις.
Το ΕΤΕΚ με ανακοίνωσή του τοποθετείται καθαρά υπέρ της παραχώρησης στη ΑΗΚ εξέχοντα ρόλο στην νέα εποχή των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, αντιτιθέμενο στη θέση της ΡΑΕΚ για περιορισμό του ρόλου της ΑΗΚ σε δεύτερους και τρίτους ρόλους.
Επίσης παρακολουθώ με ικανοποίηση καταξιωμένους δημοσιογράφους να αντιτίθενται στην πολιτική της ΡΑΕΚ αντιλαμβανόμενοι πλήρως την ιστορική περίοδο μετάβασης μας από τα ορυκτά καύσιμα στις ελεύθερες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Πιστεύω ότι τα μέλη της ΡΑΕΚ πέραν των όποιων οδηγιών από μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αντιλαμβάνονται ταυτόχρονα και το περιεχόμενο της νέας ενεργειακής εποχής στην οποία οδεύουμε. Την ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση στις νέες πηγές ενέργειας. Την κοινωνικοποίηση της ενέργειας. Την απεξάρτηση των ανθρώπινων κοινωνιών από αυτούς που εκμεταλλεύονται τις πηγές ενέργειας με μοναδικό γνώμονα το κέρδος. Τα μέλη της ΡΑΕΚ και προπάντων η κυβέρνηση οφείλουν να συνειδητοποιήσουν τη σημασία και το νόημα της τεράστιας αυτής αλλαγής. Και να δώσουν προτεραιότητα όχι μόνο στην ΑΗΚ αλλά και στη CYTA και τα ταμεία των κοινωνικών ασφαλίσεων και τα ταμεία προνοίας με τα τεράστια αδρανούντα κεφάλαια, προς όφελος όλης της κοινωνίας. Τώρα είναι η ώρα.
*Πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης
