Τον Φεβρουάριο 2016 οι τότε υπουργοί Άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Ισραήλ Χριστόφορος Φωκαΐδης και Moshe Yaalon συμμετείχαν σε τελετή αποκάλυψης μνημείου Κυπρο-Ισραηλινής Φιλίας, στο στρατόπεδο υπολοχαγού Βασιλείου Καποτά στη Λευκωσία. Είναι το πρώην BMH (British Military Hospital), το επί αποικιοκρατίας Βρετανικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο, όπου γεννήθηκαν περίπου 2200 βρέφη, καρποί αγάπης χιλιάδων νεαρών Εβραίων αντρών και γυναικών επιζώντων του Ολοκαυτώματος, κρατουμένων στα στρατόπεδα κράτησης του Καράολου Αμμοχώστου και της Δεκέλειας-Ξυλοτύμπου που οι Βρετανοί είχαν φυλακίσει τα χρόνια 1946-1949 για να τους εμποδίσουν να μεταναστεύσουν στην Παλαιστίνη.
Ένα από αυτά τα παιδιά η Zehavit Blumenfeld που γεννήθηκε στο BMH στις 3 Μαΐου 1948 παρευρέθηκε στην τελετή των αποκαλυπτηρίων στο στρατόπεδο Καποτά. Την κυρία Blumenfeld τη γνώρισα τον Φεβρουάριο 2011 στη διάρκεια δημοσιογραφικής αποστολής μου στο Τελ Αβίβ (φωτογραφία) και μου είπε ότι η μητέρα της και ο πατέρας της κρατούνταν από τους Βρετανούς στο στρατόπεδο κράτησης της Δεκέλειας από το 1947 και ότι οι γονείς της τής έλεγαν πάντα ότι οι Κύπριοι βοήθησαν πολύ τους Εβραίους. «Αυτά τα λόγια τους ενσταλάχτηκαν μέσα μου σαν ζωτικός ορός», παρατήρησε. «Οι Κύπριοι μάς έφερναν καλάθια με φρούτα, γλυκά για τα παιδιά και ό,τι άλλο είχαν και στερούμασταν εμείς. Ακόμα, κάποιοι βοήθησαν Εβραίους να δραπετεύσουν και να πάνε στην Παλαιστίνη με πλοία σταλμένα από το Ισραήλ, που ήταν και ο αρχικός τους προορισμός. Σε κάποιες περιπτώσεις έσκαψαν τούνελ που έβγαιναν στη θάλασσα και συνήθως κάποιος Κύπριος τούς ανέμενε στην άλλη πλευρά για να τους φυγαδεύσει στα πλοία. Εσείς οι Κύπριοι πρέπει να νιώθετε περήφανοι που βοηθήσατε τον λαό μας σε εκείνες τις δύσκολες ώρες κι αυτό έπρεπε να διδάσκεται στα σχολεία. Πέρασαν από τότε δύο γενιές και αποσιωπήσαμε εκείνη την πτυχή της Ιστορίας μας, αλλά είναι καιρός να τη φέρουμε στην επιφάνεια».
Η Zehavit Blumenfeld παρευρέθηκε και μίλησε τον Ιούλιο 2014 στα αποκαλυπτήρια πλάκας τιμής στο Πάρκο της Ειρήνης στη Ξυλοτύμπου, για τους Κυπρίους που βοήθησαν τους έγκλειστους Εβραίους πρόσφυγες στα βρετανικά στρατόπεδα. «Εδώ σ’ αυτή τη γη έμαθα τη σημασία τού να βοηθάς αυτούς που έχουν ανάγκη, ανεξαρτήτως θρησκείας, φυλής ή γένους», είπε. «Αυτό το εφαρμόζω μέσω της εθελοντικής εργασίας και αυτός είναι ο δικός μου τρόπος να πω ευχαριστώ στους Κύπριους αδελφούς μου. Thank you, Ευχαριστώ πολύ, Toda Raba, για όλα όσα κάνατε για να γίνει πιο εύκολη η ζωή στα στρατόπεδα, για τους «παράνομους μετανάστες» και τα παιδιά τους».
Σε μια άλλη τελετή τον Νοέμβρη 2016 μπροστά από το Μνημείο Κυπρο-Ισραηλινής Φιλίας στο πρώην BMH η Ισραηλινή Nihama Freedman είπε μεταξύ άλλων από το βήμα της εκδήλωσης: «Γεννήθηκα εδώ στο BMH, αφού οι γονείς μου προσπάθησαν να φτάσουν στο Eretz Israel, τη Γη του Ισραήλ, αλλά το πλοίο τους ανακόπηκε από τους Βρετανούς που μετέφεραν όλους τους επιβάτες πρόσφυγες σε στρατόπεδα κράτησης στην Κύπρο. Οι γονείς μου έζησαν για σχεδόν ένα χρόνο στον «κάμπο» με τον αριθμό 64 στον Καράολο και με πήραν μαζί τους στο Ισραήλ όταν ήμουν 7 μηνών βρέφος. Σήμερα εκτός από το ότι επιστρέφουμε στις ρίζες μας στην Κύπρο, στο μέρος όπου γεννηθήκαμε και ζήσαμε μέρος της ζωής μας, συνδεόμαστε με αυτό το πολύ ιδιαίτερο κομμάτι του εαυτού μας. Εδώ στην Κύπρο η ζωή νίκησε τον θάνατο, το πνεύμα νίκησε την ύλη και η ελπίδα ξαναγεννήθηκε. Τι μπορεί να είναι πιο συμβολικό και τι μπορεί να έχει περισσότερο νόημα από το ότι τα πλοία που αναχώρησαν τότε από την Κύπρο, μεταφέροντας εκατοντάδες παιδιά γεννημένα στα στρατόπεδα πίσω από τα συρματοπλέγματα, έφτασαν στο Ισραήλ το πρωί της 29ης Νοεμβρίου 1947, την ίδια μέρα που ψήφισμα στα Ηνωμένα Έθνη, αναγνώριζε το δικαίωμα του εβραϊκού λαού να δημιουργήσει το δικό του ανεξάρτητο κράτος; Εγώ ήμουν ένα από αυτά τα παιδιά».
