Τα τελευταία 20 χρόνια περίπου συζητείται έντονα το παραμύθι για τον αυτοκινητόδρομο Αστρομερίτη- Ευρύχου τόσο στον λόφο του Προεδρικού Μεγάρου και στα αρμόδια Τμήματα και Υπουργεία της Δημοκρατίας, όσο και στη Βουλή των Αντιπροσώπων και σε όλα τα κοινοβουλευτικά πολιτικά κόμματα της Κύπρου. Το ενδιαφέρον τους μεγαλώνει κυρίως προεκλογικά, σε βουλευτικές (Κύπρο και Ευρώπη), δημοτικές και προεδρικές εκλογές στην Κύπρο, καθώς οι υποσχέσεις και οι συναντήσεις τους με τους Σολιάτες γίνονται τόσο πειστικές, που στο τέλος νομίζουν ότι το έργο θα ξεκινήσει να υλοποιείται αμέσως μετά το πέρας των εκλογών. Μάταιες όμως είναι οι ελπίδες και οι υποσχέσεις που τους έδωσαν μέχρι σήμερα οι επιτήδειοι και εποχικοί πολιτικοί διότι όπως λέει χαρακτηριστικά και το ποίημα “Ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ εγκρεμιζόταν”.
Ο αυτοκινητόδρομος τεσσάρων λωρίδων κυκλοφορίας Λευκωσίας – Κοκκινοτριμιθιά – Αστρομερίτη – Ευρύχου έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί προ πολλών χρόνων διότι όλες οι κυβερνήσεις ανεξαρτήτου χρώματος και ιδεολογίας τα τελευταία 20 χρόνια δήλωναν ότι η προώθηση του έργου κρίθηκε αναγκαία για επιτακτικούς λόγους σημαντικού δημοσίου συμφέροντος, συμπεριλαμβανομένων λόγων κοινωνικής ή οικονομικής φύσης. Οι πραγματικοί όμως λόγοι είναι εμφανείς στην καθημερινότητα διότι πρέπει να επιλύσουν προβλήματα οδικής ασφάλειας, διευκόλυνσης προσβασιμότητας των περιοχών της Σολιάς, Μαραθάσας, Πιτσιλιάς και Τροόδου και να συμβάλει στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής καθώς και στην αναβάθμιση της ποιότητας της ζωής των κατοίκων.
Οπωσδήποτε θα βοηθήσει τα ορεινά μας θέρετρα για τους κατοίκους της Λευκωσίας, τους τουρίστες και άλλους ξένους επισκέπτες ώστε να απολαμβάνουν ολόχρονα τις ομορφιές και χάρες της ημιορεινής και ορεινής περιοχής καθώς και το πανέμορφο Τρόοδος. Επίσης, παρατηρούνται επικίνδυνα προσπεράσματα και παράλληλα υπάρχουν προσβάσεις σε αγροτικά τεμάχια, κατοικίες, βιοτεχνίες και προκαλούνται σοβαρά και αρκετές φορές θανατηφόρα δυστυχήματα με αρκετούς νέους ανθρώπους. Επισημαίνεται ότι η διακίνηση οχημάτων κατά τα Σαββατοκύριακα, αργίες, γιορτές και τους μήνες του καλοκαιριού η κατάσταση είναι απελπιστική και με πολύ αργούς ρυθμούς με αποτέλεσμα να δημιουργείται μεγάλη καθυστέρηση με εκνευρισμό μέχρι να φτάσουν στον προορισμό τους. Τελικά, το έργο είναι ώριμο και η σύνδεση της πόλης και επαρχίας Λευκωσίας θα είναι επωφελής διότι θα συμβάλει στην αναζωογόνηση των περιοχών και θα επηρεάσει στον περιορισμό της αστυφιλίας και την παραμονή των κατοίκων και κυρίως της νέας γενιάς στις κοινότητές τους.
Η ενδεχόμενη βελτίωση του υφιστάμενου δρόμου Αστρομερίτη-Ευρύχου δεν κρίνεται καθόλου αποδεκτή επιλογή διότι οι στόχοι δεν θα εκπληρωθούν και η οδική ασφάλεια θα χειροτερεύει. Αρχικά ο αυτοκινητόδρομος Αστρομερίτη-Ευρύχου θα ξεκινούσε από σημείο του υφιστάμενου δρόμου νοτιοδυτικά της κοινότητας Αστρομερίτη μετά την διασταύρωση προς το Ποτάμι-Βυζακιά και θα τερματίζετο στην συμβολή του υφιστάμενου δρόμου με τον δρόμο προς την κοινότητα Αγίου Θεοδώρου και θα είχε μήκος 13 χλμ. Το έργο κρίθηκε περιβαλλοντικά αποδεκτό και βιώσιμο, εκτός της περιοχής του Ατσάς-Άγιος Θεόδωρος η οποία θα είχε μη αναστρέψιμες επιπτώσεις όπως π.χ για μεταναστευτικά πτηνά που βρίσκουν καταφύγιο στην περιοχή. Τελικά, ο αυτοκινητόδρομος θα τερματίζεται στην συμβολή του υφιστάμενου δρόμου με
τον δρόμο προς τις κοινότητες Λινού – Καλοπαναγιώτη – Κύκκου και θα έχει μήκος 11 χλμ. Η όδευση του εν λόγω έργου θα κινείται μέσα σε πεδινά εδάφη και θα αποφευχθούν μεγάλα χωματουργικά έργα καθώς επίσης και μη αποκοπή σημαντικού αριθμού πεύκων.
Συμπερασματικά, από τη σύλληψη της ιδέας του αυτοκινητόδρομου Αστρομερίτη – Ευρύχου μέχρι σήμερα καθορίστηκε η χάραξη του δρόμου, μετά δόθηκαν εναλλακτικές λύσεις, έγινε επαναχάραξη του για διάφορους λόγους και τώρα περιμένουμε πότε όλες αυτές οι διαδικασίες θα ολοκληρωθούν και να λάβει τελικά “σάρκα και οστά” ο πολυπόθητος και αναμενόμενος αυτοκινητόδρομος. Φυσικά πρέπει να σημειωθεί ότι το σημερινό κόστος του έργου αναμένεται να πλησιάσει σχεδόν το τριπλάσιο του αρχικού κόστους δεδομένης της μεγάλης χρονικής καθυστέρησης. Σύμφωνα πάντοτε όμως με τους στίχους του χαρακτηριστικού ποιήματος “Του γιοφυριού της Άρτας”, το έργο τελικά θα στεριώσει ή θα χρειαστούν και άλλες θυσίες, ενέργειες, υποχωρήσεις ή και ξανά κλείσιμο του υφιστάμενου δρόμου συμβολικά για μικρό χρονικό διάστημα από τους κατοίκους της περιοχής με εμπροσθοφυλακή τους κοινοτάρχες των κοινοτήτων της Σολιάς διότι “Α δε στοιχειώσετε άνθρωπο, γιοφύρι δε στεριώνει και μή στοιχειώσετε ορφανό, μη ξένο, μη διαβάτη, παρά του πρωτομάστορα την όμορφη γυναίκα…”
*Τέως Έφορος Εσωτερικού Ελέγχου της Δημοκρατίας.
