Σύμφωνα με τη μελέτη του ευρωπαϊκού προγράμματος LIFE 2000 η χερσόνησος της Καρπασίας αναγνωρίστηκε ως μια περιοχή υψηλής περιβαλλοντικής αξίας, για αυτό και προτάθηκε να ενταχθεί στις ευρωπαϊκές περιοχές προστασίας της φύσης (Natura 2000).
H κατοχή βέβαια εμποδίζει την επίσημη ένταξη των περιοχών προστασίας της φύσης που εντοπίστηκαν στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο στο δίκτυο ευρωπαϊκών οικοτόπων Νατούρα. Όμως ξέρουμε ότι η ΕΕ έχει χρηματοδοτήσει πολλά έργα και δράσεις για την προστασία των οικοτόπων στις «εγκλωβισμένες» περιοχές Νατούρα στη βόρεια Κύπρο από το 2006.
Είναι γι’ αυτό που θεωρώ πως η πρόσφατη ενέργεια του κατοχικού καθεστώτος να παραχωρήσει για χρήση στον τουρκικό στρατό μια περιοχή έκτασης 145 χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων, βορειοανατολικά της κατεχόμενης κοινότητας του Ριζοκαρπάσου -μέσα στην καρδιά της περιοχής προστασίας της φύσης στην Καρπασία– πρέπει να αναγνωριστεί και να αντιμετωπιστεί ως μια μεγάλη απειλή για το φυσικό περιβάλλον της Κύπρου και ως παραβίαση των δεσμεύσεων της Τουρκίας -ως κατοχικής δύναμης- έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Για όσους θα σπεύσουν να μου πουν για τα «δικά μας» (ως να μην είναι δικά μας τα όσα συμβαίνουν στα κατεχόμενα) θα τους παραπέμψω στην αντίδραση μας στην περίπτωση της δημιουργίας της βάσης των πυραύλων S-300 στο ύψωμα «Αετόπετρες» στη χερσόνησο του Ακάμα.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνη τη συνάντηση με τον μ. Γλαύκο Κληρίδη τον Ιανουάριο του 1998 στο Προεδρικό (στην παρουσία του μ. Παντελή Κούρου και του μ. Σάββα Φιλίππου) όπου –πέραν της γενικότερης διαφωνίας μας για την ακολουθούμενη πολιτική των πυραύλων– καταλήξαμε να παρακαλούμε τουλάχιστον να αναστείλει την κατασκευή της βάσης στην Ίνεια (ύψωμα Αετόπετρες), ενός από τους σημαντικότερους βιότοπους για την πτηνοπανίδα της περιοχής του Ακάμα. «Το σύστημα των πυραύλων είναι σαν μια ομπρέλα» θυμάμαι ότι μας είπε ο αείμνηστος πρόεδρος. «Εσείς μου ζητάτε να ανοίξω μια τρύπα στην ομπρέλα και να την αχρηστεύσω. Ο Θεός να κατέβει η βάση θα γίνει». Τελικά μας έμεινε η καταστροφή του βιότοπου και οι πύραυλοι να παραθερίζουν στα Χανιά.
Πρέπει να πω -χωρίς για ευνόητους λόγους να μπω σε λεπτομέρειες- ότι πολλές φορές από τότε φέραμε ένσταση να χρησιμοποιηθεί ο Ακάμας για στρατιωτικές ασκήσεις ή άλλες δραστηριότητες (γνωρίζουν οι επαΐοντες).
Όσον αφορά την Καρπασία, δεν είναι η πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια όπου συνεργαστήκαμε με Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας στην αντιμετώπιση περιβαλλοντικών απειλών: για μια διεθνή συναυλία στην αμμουδιά της παραλίας Χρυσή Ακτή, για τη μαρίνα στην Γιαλούσα, για τον αυτοκινητόδρομο κοκ.
Για το τελευταίο μάλιστα είχα εγγράψει και συζητήθηκε στη Βουλή αυτεπάγγελτο θέμα όπου συμμετείχαν Τουρκοκύπριοι περιβαλλοντιστές, παρουσιάζοντας την καταστροφή του περιβάλλοντος που προκάλεσε το συγκεκριμένο έργο στην ευαίσθητη περιοχή της χερσονήσου μεταξύ Γιαλούσας και Ριζοκαρπάσου.
Περιμένω λοιπόν ότι και αυτή τη φορά θα αναπτυχθεί η απαιτούμενη συνεργασία μεταξύ των Κυπρίων για τη σωτηρία μιας αξίας που είναι κοινή κληρονομιά όλων, ανεξάρτητα από εθνική καταγωγή, θρησκεία ή πολιτική ταυτότητα: του φυσικού περιβάλλοντος και των οικοτόπων του νησιού μας.
