Πριν λίγες μέρες έγραψα μερικά λόγια απευθυνόμενος προς τους συγγενείς των αγωνιστών που εγκαταλείπουν τα εγκόσμια πορευόμενοι εκεί που ο Πανάγαθος Θεός οδηγεί τις ψυχές. Ανέλυσα και επεξήγησα ότι είναι άλλο ο ήρωας και άλλο ο αγωνιστής της ΕΟΚΑ.
Πρόσφατα, αποχαιρετώντας την Μαρούλα Καραολή, αδελφή του πρώτου ηρωομάρτυρα της αγχόνης Μιχαλάκη Καραολή, στην εκκλησία της Παναγίας Χρυσελεούσης Στροβόλου, μόλις αντίκρυσα το όλο πραότητα, ηρεμία και γλυκύτατο πρόσωπο της να αναπαύεται γαλήνια και ειρηνικά όπως γαλήνια ήταν η ίδια πάντα, ένιωσα ένα ρίγος να διαπερνά το σώμα μου, ένα δάκρυ να κυλά στο μάγουλο μου και ο νους αμέσως άστραψε. Και είπα: «Πώς αλλιώς άλλο μπορώ να αποκαλέσω την αδελφή του Καραολή και τη μάνα του; Όλες τις αδελφές και τις μάνες των ηρώων μας;».
Μια μονάχα λέξη ήρθε στο μυαλό μου: «Ηρωίδες». Αναλογίστηκα. Ζωντάνεψαν όλες εκείνες τις στιγμές, οι μέρες, ο χρόνος αγωνίας. Ήρθαν στη σκέψη μου η παρατεταμένη αγωνία της αναμονής,
ο απάνθρωπος σαδισμός και η εγκληματική συμπεριφορά των Άγγλων κατακτητών και ένιωσα το μεγαλείο τους, την αδούλωτη ψυχή τους, την ιώβειο υπομονή του, τον άδολο και άμετρο πατριωτισμό τους.
Θυμήθηκα τα λόγια τους: «Χαλάλι της πατρίδας, αγόρι μου, παιδί μου…».
Και τότε είπα πάνω από το φέρετρο που κουβαλούσε το μεγαλείο των Ελληνίδων αγωνιστριών, την αδελφή του μεγάλου μας ήρωα Μιχαλάκη Καραολή: «Στο καλό, ηρωίδα Μαρούλα Στασή – Καραολή». Ο λαός μας θα κρατά σαν φυλαχτό τη μνήμη σου και οι Ελληνίδες της Κύπρου μας, θα σφυρηλατούν την πίστη τους και όταν έρθει η ώρα της προσφοράς δεν θα λυγίσουν, αλλά θα φανούν αντάξιές σας. Σε αποχαιρετούμε με τα λουλούδια της αγάπης μας παρακαλώντας τον Πανάγαθο Θεό να αναπαύσει την ψυχή σου εκεί όπου υπάρχει γαλήνη και όπου αναπαύονται οι δίκαιοι.
Αιωνία σου η μνήμη Μαρούλα Καραολή.
* Πρόεδρος Συνδέσμων Αγωνιστών Ε.Ο.Κ.Α. 1955 – 1959
