Είναι πλέον επάναγκες, αγαπητοί αναγνώστες, να εισαχθεί το ευρωπαϊκό σύστημα πιστοποίησης τεχνικής επάρκειας από τεχνίτες οικοδόμους. Η κατάσταση η οποία επικρατεί σήμερα στην οικοδομική βιομηχανία της Κύπρου, το «ό,τι δηλώσεις είσαι», έχει καταλήξει σε κακής ποιότητας κτήρια, ιδιαίτερα στα «τελειώματα», ενώ οι κακοτεχνίες μιας οικοδομής καλύπτονται πολλές φορές από τους σουβάδες. Τούβλα τοποθετημένα όπως-όπως, σπασμένα κλπ, καλύπτονται από ένα χοντρό επίστρωμα σουβά, που φαίνεται εξωτερικά ωραίο, αλλά η ποιότητα είναι σαθρή. Εκτός από τους ηλεκτρολόγους, οι υπόλοιποι δεν χρειάζεται να ξέρουν την τέχνη τους (για τους ηλεκτρολόγους υπάρχει μεν σχετική νομοθεσία, αλλά μόνο για τους εργοδότες – οι υπόλοιποι είναι συχνά περιστασιακοί ηλεκτρολόγοι, που δεν θα μπορούν ούτε καν να εξασφαλίσουν ένα βασικό πιστοποιητικό βοηθού).
Και όμως, οι πρώτοι που θα επωφεληθούν από μια τέτοια αναβάθμιση είναι εκείνοι οι οποίοι θα αποκτήσουν αυτή την πιστοποίηση, για να διεκδικήσουν κατ’ επέκταση και πιο ψηλό μεροκάματο και από την άλλη ο αρχιτέκτονας/ πελάτης/εργολάβος θα ξέρει ότι ο «πλακατζής»/πετράρης/υδραυλικός κλπ είναι κάποιας ελάχιστης ποιότητας.
Είναι προφανές ότι υστερούμε στην ποιότητα κατασκευής και προς τούτο δεν βοηθά και η έλλειψη ποιοτικών επιστατών. Ίσως η επίβλεψη του αρχιτέκτονα σε ένα εργοτάξιο να μην είναι τόσο αναγκαία επί συνεχούς βάσης, όπως εκείνη του επιστάτη, ο οποίος είναι (ή πρέπει να είναι) στο έργο επί συνεχούς βάσης, επιβλέποντας τα πάντα. Δυστυχώς, λόγω έλλειψης καλών επιστατών, ο μισθός τους ξεπερνά εκείνον του μηχανικού, με αποτέλεσμα ο εργολάβος να τον «μοιράζει» σε διάφορα έργα του και στο τέλος κάποιο έργο δεν έχει την αναγκαία επίβλεψη, με αποτέλεσμα την κακή ποιότητα. Από την άλλη, η συνεχής παρουσία του επιστάτη/ εργολάβου θα μειώνει το κόστος των απαιτήσεων, λόγω κακοτεχνιών. Τα παραδείγματα που μπορούμε να αναφέρουμε είναι πολλά, με πιο πρόσφατο την ύπαρξη υγρασίας στους τοίχους σε μια οικοδομή. Αφού ο πελάτης μας «έσκαψε» τα πατώματα, βρήκε ότι δεν τοποθετήθηκε πλαίσιο υγρομόνωσης, ενώ, σε άλλη περίπτωση, από τα 6 διαμερίσματα στα 4 υπήρχαν σωλήνες χάλκινες (ως οι προδιαγραφές) και στα υπόλοιπα ήταν γαλβανιζέ, που δημιούργησαν προβλήματα.
Οι καλοί αυτοί τεχνίτες θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να σχολιάζουν τις αποφάσεις του ιδιοκτήτη/αρχιτέκτονα προς τον εργολάβο τους και αυτός να μην θεωρεί ότι κάτι τέτοιο είναι λάθος.
Η ποιότητα κατασκευής είναι ιδιαίτερα εμφανής με τους ΄Ελληνες τεχνίτες, καθώς υπάρχουν αξιοπρόσεκτα παραδείγματα ποιότητας (σε αντίθεση με την Κύπρο), όπως είναι και στη Βρετανία, ενώ η έλλειψη «πετράρηδων» στην Ελλάδα ανάγκασε τους εκεί εργολάβους να εισάγουν τεχνίτες από την Αλβανία (στη Βρετανία οι ποιοτικοί τεχνίτες ήταν αρχικά οι Ιρλανδοί και πιο πρόσφατα κυρίως Πολωνοί). Ο καλός τεχνίτης λοιπόν αξίζει κάθε ευκαιρία και μισθοδοσία, τόσο στην Κύπρο, όσο και στο εξωτερικό.
Είναι η εποχή λοιπόν των μικρών εργολάβων ποιότητας, ιδιαίτερα τώρα που χρειάζονται ανακαινίσεις/αναβαθμίσεις κτιρίων. Σε μια περίπτωση Γερμανού ιδιοκτήτη, ο οποίος ήθελε να αναβαθμίσει τα γραφεία του στη Λεμεσό και μας προσέγγισε για τη διεύθυνση του έργου, οι προδιαγραφές του ήταν τόσο ψηλές, που φοβηθήκαμε να το αναλάβουμε, όχι τόσο για τις δικές μας ελλείψεις, αλλά για τις ελλείψεις του εργολάβου (για τον οποίο θα φέραμε την ευθύνη). Παρόλο ότι η αμοιβή ήταν τόση όση και τα υπόλοιπα άλλα έργα μας μαζί, του δηλώσαμε ότι δεν μπορούμε να ανταποκριθούμε. Στο τέλος ανέθεσε το έργο σε Γερμανό μηχανικό και χάσαμε όλοι, αφού και οι τεχνίτες εργοδοτήθηκαν από τη Γερμανία!
Η ποιότητα λοιπόν πληρώνεται και τεχνίτες, εργολάβοι και σύμβουλοι ποιότητας είναι δυσεύρετοι, αλλά έχουμε αυτή την ποιότητα σε όλα τα πιο πάνω επίπεδα; Στο τελευταίο μεγάλο έργο, της μαρίνας Αγίας Νάπας, όλοι σχεδόν οι σύμβουλοι είναι ξένοι (κυρίως Αμερικάνοι), με τους Κύπριους να τους αντιπροσωπεύουν (κυρίως για σκοπούς νομοθεσίας). Πώς θα εξεύρουμε λοιπόν τεχνίτες και αναβαθμισμένη ποιότητα όταν οι ξένοι επενδυτές στην Κύπρο εισάγουν την ποιότητα μόνοι τους;
Ας έλθουμε και στην έλλειψη υλικών για παλαιότερες οικοδομές. Ένας πελάτης μας σε πολυκατοικία δεν μπορούσε να βρει κεραμικά ίδια για 3 τ.μ. και αφού αποτάθηκε στο Η.Β., σε βιοτεχνία, για κατασκευή, εργοδότησε ένα «πλακατζή», καλλιτέχνη στο επάγγελμά του. Αφού αφαίρεσε τα κεραμικά από τον τοίχο του ψυγείου, τα τοποθέτησε στο πάτωμα – σπάνια ποιοτική τεχνική.
Είχαν ετοιμαστεί τα σχετικά πρότυπα για τεχνίτες ,όσο και κάποια πρόταση για σχολή πιστοποίησης, πριν 4 χρόνια. Το θέμα αυτό όμως παραπαίει, προκαλώντας προβλήματα την οικοδομική βιομηχανία.
Αντώνης Λοΐζου & Συνεργάτες Λτδ – Εκτιμητές Ακινήτων,
Πωλητές Ακινήτων & Διαχειριστές Έργων Ανάπτυξης
www.aloizou.com.cy – info@aloizou.com.cy
