Το Κυπριακό είναι κοινώς αποδεχτό ότι έχει εισέλθει ίσως στην πιο κρίσιμη φάση της ιστορίας του. Ποτέ προηγουμένως δεν είμασταν τόσο κοντά στη διχοτόμηση με το όραμα της ειρηνικής επανένωσης, της κοινής πατρίδας, να ξεθωριάζει καθημερινά. Δυστυχώς, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και ο ΔΗΣΥ αποδείχθηκαν στην πορεία του χρόνου κατώτεροι των περιστάσεων. Από το ναυάγιο του Κραν Μοντανά έχουν μεσολαβήσει τέσσερα χρόνια πολιτικής ανυπαρξίας, ερασιτεχνισμών, παλινωδιών και πολλές φορές ανεύθυνων χειρισμών που οδήγησαν το Κυπριακό στα τάρταρα.
Η Τουρκία εκμεταλλεύτηκε αυτό το επικίνδυνο και παρατεταμένο αδιέξοδο, επένδυσε σ’ αυτό και με επιθετικές και ακραίες πολιτικές οδηγεί καθημερινά τα πράγματα σε de facto διχοτόμηση με τους κινδύνους για μια de jure αναγνώριση των κατεχομένων να είναι πλέον ορατοί.
Η επιδίωξη της Τουρκίας και του κατοχικού ηγέτη Τατάρ για λύση δύο κρατών ασφαλώς δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Αξιοποίησαν στο έπακρον τις ευφάνταστες ιδέες του ΠτΔ για χαλαρή ή αποκεντρωμένη ομοσπονδία, αξιοποίησαν το διαπραγματευτικό κενό και επέβαλαν και το παλεύουν καθημερινά ώστε να μηδενίσουν κάθε ελπίδα για προοπτική επανέναρξης των συνομιλιών με στόχο τη λύση του Κυπριακού.
Οι διακηρυγμένες θέσεις της Τουρκίας για εποικισμό και άνοιγμα της περίκλειστης περιοχής των Βαρωσίων αποτελούν στην ουσία ταφόπλακα στην προοπτική λύσης. Η Κύπρος βρίσκεται προ των πυλών της διχοτόμησης.
Ο ΠτΔ μπροστά σ’ αυτά τα κρίσιμα γεγονότα, αντί να αναλάβει πρωτοβουλίες, να αλώσει τη διεθνή διπλωματία και να αποδείξει έμπρακτα την πολιτική του βούληση για να επαναφέρουμε το τρένο στις ράγες, μάς έχει εκπλήξει και πάλι αρνητικά.
Η πρότασή του για επιστροφή στο σύνταγμα του ’60 μόνο πολιτική αυτοκτονία μπορεί να θεωρηθεί. Δεν κολλά καθόλου στις οριακές στιγμές που περνούμε, ούτε και βοηθά τον ΓΓ του ΟΗΕ Α. Γκουτέρες στις προσπάθειες που καταβάλλονται για επανέναρξη των συνομιλιών. Επί της ουσίας όμως αυτό το οποίο κατορθώνει ο Νίκος Αναστασιάδης είναι να βαθαίνει το ρήγμα της λύσης δύο κρατών και της διχοτόμησης. Εκτροχιάζει το Κυπριακό από τα ίδια τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών που κάποια είναι τόσο ισχυρά που χρωστούμε ακόμα και τον λόγο ύπαρξης της οντότητάς μας. Αλλάζει ακόμα τη διαπραγματευτική βάση λύσης του Κυπριακού που είναι συμφωνημένη και αποτελεί ίσως ένα από τα πιο ισχυρά όπλα που έχουμε στη φαρέτρα μας.
Αφήνω το γεγονός ότι με τέτοιους είδους στάσεις και συμπεριφορές έχει καταφέρει να υποβαθμίσει τον ίδιο τον θεσμό του Εθνικού Συμβουλίου και ασφαλώς τις ομόφωνες αποφάσεις του 1989 για λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.
Εκ των πραγμάτων ο ΠτΔ κινδυνεύει να απολέσει την εμπιστοσύνη, τόσο της πολιτικής ηγεσίας όσο και του κυπριακού λαού στο σύνολό του. Η θητεία του κ. Νίκου Αναστασιάδη και του ΔΗΣΥ κινδυνεύουν να καταγραφούν στην ιστορία του Κυπριακού ως οι ηγέτες της Διαίρεσης και της Διχοτόμησης.
Η κρισιμότητα των στιγμών επιβάλλει άμεση αντίδραση από πλευράς της Κυβέρνησης και του ίδιου του ΠτΔ και όλης της πολιτικής ηγεσίας. Χρειαζόμαστε τώρα, όχι αύριο, μια εκκωφαντική κίνηση που να ανατρέπει το σημερινό status quo. Το ΑΚΕΛ έχει καταθέσει από τον περασμένο Δεκέμβριο μια ολοκληρωμένη στρατηγική εξόδου από την κρίση. Αυτή η πρόταση προβλέπει επιμονή σε επανέναρξη των συνομιλιών από εκεί που έμειναν στο Κραν Μοντανά και να χρησιμοποιηθεί η υπόθεση του φυσικού αερίου ως καταλύτης για την επανέναρξη των συνομιλιών. Η πρόταση αυτή ασφαλώς και δεν αποτελεί συνταγή, απαντά όμως έμπρακτα στις προκλήσεις και εάν δεν ανταποκριθεί η Τουρκία, τουλάχιστον μπορούμε να την εκθέσουμε, καταλογίζοντάς της ευθύνες για το αδιέξοδο. Ο κ. Αναστασιάδης οφείλει να ευθυγραμμιστεί με όλα όσα συμφωνήσαμε με τη διεθνή κοινότητα και με τους Τουρκοκύπριους, διαφορετικά η ανύπαρκτη αξιοπιστία του θα μας οδηγήσει σε διεθνή ανυποληψία.
Το Κυπριακό δεν έχει τελειώσει. Το όραμα της επανενωμένης και ειρηνικής Κύπρου πρέπει να παραμείνει ζωντανό. Το σύνθημα «μια πατρίδα, ένας λαός» εξακολουθεί να εμπνέει χιλιάδες Ελληνοκυπρίων και συμπατριωτών μας Τουρκοκυπρίων.
*Μέλος Πολιτικού Γραφείου, επαρχιακός γραμματέας ΑΚΕΛ Λεμεσού.
