Έντιμη κ. Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων
Έντιμα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων
ΘΕΜΑ: Ο ρόλος του νομοθετικού σώματος στις πρόσφατες κυβερνητικές αποφάσεις για αντιμετώπιση της πανδημίας
Όταν η ιατρική πράξη μετατρέπεται σε ψυχολογικό εκβιασμό και σωματικό βιασμό, τότε δε θεωρείται θεραπεία αλλά ανθρωποκτονία. Στην πορεία της πρόσφατης παγκόσμιας ιστορίας δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις κατά τις οποίες αυταρχικά, ακόμα και “δημοκρατικά καθεστώτα”, με πρόσχημα θέματα υγείας, προστασίας εθνικών ή/και κοινωνικών ομάδων, ακόμα και σκοπούς επιστημονικής έρευνας, χρησιμοποίησαν τον ψυχολογικό εκβιασμό και το σωματικό βιασμό για να πετύχουν τους άνομους και απάνθρωπους σκοπούς τους. Στις μέρες μας, με αφορμή δήθεν την αντιμετώπιση του κορωνοιού, βλέπουμε μια καλά οργανωμένη και ενορχηστρωμένη προσπάθεια, σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλαγής των οικονομικών, κοινωνικών και προσωπικών δικαιωμάτων και ελευθεριών των πολιτών, πρωτόγνωρη συγκρινόμενη ακόμα και με εποχές όπως ο Μεσαίωνας και τα διάφορα χουντοφασιστικοναζιστικά καθεστώτα.
Στόχος μου δεν είναι να ασχοληθώ με την υγειονομική πτυχή του θέματος αφού δεν είμαι ειδικός, τη στιγμή μάλιστα που ακόμα και οι θεωρούμενοι ως ειδικοί έχουν μεταξύ τους ΕΝΤΕΛΩΣ αντίθετες απόψεις και εισηγήσεις. Ως πολίτης που επηρεάζομαι ΑΜΕΣΑ στις καθημερινές μου συνήθειες ή/και συναλλαγές, θέλω να θέσω υπόψη σας κάποιες πτυχές από το τελευταίο διάγγελμα του προέδρου Αναστασιάδη όπως αυτό μεταδόθηκε το μεσημέρι της Παρασκευής (16/07/21) από τα κυπριακά τηλεοπτικά κανάλια. Το σκεπτικό των θέσεων ή/και απόψεων του καθώς και των μέτρων που υπονοεί στο μήνυμά του ο πρόεδρος και που έχουν εξαγγελθεί λίγες ώρες πιο ύστερα από τον Υπουργό Υγείας και θα ισχύσουν από την 20ην Ιουλίου 2021, στερούνται ΗΘΙΚΗΣ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ και προπαντός ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗΣ. Θα προχωρούσα μάλιστα να ισχυριστώ ότι κάποιες αναφορές ή/και χαρακτηρισμοί του προέδρου για μερίδα πολιτών αποτελούν ΕΣΚΕΜΜΕΝΗ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ή/και ΔΙΑΔΟΣΗ ΨΕΥΔΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ σύμφωνα με τον Περί Ποινικού Κώδικα του Κυπριακού Συντάγματος 154/50 (1) ο οποίος αναφέρει χαρακτηριστικά: “Όποιος με οποιονδήποτε τρόπο δημοσιεύει σε οποιανδήποτε μορφή ψευδείς ειδήσεις ή πληροφορίες που δύνανται να κλονίσουν τη δημόσια τάξη ή την εμπιστοσύνη του κοινού προς το κράτος ή να προκαλέσουν φόβο ή ανησυχία στο κοινό ή να παραβλάψουν με οποιονδήποτε τρόπο την κοινή ειρήνη και ευταξία, είναι ένοχος πλημμελήματος και τιμωρείται με φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα δύο χρόνια ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες ή και με τις δύο αυτές ποινές”.
Θα επικεντρώσω τη σύντομη ανάλυσή μου σε τρεις πτυχές, τη νομική, την ηθική και την κοινωνική. (α) Τα μέτρα που έχουν εξαγγελθεί ως αποτέλεσμα του διαγγέλματος (εισαγωγή safe pass, αποκλεισμός μη κατόχων safe pass από διάφορες εκδηλώσεις ακόμα και αναγκαίες για την καθημερινή επιβίωση αγορές ή/και συναλλαγές, έμμεση αλλά με άμεσες συνέπειες πίεση για εμβολιασμό, διαχωρισμός των πολιτών σε δύο κατηγορίες, επιβράβευση ομάδας πολιτών (υλικά και ηθικά) με παράλληλη τιμωρία ή/και αποκλεισμό της άλλης ομάδας κτλ) εκτός του ότι είναι πράξη ΑΝΗΘΙΚΗ και ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ έρχεται σε αντίθεση με το ψήφισμα αρ 2361 ημερ. 27 Ιανουαρίου 2021 της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης το οποίο έχουν υπογράψει και η Κύπρος και η Ελλάδα και το οποίο, ανάμεσα σε άλλα τονίζει “ότι ο εμβολιασμός ΔΕΝ είναι υποχρεωτικός και ότι κανένας δεν υπόκειται σε πολιτικές, κοινωνικές ή άλλες πιέσεις για να εμβολιαστεί, αν δεν το επιθυμεί” (εδάφιο 7.2.1). (β) Διερωτώμαι αν είναι ηθικά ορθό ένας εκλελεγμένος πρόεδρος, και μάλιστα ενός ημικατεχόμενου και υπό συνεχή κίνδυνο ολικής κατάληψης νησιού, να χαρακτηρίζει μια μεγάλη μερίδα συμπολιτών ως δυνητικά απειλή για τους υπόλοιπους, επειδή έχουν κάνει κάποιες επιλογές που στηρίζονται στη συνταγματική και ηθική νομιμότητα. Είναι πράξη πολιτικής ανηθικότητας να ακούεις από τα χείλη του προέδρου της χώρας σου ισχυρισμούς όπως “Είναι για τούτο που δεν επιτρέπεται εξ υπαιτιότητας των ολίγων να κινδυνέψουν οι πολλοί. Οι λίγοι να αποστερήσουν την ελευθερία των πολλών. Οι λίγοι να απειλήσουν την κοινωνική συνοχή και να περιορίσουν το δικαίωμα των πολλών να επιστρέψουν σε συνθήκες πλήρους κανονικότητας” (γ) Εδώ και 16 περίπου μήνες γινόμαστε μάρτυρες μιας ΣΥΝΕΙΔΗΤΗΣ και ΚΑΛΑ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ προσπάθειας για την πρόκληση ΔΙΧΑΣΜΟΥ και ΕΜΦΥΛΙΟΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΚΛΙΜΑΤΟΣ ανάμεσα στις διάφορες κοινωνικές ομάδες του πληθυσμού. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι τοπικό αλλά παγκόσμιο και είναι ακριβώς αυτή η συγκεκριμένη προσπάθεια που κάνει μια μεγάλη ομάδα κριτικά σκεπτόμενων πολιτών να βλέπουν με επιφύλαξη και καχυποψία όσα συμβαίνουν εδώ και 16 μήνες στον πλανήτη μας. Η οργανωμένη παραπληροφόρηση των συστημικών ΜΜΕ, η λογοκρισία κάθε αντίθετης από τον ΠΟΥ άποψης, έστω κι αν αυτή προέρχεται από κορυφαίους επιστήμονες, νομπελίστες, επιστημονικούς συνεργάτες μεγάλων φαρμακευτικών εταιρειών, η δωροδοκία ή/και χρηματοδότηση μεγάλων ΜΜΕ αλλά και απλών πολιτών για να ακολουθήσουν τις κυβερνητικές εντολές, δημιουργεί ένα ΦΟΒΕΡΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ κλίμα ανάμεσα στις διάφορες κατηγορίες ή/και ομάδες πολιτών. Δε χρειάζεται να αναφερθώ σε συγκεκριμένα παραδείγματα αφού αυτά τα βιώνουμε καθημερινά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στις υπεραγορές και στα καταστήματα, στις μεταξύ μας συζητήσεις, ακόμα και στις ενδοοικογενειακές μας σχέσεις. Το φαινόμενο αυτό είναι ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ εδώ στην Κύπρο, στη μικρή μας ημικατεχόμενη πατρίδα, αφού η επικράτηση αυτού του φαινομένου αποτελεί μια αναμμένη θρυαλλίδα που εύκολα μπορεί να οδηγήσει στην εθνική και κοινωνική καταστροφή. Το μήνυμα, ΔΥΣΤΥΧΩΣ, του προέδρου είναι γεμάτο από χαρακτηρισμούς κοινωνικού ρατσισμού και αναφορές που υποσκάπτουν την κοινωνική συνοχή και ενότητα. Που το πάει ο πρόεδρος; ΟΦΕΙΛΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ να μας απαντήσει όπως ΟΦΕΙΛΕΤΕ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ, οι εκλελεγμένοι αντιπρόσωποι των πολιτών να διερευνήσετε.
Κυρία πρόεδρος και έντιμα μέλη της βουλής των αντιπροσώπων. Εδώ και 16 μήνες βιώνουμε καθημερινά, ως πολίτες, ένα πρωτόγνωρο κοινωνικό παραλογισμό που δε γνωρίζουμε από που ακριβώς προήλθε, ποιοι τον δημιούργησαν ή/και τον χειραγωγούν, και πόσο ακόμα θα κρατήσει. Το μόνο που βλέπουμε είναι η καθημερινή φτωχοποίηση των πολιτών, η οικονομική καταστροφή ακόμα και μεγάλων επιχειρήσεων για τις οποίες χιλιάδες συμπατριώτες μας έχουν αγωνιστεί μια ολόκληρη ζωή, η αύξηση της ανεργίας κτλ. Ο τομέας της εκπαίδευσης βρίσκεται υπό διάλυση, το μέλλον της νέας γενιάς είναι φοβερά απρόβλεπτο και δυσοίωνο όπως υπό διάλυση και αμφισβήτηση βρίσκονται και άλλοι κρατικοί και κοινωνικοί θεσμοί. Η προηγούμενη Βουλή των αντιπροσώπων ούτε καν συζήτησε ή/και ασχολήθηκε με το θέμα αυτό ως όφειλε αφού, σύμφωνα με το σύνταγμα, είναι καθήκον του νομοθετικού σώματος να συζητεί και να νομοθετεί, κάτι που έχει γίνει σε πολλά κοινοβούλια άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Η επιδείνωση των κοινωνικών συνθηκών, η καταστρατήγηση βασικών ελευθεριών και δικαιωμάτων του πολίτη, ο οργανωμένος κοινωνικός διαχωρισμός κτλ οδηγούν αναπόφευκτα σε συνθήκες χάους και διάλυσης του κοινωνικού ιστού και μάλιστα σε συνθήκες δύσκολες και απρόβλεπτες για την επιβίωσή μας ως κράτους. Η προεκλογική περίοδος με τις προεκλογικές υποσχέσεις, φανφάρες και αντιπαραθέσεις ανήκει πια στο παρελθόν. Τώρα είναι ώρα ευθύνης, είναι ώρα για να αποδείξουμε έμπρακτα τον πατριωτισμό και την αγάπη για τη μικρή μας πατρίδα. Σε αυτή την προσπάθεια ο δικός σας ρόλος είναι πρωταρχικός και ουσιαστικός. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα.
Με εκτίμηση
Μίλτος Ερωτοκρίτου, Εκπαιδευτικός.
