Στα Άδανα προκηρύχθηκαν 25 θέσεις , οδηγών , παρκαδόρων , καθαριστών . Εκαναν αίτηση 52.000 άτομα εκ των οποίων οι 45.000 απόφοιτοι πανεπιστημίου. Κι εγώ που το γράφω τείνω να μην το πιστεύω . Κι όμως η πληροφορίες μου είναι πραγματικές. Γνώρισα δεκάδες Τούρκους ακτιβιστές , δικηγόρους , υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η επαφή μαζί τους δίνει περιεχόμενο στα πράγματα. Οι επισκέψεις μου στο Ντιγιαρ Μπακιρ, αποτελούν μεγάλη και βιωματική εμπειρία.
Ερχομαι στο σήμερα και στην κατακεραύνωση των 104 πρώην Ναυάρχων από το καθεστώς του Ερτογαν Ατατουρκ. Τον ονοματίζω έτσι γιατί ο άνθρωπος αυτός μεγάλωσε μισώντας τον Κεμαλ. Μεγαλωσε μέσα στα ισλαμικά σχολεία που ο Κεμαλ ήθελε να περιορίσει την δράση τους. Μεγαλωσε αισθανόμενος καταπίεση , ένα είδος bulling ,ή τρόμου, από τις αλλαγές που έφερε ο Κεμαλ. Εχει σημασία το παιδικό υπόστρωμα , γι αυτό μπαίνω με αυτό το προλογισμα.
Οι Ναυαρχοι λοιπόν έκαναν ένα απονενοημένο διάβημα για τις ‘’ δημοκρατικές ‘’ συνθήκες της σημερινής Τουρκίας . Για αυτό και τους διώκει απηνώς . Σε χώρα ευρωπαϊκή μια τέτοια δίωξη θα ακουγόταν τελείως έξω απο κάθε θεσμιο. Τι ζητούν όμως οι 104; Μηπως μόνο αυτό που έχει ήδη δημοσιευτεί, οτι δηλαδή καλούν την Τουρκία και την ηγεσία της να μην παίζουν με τη φωτιά , ήτοι τη συνθήκη του Μοντρε, που κατοχυρώνει τον τροπο χρήσης των στενών; Ασφαλως και αυτό . Ομως γνώριζαν εκ των προτέρων ποιες θα ήταν οι συνέπειες , όχι μόνο για τους ίδιους , μα και γενικότερα για την πολιτική κονίστρα της χώρας. Το έκαναν γνωρίζοντας πως ανοίγουν μέτωπο με ένα καθεστώς σκληρό , εχθρικό , αβυσσαλέο. Εννοω πως μάλλον ήθελαν αυτή τη σύγκρουση. Πού θα οδηγήσει αυτο δεν είναι εύκολο να προβλεφθεί.
Ειναι βέβαιο όμως οτι ο παρανοϊκός τρόπος που διοικεί τη χώρα ο Ερτογαν , τον οδηγει να νομίζει πως το υδατικό κανάλι που θα κτίσει στην Κωνσταντινουπολη ( kanal instabul ) και το οποίο θα φαίνεται απο το φεγγάρι , μήκους 50 χιλιομέτρων , θα του δώσει τη δυνατότητα να αλλάξει τους όρους διέλευσης πλοίων από την περιοχή. Αδυνατει ο μέσος λογικός άνθρωπος να συλλάβει την παρανοικοτητα του στόχου.
Αδυνατει ακόμα κανείς να κατανοήσει πώς οι υπηρέτες και οι θαλαμηπολοι υποστηρίζουν μια τέτοια πολιτικη. Ομως η ιστορία διδάσκει. Ετσι ήταν πάντοτε. Οταν κάποιος συγκεντρώσει άπειρη εξουσία , πολλοί είναι που συντρέχουν . Απο τον φόβο των μισθών τους. Ετσι ήταν πάντοτε τα μίσθαρνα όργανα της ταξης. Ερχεται όμως κάποτε η ώρα που φουσκώνει το υπόγειο ποτάμι φέρνοντας μια αλλαγή , σημαδεμένη συνήθως δυστυχώς , απο το αίμα αθωων.
Εμαθα προ καιρού πως οταν πριν χρόνια ασθένησε ο περί ου λόγος , πήγε στη Μεκκα και αφού έγινε καλά πίστεψε πως διεσωθη για να σώσει τη Τουρκία. Και μερικοί υπουργοί του το ίδιο.
Ποιοι ειναι ομως οι 104 , τι πρεσβεύουν ; Τι τους ενώνει ;Και ας προστεθεί εδω πως περαν των 104 Ναυάρχων υπάρχει και μια συνεπικουρία απο 126 πρεσβεις . Προερχονται από διαφορετικά στρατόπεδα . Αλλοι είναι κεμαλιστες, άλλοι ευρασιατιστες ( να ενισχυθούν δηλαδή οι δεσμοί ,με τη Ρωσία , την Κίνα , την Ιαπωνία) και άλλοι Νατοικοί . Τους ενώνει η ιδέα του κοσμικού κράτους. Εδω ας θυμηθούμε πως υπάρχουν πληροφορίες και για πρόθεση του καθεστώτος να αλλάξει τα πρώτα άρθρα του συνταγματος που αναφέρουν οτι το κράτος είναι κοσμικό. ( laik devlet) .
Η Τουρκια λοιπόν δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει. Και επιπρόσθετα υπάρχει και το θέμα της οικονομίας . Πληθαινουν δε οι φήμες πως σκέφτεται να επιβάλει capital controls στα 260 δις ξένου συναλλάγματος που είναι κατατιθεμενο στις τουρκικές τράπεζες.
Και η Ευρωπη ; Η Αμερικη; Που στέκουν σε όλα αυτά. Η ΕΕ δεν πρόκειται να αλλάξει την πολιτική της. Δεν έχει κοινή πολιτική για εξωτερικά θύματα. Υπαρχουν ευρωπαικες οικονομίες άμεσα συνδεδεμένες με την τουρκική . Και όταν δεν υπάρχει όφελος ουδείς κινείται . Πολυ περισσότερο αν υπάρχει και ζημία . Οταν η ΕΕ σιωπά ουσιαστικά στη φυλάκιση εδώ και πέντε χρόνια του ηγέτη του τρίτου μεγαλυτέρου κόμματος της χώρας , και αυτό παρά τις αποφάσεις του Ευρωπαικου δικαστηρίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων , τι μπορεί να προσθέσει κανείς !
Η Τουρκια πλησιάζει στο τέρμα ενός δρόμου. Ειτε θα αντέξει ως το 2023 για να επιχειρήσει ο Ερτογαν την μετονομασία του σε Ερτογαν Ατατουρκ, ειτε θα χάσει ισορροπία πριν αυτο το τέρμα.
Χρωστω όμως μια κουβέντα και για τις ΗΠΑ. Οι Αμερική δεν είναι η Ευρώπη. Εχει εξωτερική πολιτική και μπορεί να πάρει γρήγορες αποφάσεις. Ηδη έστειλαν μηνύματα στον πρόεδρο της Τουρκίας . Κρινω πως αν πιεστεί και η ΕΕ να συμπορευτεί , έστω σε κάποιο βαθμό σε μια ενιαία γραμμή απέναντι στην αλλοπρόσαλλη πολιτική του Ερτογαν , τότε κάτι μπορεί να γίνει .
Για να γινει όμως αυτό το κάτι κάτι πρέπει , είτε να πάρουν από τη Τουρκία, είτε κάτι να δώσουν. Φοβουμαι πως ενω οι ΗΠΑ είναι στη πρώτη άποψη , οι ευρωπαίοι είναι στη δεύτερη . Απαισιοδοξος ; Οχι. Η ιστορία μας έχει πολλές φορές εκπλήξει. Θαλεγα πως είναι και κύρια της ιδιότητα. Τα μεγάλα νέα έρχονται σχεδόν πάντοτε με ένα πέπλο σιωπής.
Μεσα σε όλα αυτά, , γενιέται το μέγα ερώτημα. Που στεκόμαστε εμείς μέσα σε όλα αυτά. Αν και αυτό είναι θέμα ολόκληρου νέου άρθρου , μπορώ εδώ να πω το εξής. Με αυτά τα δεδομένα , με αυτό τον Ερτογαν η Τουρκία μπορεί να δει όφελος από μια λύση στο κυπριακό, μπορεί όμως να δει εξ ίσου όφελος και από μια νέα , τελική λεν πολλοί, κατάρρευση . Πού θα κλίνει το πράγμα είναι αδύνατο να προβλέψει κανείς. Για να γίνει κάτι θα πρέπει να το θέλουν πολύ ,πολλοί.
Ομως το γεγονός ότι τώρα όλοι όσοι θα παρευρεθούν στην πενταμερή ,αλλά και η ΗΠΑ γνωρίζουν , νομίζουν , ή πιστεύουν πως κάπου εδώ είναι το τέλος , ίσως αυτό ενεργοποιήσει δυνάμεις που στο παρελθόν , σκέφτονταν , πως ίσως είναι καλύτερα την επόμενη φορά. Αναμεσα σε αυτούς και εμείς.
Όταν όμως χάνεται η ελπίδα τότε είναι που δεν υπάρχει ούτε προοπτική. Θα επανέλθω στο θέμα όταν πλησιάσουμε τον χρόνο της πενταμερούς και όταν ίσως κάποιες πληροφορίες βοηθήσουν μια εμπεριστατωμένη ανάλυση .
