Δυστυχώς, σε αυτόν τον έρμο τόπο πάμε από το κακό στο χειρότερο. Εδώ και καιρό, οι σχεδόν τουρκίζοντες, οι λεβαντίνοι και οι νεοκύπριοι έχασαν εντελώς τον μπούσουλα και δεν θα ήταν υπερβολή, αν λέγαμε ότι δεν έχουν τον Θεό τους. Με απίστευτο θράσος εκτοξεύουν, καθημερινώς, μύδρους εναντίον όσων διαφωνούν μαζί τους και, με τη μεγαλύτερη ευκολία, βαφτίζουν και αποκαλούν ρατσιστές, εθνικιστές και οπαδούς της διχοτόμησης όσους επιμένουν στην εξεύρεση μιας λειτουργικής και βιώσιμης λύσης του εθνικού μας θέματος.
Και, ακόμη, χειρότερα! Ανιστόρητοι και ημιμαθείς, ως είναι οι πλείστοι εξ αυτών, επιχειρούν να θέσουν τη δική τους σφραγίδα σε ιστορικά γεγονότα του πρόσφατου παρελθόντος, όπως είναι ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας του λαού μας. Και αυτό, για να μπορούν να δικαιολογούν την επιμονή τους για αποδοχή της όποιας λύσης. Γι’ αυτούς, λύση να ‘ναι και όποια να ‘ναι!
Πριν από μερικές μέρες, ο δύσμοιρος λαός μας τίμησε την ένδοξη επέτειο της έναρξης του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα τού 1955-59. Ενός αγώνα, στον οποίο πήρε μέρος ο λαός στο σύνολό του, ανεξαρτήτως κομματικών και ιδεολογικών τοποθετήσεων και παρατάξεων. Για τέσσερα ολόκληρα χρόνια, οι Έλληνες της Κύπρου πρόταξαν το ανάστημά τους και συγκρούστηκαν με την τότε πανίσχυρη βρετανική αυτοκρατορία. Νέα παιδιά, αλλά και άνθρωποι κάθε ηλικίας, ήταν πρόθυμοι να δώσουν ό,τι πολύτιμο είχαν, την ίδια τη ζωή τους, για να ανατείλει και στα δικά μας χώματα ο ανεκτίμητος ήλιος της ελευθερίας. Οι αγωνιστές που καταδικάσθηκαν από τους Άγγλους σε θάνατο, βάδιζαν στην αγχόνη με το κεφάλι ψηλά και με τον εθνικό ύμνο στα χείλη. Αντάρτες των βουνών και των κάμπων μας, προτιμούσαν να δώσουν τον ύστατο αγώνα και να θυσιαστούν για την πατρίδα, αντί να υψώσουν τα χέρια και να παραδοθούν στον εχθρό, για να σώσουν τη ζωή τους.
Δυστυχώς, οι δήθεν πολιτισμένοι και καλλιεργημένοι Άγγλοι εφάρμοσαν κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο για να κάμψουν την αντίσταση του λαού μας και να οδηγήσουν σε αποτυχία τον αγώνα του. Τα βασανιστήρια, οι κατ’ οίκον περιορισμοί, ο εγκλεισμός σε φυλακές και κρατητήρια, τις πιο πολλές φορές χωρίς δίκη, βρίσκονταν στην ημερήσια διάταξη.
Κι όμως! Αυτόν τον υπέροχο αγώνα του λαού μας τόλμησαν άνθρωποι, και μάλιστα ελληνόφωνοι, να τον αμφισβητήσουν, να τον μειώσουν και να σπείρουν διάφορες ρετσινιές ως προς τις προθέσεις, τον ρόλο και τα έργα του.
Έτσι, οι συνήθεις ύποπτοι, αντί να επικεντρώνονται και να παρουσιάζουν τις ένδοξες στιγμές αυτού του υπέροχου αγώνα, αρχίζουν τα μισόλογα και πλασάρουν την κακία τους με υπονοούμενα. Σαν τα χειρότερα τρωκτικά, προσπαθούν να ροκανίσουν την αρυτίδωτη εικόνα του. Και τι δεν αραδιάζουν για να πετύχουν τον στόχο τους; Τι και τι δεν μηχανεύονται, για να μειώσουν και να πλήξουν τον υπέρ ελευθερίας ξεσηκωμό των Ελλήνων της Κύπρου; Ανάμεσα σε άλλα, οι δοκησίσοφοι των ρηχών νερών υποστηρίζουν ότι ήταν λανθασμένη ενέργεια η έναρξη και διεξαγωγή του αγώνα τού 1955-59. Χωρίς άλλο, εμείς λέμε ότι πρόκειται για εκ των υστέρων κρίση, η οποία δημιουργήθηκε ύστερα από τη βάρβαρη τουρκική εισβολή του 1974 και τις τραγικές συνέπειές της. Όμως, αποστομωτική απάντηση ως προς τη θέση αυτήν αποτελεί το γεγονός ότι λαοί της Αφρικής και της Ασίας, όπως οι Μάου Μάου στην Κένυα, χρόνια πριν από τον δικό μας αγώνα πολεμούσαν με βέλη τους αποικιοκράτες για να σπάσουν τα δεσμά της σκλαβιάς τους. Ασφαλώς, ο δικός μας λαός, με ιστορία χιλιάδων χρόνων, δεν θα μπορούσε να υστερήσει σε αγώνες υπέρ της ελευθερίας.
Εκτός τούτου, οι συνήθεις ύποπτοι και γνωστοί δοκησίσοφοι σχίζουν τα ιμάτιά τους, γιατί, όπως λένε, μια μεγάλη μερίδα του λαού μας, και εννοούν την αριστερά, απέσχε από αυτόν τον αγώνα. Σίγουρα, μεγαλύτερο ψέμα δεν θα μπορούσε να λεχθεί, αφού, αμέτοχοι σε αυτόν έμειναν μόνο οι ηγέτες τού ΑΚΕΛ αλλά όχι και τα απλά μέλη του.
Επιπρόσθετα, οι αρνητές του αγώνα προχωρούν πολλά βήματα παρακάτω, για να ισχυριστούν ότι η ΕΟΚΑ εκτέλεσε αριστερούς λόγω της ιδεολογίας τους και όχι γιατί διέπραξαν οτιδήποτε μεμπτό. Και όμως! Αυτή η κατηγορία πολύ εύκολα ανατρέπεται, αν αναλογιστεί κανείς ότι, εκτός από αυτούς, δολοφονήθηκαν και άτομα της δεξιάς ως προδότες. Βέβαια, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει τη διάπραξη, για διάφορους λόγους, και μερικών εγκλημάτων εκ μέρους μελών τής ΕΟΚΑ, τα οποία εγκλήματα ασφαλώς και είναι καταδικαστέα, με τη διαφορά ότι τέτοιες πράξεις δεν έλειψαν από κανένα αγώνα και από καμιά επανάσταση.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι τα ελατήρια των αρνητών του εθνικοαπελευθερωτκού μας αγώνα είναι ύποπτα και προβοκατόρικα. Αρκεί όλοι μας να θυμηθούμε τα συγχαρητήρια του οικουμενικού ήρωα Ερνέστο Τσε Γκεβάρα για τον αγώνα μας. Τίποτε άλλο! Τοις φρονίμοις ολίγα!
*Φιλόλογος.
