Την επομένη των εκλογών θα κληθούμε να σχεδιάσουμε το μέλλον της Κύπρου, κοντινό και απώτερο, και να βαδίσουμε σ’ ένα περιβάλλον διαφορετικό απ’ ό,τι είχαμε συνηθίσει. Εκτός από τον πρωτοφανή αντίκτυπο στην υγεία – σωματική και ψυχική, η πανδημία επέφερε ιδιαίτερα σοβαρές επιπτώσεις στα μακροοικονομικά μεγέθη και το κοινωνικό πεδίο.
Στην Κύπρο, η συνολική απασχόληση για το 4ο τρίμηνο του 2020 μειώθηκε κατά 1,3%, σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2019, ενώ αναμένεται ύφεση 4,5%, σύμφωνα με νεότερα στοιχεία που δημοσιεύτηκαν από την Στατιστική Υπηρεσία.
Εργαζόμενοι, επαγγελματίες και επιχειρηματίες αρκετών κλάδων έχουν υποστεί βαρύ πλήγμα, ορισμένοι εκ των οποίων έχουν οδηγηθεί στην οριστική διακοπή εργασιών. Ενδεικτικά, το περασμένο έτος τα έσοδα στη χώρα μας από τον τουρισμό σημείωσαν δραματική μείωση σε σύγκριση με το 2019 (-85,4%). Την ίδια στιγμή, οι αφίξεις τουριστών τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους ανήλθαν σε 5.047 σε σύγκριση με 105.592 τον αντίστοιχο μήνα το 2020. Η εξέλιξη αυτή οπωσδήποτε δεν αφορά μόνον την Κύπρο. Ωστόσο, η συμβολή του τουρισμού στο ΑΕΠ της χώρας, καθιστά τα ανωτέρω δεδομένα ιδιαίτερα ανησυχητικά.
Σε αυτό το πλαίσιο, η άμεση εκταμίευση πόρων απ’ το υπερ-Ταμείο ανάκαμψης της ΕΕ – περίπου 968 εκατομμύρια ευρώ για την Κυπριακή οικονομία, είναι παραπάνω από επιβεβλημένη. Με τις οικονομικές και κοινωνικές αντοχές να είναι εξαιρετικά περιορισμένες, χρόνος για επίδικα, κομματικές αντιπαραθέσεις και γραφειοκρατικές παθογένειες δεν υπάρχει. Οι καλές επιδόσεις μας στην υγειονομική κρίση σε σύγκριση με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες θα πρέπει να συνοδευτούν από ισορροπημένες και αποτελεσματικές οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές που θα διασφαλίσουν την επάνοδο στην κανονικότητα.
Και αν η παγκοσμιοποίηση και η ραγδαία ανάπτυξη των νέων τεχνολογιών διεύρυνε το χάσμα μεταξύ κερδισμένων και χαμένων στις κοινωνίες, η Covid-19 δείχνει να βαθαίνει περαιτέρω τις ανισότητες. Συγκεκριμένα, παρατηρείται αύξηση του ποσοστού ανεργίας των γυναικών στις χώρες του ΟΟΣΑ κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ενώ σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, θα χρειαστούν 35 χρόνια για να καλυφθεί η οπισθοδρόμηση ως προς την επίτευξη ισότητας των φύλων λόγω αυτής.
Η έξοδος από τα μνημόνια και την οικονομική κρίση μας επέτρεψε να ατενίσουμε το μέλλον με περισσότερη σιγουριά και συγκρατημένη αισιοδοξία. Σήμερα απαιτούνται (ξανά) γενναίες και φιλόδοξες παρεμβάσεις, όπως η αύξηση στις δαπάνες υγείας και η ενίσχυση του κοινωνικού κράτους. Οι δυνάμεις του δημοκρατικού τόξου οφείλουν στην νέα Βουλή των Αντιπροσώπων να αμβλύνουν τις διαφορές τους και να χτίσουν σε αυτά που τις ενώνουν.
Μέσα από αυτήν τη δοκιμασία διδαχθήκαμε πως τίποτα δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο. Η επόμενη κρίση –υγειονομική, γεωπολιτική ή κλιματική, μπορεί να είναι ήδη προ των πυλών. Γι’ αυτό οφείλουμε όσο ποτέ άλλοτε να επιδείξουμε συνεργασία, πολιτική βούληση, αποφασιστικότητα, και αλληλεγγύη.
*Η Μαργαρίτα Καϊμακλιώτη είναι πολιτική επιστήμονας και υποψήφια βουλεύτρια με τον Δημοκρατικό Συναγερμό στην επαρχία Αμμοχώστου.
