Ήδη ο τίτλος προδιαθέτει αν και δεν ειναι αυτό το κύριο θέμα που με απασχολεί εδώ.
Βέβαιο πάντως είναι πως η Ευρωπαική ένωση θα είναι ουσιαστικά απούσα . Σχεδον εξευτελιστικά απούσα. Και αυτό ως αποτέλεσμα μιας Τουρκίας τόσο φαίνεται ισχυρής , έτσι που ολόκληρη ΕΕ να υποκρίνεται πως δεν καταλαβαίνει.
Άποψη μου είναι πως είναι αδύνατο να βγει οτιδήποτε απ αυτη τη νέα σύσκεψη για την Κύπρο.
Η Τουρκία κοιτάζει ήδη αλλού και το έχει δημοσιοποιήσει σε όλους τους τόνους. Τα πενήντα σχεδόν χρόνια της εδώ στρατιωτικής της παρουσίας την κάνουν να θεωρεί τα κετεχόμενα , αν όχι κομμάτι της, σίγουρα ένα προτεκτοράτο. Η εμπλοκή της στην αναδειξη του Κου Τατάρ ως ηγέτη της Τουρκοκυπριακής κοινότητας , αλλά και η τελευταία απίστευτη και αισχρή δήλωση του προέδρου Ερτογάν για τη διδασκαλία του κορανίου στα σχολεία ,μαζι με τόσα άλλα , ών ούκ έστι αριθμός , αποδεικνύουν αυτό που λέω.
Ας έλθω όμως και στα δικά μας . Εχει μετατραπεί με τα χρόνια το κυπριακό ένα εργοστάσιο στο οποίο δουλεύουν διάφοροι. Κανείς δεν θέλει να χάσει τη δουλειά του . Ευθύνες κατα το παρελθόν , το εγγύς κυρίως αλλά και το πιο μακρινό υπάρχουν , αλλα βαριέται πλέον κανείς και να τις κατονομάσει . Φαίνεται όμως καθαρά για μένα πως κάποιοι « θέλουν τη λύση όταν δεν μπορούν να την φέρουν , και δεν τήν θέλουν όταν μπορούν ». Τόσο καλά.
Σε διάφορες περιπτώσεις φοβηθήκαμε αυτό που επιδιώκαμε .
Τι μπορεί να γίνει τώρα μπροστά σ αυτη την απαισιόδοξη πρόβλεψη.
Κατ αρχήν αν μπορεί να γίνει κάτι θα πρέπει να το θέλουν όλοι . Και να έχουν και κοινό στόχο. Δεδομένα δηλαδή που δεν υπάρχουν . Αν όμως θελουν πραγματικά και ουσιαστικά τη λυση της δδο οι Ην Πολιτείες , όπως περιγράφεται σε τόσα ψηφίσματα , ειναι οι μόνες που μπορούν να έχουν και έχουν μοχλούς απέναντι στη Τουρκία. Δεν είμαι όμως βέβαιος οτι θα θελήσουν να κάνουν κατι σ αυτο το στάδιο. Θα περιμένουν ίσως να δουν ποιό θεωρητικό σκεπτικό θα προκύψει στη Γενεύη.
Γενικώτερα όμως νομίζω πως τώρα πιά, και αν ποτέ προκύψει προοπτική για τιν τόπο μας αυτό θα έχει να κάμει με μια δημοκρατική ανατροπή στη Τουρκία , και άν την ίδια ώρα βρεθούμε εμείς έτοιμοι. Προβλέπω τέτοια ανατροπή στη Τουρκία ; Προβλέπω ότι εμεις σε τέτοια περίπτωση θα είμαστε έτοιμοι; Και στα δυό ερωτήματα δεν υπάρχει δυνατότητα απάντησης . Ούτε θετικής ούτε αρνητικής.
Θα πω όμως ότι η ιστορία , και όσοι την μελετούν επισταμένα το ξέρουν , εκπλήσσει. Τα μεγάλα γεγονότα έρχονται χωρίς ήχο , χωρίς τυμπανοκρουσίες. Και επιπρόσθετα όλοι ξέρουμε πως η Τουρκία είναι πια ένα χάος κοινωνικό , πολιτικό, οικονομικό και δικτατορικό ,πέρα από κάθε φαντασία . Οι χιλιάδες φυλακισμένοι σε φυλακές κόλαση είναι ένα μόνο παράδειγμα. Η σκληρή καταπίεση του κόμματος της δημοκρατίας των λαών και η φυλάκιση του ηγέτη τους για πέντε τώρα χρόνια , και η άρνηση της αποφυλάκισης του παρά τις αποφάσεις του εδάδ είναι ελάχιστα μόνο παραδείγματα του τι βιώνει η χώρα. Θέλω να πω , πως τα στοιχεία της ανατροπής είναι ήδη στο καλάθι. Παρ όλα αυτά η ιστορία εκπλήσσει και ανάποδα . Ένα κακό μπορεί να διαρκέσει σε χρόνο πέρα από κάθε λογική.
Τι πρέπει να κάνουμε εμείς στον ενδιάμεσο χρόνο! Να κρατήσουμε και να ενισχύσουμε όσο μπορούμε τις σχέσεις με τις δυνάμεις των Τουρκοκυπρίων που αντιστέκονται. Και αντιστέκονται πολλοί και μάλιστα κάτω από συνθήκες τουρκικής κατοχής. Αποδείξεις άξιες θαυμασμού υπάρχουν πολλές . Οι πρόσφατες διαδηλώσεις είτε για τη λύση , είτε για άρνηση υπακοής στα κελεύσματα του Ερτογάν για τη διδασκαλία του Κορανίου στα σχολεία , η θαρραλέα αρθρογραφία τόσων δημοσιογράφων , η μαχητική στάση του Κου Ακκιντζι , και τόσα άλλα μαρτυρούν την ανάγκη να κρατήσουμε και να ενισχύσουμε τους δεσμούς με αυτό τον κόσμο.
Και επιτέλους δεν επιτρέπεται πια σε κανένα μας να είμαστε απλοί χειροκροτητές , όσων θέλουν τη λύση όταν δεν μπορούν να την φέρουν , και δεν την θέλουν όταν μπορούν.
*Τεως ευρωβουλευτης
takishg@gmail.com
