«Αν απορρίψουμε την πρόσκληση για τη συμμετοχή μας στην Πενταμερή, θα μείνουμε εκτεθειμένοι στα μάτια της Διεθνούς Κοινότητας και του ΟΗΕ». Η κοροϊδία του λαού πρέπει να σταματήσει. Ο ΟΗΕ ουδέποτε αποστέλλει απροειδοποίητα προσκλήσεις, χωρίς προηγούμενη διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη. Ουδέποτε θέτει προ τετελεσμένων τα μέρη. Υπήρξε συνεννόηση και αυτό δεν σηκώνει αμφισβήτηση. Τα επικοινωνιακά παιχνίδια της Κυβέρνησης, αλλά και το θέατρο που εξελίσσεται σχετικά με την εκ των υστέρων πρόσκληση της ΕΕ στις διαπραγματεύσεις, απλά προσβάλλουν τη νοημοσύνη του κόσμου.

Στο σύγχρονο εργασιακό περιβάλλον, αν δεν έχεις στοχοθέτηση και στη συνέχεια στοχοπροσήλωση, χάνεις τη δουλειά σου μέσα σε 6 μήνες το πολύ. Αυτό είναι το διαχρονικό πρόβλημα των Κυβερνήσεων μας. Η απουσία στοχοθέτησης. Την τελευταία φορά που αυτός ο λαός έθεσε συγκεκριμένο στόχο ήταν τη δεκαετία του ’50. Από το 1959 και μετά, παλεύουμε συνεχώς με τους εαυτούς μας για να προσαρμόσουμε τη ζωή μας, την κοινωνία μας και το πολίτευμα μας, έτσι ώστε να χωρέσει η Ηθική μέσα στην Παρανομία. Αποδεχθήκαμε χωρίς να αποδεχτούμε, ένα Σύνταγμα που είχε ως βασικό του πυλώνα τον ρατσιστικό «Δικοινοτισμό». Συμβιβαστήκαμε χωρίς να συμβιβαστούμε, με ένα Πολίτευμα διάσπαρτο από ανισότητες και αντιδημοκρατικές ρυθμίσεις. Φωνάζαμε χωρίς φωνή για τη βαναυσότητα, την προσφυγιά και τον εξευτελισμό. «Εμείς φταίμε» μας λένε τώρα «και πρέπει να προχωρήσουμε σε συμβιβασμό»!

Ο γ.γ. του ΟΗΕ, κινούμενος αντίθετα από τις εντολές του Σ.Α., δήλωσε ανοικτός σε «νέες ιδέες». Αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη ευκαιρία που μας δόθηκε ποτέ, για ανατροπή των δεδομένων. Αυτή είναι η στιγμή της στοχοθέτησης, για ένα «κανονικό» Κράτος.

Επικύρωση Αναθεωρημένου καθεστώτος των «Βρετανικών Βάσεων»:

Η δημιουργία του «Κυπριακού προβλήματος» είχε ένα και μοναδικό σκοπό. Να παραμείνουν εσαεί στην Κύπρο οι Βρετανοί, έτσι ώστε να ασκούν κυριαρχία στην ευρύτερη περιοχή. Η Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα θα παραχωρούσε την πρωτοκαθεδρία στις ΗΠΑ. Μόνο μέσα από ένα πολίτευμα γεμάτο ρατσισμό, διακρίσεις και δυσκολίες στη λήψη αποφάσεων θα ένιωθαν ασφάλεια οι Βρετανοί. Η υπογραφή των Συμφωνιών έγινε από τους «ηγέτες των κοινοτήτων», χωρίς Δημοψήφισμα, χωρίς την έγκριση του λαού. Τη δεκαετία του ’60 αυτό ήταν αρκετό.

Τα πράγματα όμως, έχουν αλλάξει. Ειδικά μετά την Υπόθεση Μαυρικίου, οι υπογραφές εκείνες δεν θεωρούνται δεσμευτικές για το λαό και απαιτείται η επικύρωση με Δημοψήφισμα της «Συμφωνίας Αποαποικιοποίησης». Εδώ κρύβεται μία τεράστια ευκαιρία επαναδιαπραγμάτευσης με τους Βρετανούς. Το ισχυρό χαρτί, το κλειδί της Βρετανικής υπόθεσης, βρίσκεται στα χέρια μας.

Καταγγελία του Εποικισμού:

Με την εκλογή Τατάρ ωρίμασε ο καιρός για να ανοίξουμε επιτέλους το κεφάλαιο αυτό. Η Τουρκοκυπριακή Κοινότητα βρίσκεται κάτω από μεγάλη πίεση εξαιτίας της επικράτησης των εποίκων. Οι αριθμοί προκαλούν ασφυξία ακόμη και σε όσους έβλεπαν θετικά τον διαχωρισμό από τους Ελληνοκύπριους, με το πρόσχημα της ασφάλειας. Ο ίδιος ο Ακκιντζί μας παρέχει την τεκμηρίωση για τις παρεμβάσεις της Τουρκίας στην εκλογική διαδικασία. Μέχρι και για απειλές εναντίον της ζωής του ανέφερε.

Αν η ΕΕ και η υπόλοιπη Διεθνής Κοινότητα δείχνουν τόσες ευαισθησίες στις αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις σε άλλες χώρες, ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα. Οφείλουμε να θέσουμε τον κάθε εμπλεκόμενο προ των ευθυνών του.  

Κατάργηση του «Δικοινοτισμού»:

Μετά την ενοποίηση των εκλογικών καταλόγων, λόγω της Υπόθεσης Αζίζ (2004) και σε μια διαδικασία εφάμιλλη αυτής των υπολοίπων Κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το ψηφοδέλτιο των τελευταίων Ευρωεκλογών (2019) περιλάμβανε υποψήφιους και κομματικούς σχηματισμούς από όλο το φάσμα των κοινοτήτων που απαρτίζουν την κοινωνία της Κύπρου. Ο λαός ως ενιαίο σύνολο, άσκησε το εκλογικό του Δικαίωμα μέσω ενός ενιαίου εκλογικού καταλόγου. Όπως δηλαδή προβλέπει ένα Δημοκρατικό πολίτευμα με «την ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης, ως έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, βασισμένη στην ισότητα των πολιτών».

Η εκλογή Κιζιλγιουρέκ-Γεωργίου σε κοινό ψηφοδέλτιο, κατέρριψε το ρατσιστικό αυθαίρετο των ΤουρκοΒρετανών, επί του Συντάγματος της Κύπρου. Η εκλογή αυτή ήταν η μεγαλύτερη νίκη της Δημοκρατίας από την ημέρα ιδρύσεως της ΚΔ.

Συμπερασματικά:

Η τεκμηρίωση υπάρχει έτσι ώστε να καταγγελθεί ο Εποικισμός, να καταργηθεί ο Δικοινοτισμός και να διεκδικήσουμε ένα Ελεύθερο Κράτος με Δημοκρατικό Πολίτευμα. Το δέλεαρ προς τους Βρετανούς, αφορά στην επικύρωση ενός αναθεωρημένου καθεστώτος (και της γεωγραφίας) των στρατιωτικών τους εγκαταστάσεων.

Αρκετοί φίλοι με ρωτούν αν έχουμε τη δυνατότητα να διεκδικήσουμε την Απελευθέρωση. Η απάντηση μου είναι πως έχουμε την υποχρέωση να διεκδικήσουμε την Αξιοπρέπεια στη ζωή μας.

* Υποψήφιος Βουλευτής Λευκωσίας, με το Κίνημα Αλληλεγγύη