Πριν ενάμιση  μήνα, σε ανοικτή επιστολή προς τον υπουργό Υγείας, είχαμε επισημάνει τα προβλήματα και τους πιθανούς κινδύνους από τη χορήγηση του εμβολίου της AstraZeneca στα ηλικιωμένα άτομα. Όταν οι περισσότερες χώρες της Ε.Ε. είχαν αποκλείσει το συγκεκριμένο εμβόλιο λόγω μη επαρκούς έρευνας, είναι πολύ φυσικό να δημιουργούνται αισθήματα αβεβαιότητας και ανασφάλειας.

 Το αρμόδιο υπουργείο επικαλούμενο δηλώσεις του Π.Ο.Υ. και άλλων ειδικών , προσπάθησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις και τις ανησυχίες του κόσμου, προβάλλοντας μάλιστα το ψευδοδίλλημα “παρά να έχω θανάτους, καλύτερα να χορηγήσω το εμβόλιο της AstraZeneca”, λες και δεν υπάρχουν άλλα εμβόλια.

Δυστυχώς, οι ανησυχίες μας επαληθεύθηκαν.

 Οι αρμόδιοι έπρεπε να είχαν προβληματιστεί όταν έβλεπαν τα άλλα εμβόλια να εξαφανίζονται,  μόλις άνοιγε η πλατφόρμα, ενώ της AstraZeneca έμεναν στα αζήτητα.

Ο κόσμος δικαιολογημένα, τουλάχιστον προς το παρόν, δεν εμπιστεύεται το συγκεκριμένο εμβόλιο. Τώρα, μάλιστα, με τις πιθανές παρενέργειες και επιπλοκές, που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας, η δυσπιστία και η ανασφάλεια θα επεκταθεί και στις μικρότερες ηλικίες.

Το υπουργείο Υγείας πρέπει να λάβει σοβαρά  υπόψη του την ψυχολογία των πολιτών και να διαμορφώσει ανάλογα τα πλάνα του. Δηλώσεις ότι τα οφέλη  είναι περισσότερα από τους κινδύνους, και μάλιστα από επίσημα ευρωπαϊκά  χείλη, θυμίζουν ρωσική ρουλέτα.

Επειδή η Κυβέρνηση συχνά θριαμβολογεί για επιτυχή διαχείριση της πανδημίας και τα πολλά τεστ, θα ήταν καλό να κοιτάξει δίπλα σε μια γειτονική χώρα, για να αντιληφθεί τι είναι επιτυχία. Η Κύπρος με το μισό περίπου εκατομμύριο  εμβολιασμούς, θα μπορούσε με μια ευέλικτη διεκδικητική πολιτική να προμηθευτεί τα εμβόλια και να εμβολιάσει όλο τον πληθυσμό σε ένα με δύο μήνες. Βεβαίως, κανείς δεν μηδενίζει την τεράστια προσπάθεια που έγινε. Δεν μιλούμε για αποτυχία, διότι θα ήταν άδικο. Ομως, κάποτε πρέπει να ξεκολλήσουμε, να μην ικανοποιούμαστε από τη μετριότητα και να μην τη χειροκροτούμε.

Μπορούσαμε να είμαστε περισσότερο διεκδικητικοί. Εάν ζητήσεις καλώς, ευρήσεις.

Είχαμε αρκετά επιχειρήματα: Η Κύπρος με τον μικρό της πληθυσμό θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί  πειραματικά για την ανοσία της αγέλης με γρήγορους εμβολιασμούς. Η Κύπρος  δεν μπορεί να ελέγξει τα βόρεια σύνορα της, λόγω κατοχικών στρατευμάτων, και δέχεται μεγάλο αριθμό μεταναστών που διοχετεύονται από την Τουρκία.

Επιτέλους, δεν είναι αναγκαίο να είμαστε πάντα το καλό και υπάκουο παιδί. Προτεραιότητα της  Κυβέρνησης πρέπει να είναι  η υγεία του κόσμου και όχι τα διαπιστευτήρια της  Ευρώπης.

Συνοπτικά:

1.Τα πολλά τεστ έχουν ρόλο στη στρατηγική αντιμετώπισης της πανδημίας αλλά δεν θεραπεύουν τη νόσο.

2. Λύση του προβλήματος είναι οι εμβολιασμοί, με γοργούς ρυθμούς, από οπουδήποτε και αν προέρχονται τα εμβόλια, φτάνει να είναι ασφαλή και αξιόπιστα. Αυτός πρέπει να είναι ο βασικός στόχος. Μόνο με γρήγορους εμβολιασμούς θα σωθούν ζωές και η οικονομία.

3. Οσον αφορά το εμβόλιο της AstraZeneca, o κόσμος δικαιολογημένα δεν το εμπιστεύεται και μένει στα αζήτητα. Στις  ανησυχίες του κόσμου για πιθανές επιπλοκές, η  απάντηση της εταιρίας είναι και πρωτοφανής και σκανδαλώδης. Αντί να ερευνήσει, να βρει το τυχόν πρόβλημα, άλλαξε το όνομα του εμβολίου, προφανώς για παραπλάνηση. Πώς είναι δυνατόν κάποιος να το εμπιστευθεί. Προσπάθεια μας δεν είναι να δικάσουμε και να καταδικάσουμε την  AstraZeneca, ούτε να αποδείξουμε ότι τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν έχουν άμεση σχέση με το εμβόλιο. Το θέμα είναι ότι στη συνείδηση του κόσμου έχει εμπεδωθεί η έλλειψη εμπιστοσύνης. Η ψυχολογία είναι κυρίαρχο στοιχείο στην ανθρώπινη φύση και πρέπει να είναι σεβαστό.

*Πρώην πρόεδρος  Π.Ι.Σ, πρώην υπουργός  Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων