H πανδημία δεν είναι μαύρο ή άσπρο ή Η υπερπροβολή της πανδημίας κάνει κακό στην υγεία

Μπορεί να έχουν επιστημονική κατάρτιση. Μπορεί να είναι οι πλέον αρμόδιοι να τοποθετηθούν επί του θέματος του κορονοϊού. Μπορεί ο κόσμος να αναμένει και να ελπίζει πολλά από αυτούς. Μπορεί να αποφασίζουν και να παίρνουν διάφορα μέτρα για προστασία ή και αποτροπή προέλασης του. Από εμφάνισης του όμως εμείς οι πολίτες γίναμε μάρτυρες πολλών αντιφατικών δηλώσεων και αναλύσεων. Ακόμη και μεταξύ των επιστημόνων (παγκοσμίως) υπάρχουν διϊστάμενες απόψεις προς τα μέτρα και τον τρόπο διαχείρισης αλλά ακόμη και της επικινδυνότητας του κορονοϊού. Η διαχρονικότητα αυτών των αλλοπρόσαλλων θέσεων έχουν σαν αποτέλεσμα ο πολίτης: σε πρώτο στάδιο, να αισθάνεται φοβισμένος, πανικοβλημένος και παραπληροφορημένος. Σε δεύτερο στάδιο, λόγω των μεταλλασσόμενων μέτρων, αρχίζει να αντιδρά και να γίνεται πλέον περισσότερο καχύποπτος και να αμφισβητεί τα μέτρα αλλά ακόμη και την επικινδυνότητα του ίδιου του ιού. Σε τρίτο στάδιο ο εγκλωβισμός (καραντίνα), τα αυστηρά περιοριστικά μέτρα, η ανεργία, η οικονομική κρίση και γενικά η στέρηση της ελευθερίας του θα προκαλέσει “διασπορά” μαζικών αντιδράσεων που η πιθανή προέκταση και οι επιπτώσεις ανά το παγκόσμιο θα είναι πολύ πιο επικίνδυνες ακόμη και από τη διασπορά του ίδιου του κορονοϊού.

Μπορεί κάποιοι επιδημιολόγοι να λένε ότι “φταίει” ο κορονοϊός που μεταλλάσσεται γιατί είναι απρόβλεπτος, γιατί είναι επιθετικός και έτσι αναγκάζονται και οι ίδιοι να μεταλλάσσουν κατα το δοκούν και τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Που πήγαν τα γάντια; Πως προστατεύουμε τα μάτια μας; Τι είδους μάσκες να φοράμε και πως; Οι αποστάσεις ξεκίνησαν από 1 μετά έγιναν 1.5 και μετά έγινα 2 μέτρα κ.α.

Βλέπονταν και αναλύοντας την παγκόσμια στάση και συμπεριφορά διαφόρων έγκριτων επιστημόνων πολλοί από αυτούς καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι κάποια μέτρα είναι υπερβολικά, αχρείαστα και μη επιστημονικά αποδεδειγμένα.

Ένα μέτρο που προκαλεί αντιδράσεις και δυσφορία στον κόσμο είναι το lockdown (καραντίνα). Αυτό το μέτρο μπορεί να προστατεύει όμως συντηρεί τον γενικό πληθυσμό (υγιείς και ευπαθείς) σε μία μόνιμη άμυνα προσπαθώντας να “κρυφτούν” από τον ιό, ενώ αντίθετα, θα μπορούσαν να τον αντιμετωπίσουν δυναμικά δίνοντας έμφαση στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος. Ο περιορισμός, η καταπίεση και γενικά η στέρηση της ελευθερίας αποδυναμώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα, περιορίζουν την ανέμελη επαφή με τη φύση, την άσκηση, την κοινωνικοποίηση. Όλα αυτά είναι από τα βασικότερα συστατικά της ψυχική υγείας και ενίσχυσης του ανοσοποιητικού συστήματος.

Πρόσφατες μελέτες που διεξήγαγε ο σύνδεσμος ψυχολόγων Αμερικής, κατέδειξε ότι τα άτομα που ανήκουν σε ομάδες που διακατέχονται από διάφορες ψυχικές διαταραχές όπως: κατάθλιψη, κρίσεις πανικού, θυμός, αγχώδεις διαταραχές και φοβίες είναι πολύ πιο επιρρεπείς στο να προσβληθούν από κορονοϊό. Ερωτώ: Υπάρχει κανείς που δεν εκδηλώνει σε κάποια φάση της ζωής του και ιδιαίτερα λόγω κορονοϊού κάποιας μορφής ψυχικής διαταραχής που προέρχεται από τον εγκλωβισμό, ανεργία, ανασφάλεια για το μέλλον και την οικονομική κρίση; Ένα άλλο μέτρο που αμφισβητείται από τον κόσμο αλλά και από ομάδες επιδημιολόγων και προκαλεί απορίες και ερωτήματα είναι η μάσκα στους εξωτερικούς χώρους. Πολλοί ειδικοί πιστεύουν ότι είναι ένα αχρείαστο και καταπιεστικό μέτρο και χωρίς καμία επιστημονικά αποδεδειγμένη τεκμηρίωση. Πριν λίγο καιρό οι ίδιοι επιδημιολόγοι που σήμερα είναι υπέρμαχοι της μάσκας, μας έλεγαν ότι είναι παράλογο να φοράμε μάσκα σε εξωτερικούς χώρους και ότι για να μεταδοθεί ο ιός χρειάζεται να έχει κάποιος επαφή για τουλάχιστον 15 λεπτά, κάτι που δε συμβαίνει όταν περπατάς! Μας έλεγαν επίσης ότι ο ιός μεταδίδεται και από τα μάτια, αλλά πως προστατεύονται τα μάτια; Μήπως να φορέσουμε γυαλιά ή και στολή αστροναύτη; Αποτέλεσμα αυτών των μέτρων είναι να δημιουργήσουμε μία παγκόσμια κοινωνία φοβισμένη, θυμωμένη, πανικοβλημένη και συγχυσμένη.

Φυσικά και πρέπει να εφαρμόζονται κάποια μέτρα, αλλά εναπόκειται στον καθένα ξεχωριστά να αναλάβει τις ευθύνες του, τόσο προσωπικά αλλά και συλλογικά, απέναντι στους συμπολίτες του (ιδιαίτερα τους ηλικιωμένους) και ταυτόχρονα να χαίρεται την ελευθερία του. Μήπως με όλα αυτά τα μέτρα απομόνωσης-περιορισμού (οσάν να ζούμε σε ένα γυαλοκλούβι) θα εξαφανίσουμε για πάντα τον κορονοϊό; Μήπως με όλα αυτά τα μέτρα να εξαφανίσουμε για πάντα και τον ιό της γρίπης αλλά και όλες τις ιογενείς λοιμώξεις;  Που είναι φέτος τα περιστατικά γρίπης; Που πήγαν φέτος τα πολλά κρούσματα γρίπης που έχουν κάθε χρόνο στα σχολεία; Μήπως πρέπει να φοράμε τη μάσκα εσαεί για να αποφεύγουμε για πάντα τις ιογενείς λοιμώξεις;

Προς που αποσκοπεί η ιογενής φρενίτιδα; Προς τι αποσκοπούν τα ακραία περιστατικά και η υπερπροβολή από τα Μ.Μ.Ε. νοσούντων ασθενών (κυρίως ηλικιωμένων) που πλήγηκαν από τον κορονοϊό και είτε κατέληξαν, είτε είχαν σοβαρές επιπλοκές; Γιατί με την ίδια έμφαση και πάθος δεν υπερπροβάλλουν τα εκατομμύρια ασθενών ανά το παγκόσμιο που πλήγηκαν από τον κορονοϊό και το ξεπέρασαν ανώδυνα ή με πολύ ήπια συμπτώματα, όπως μίας απλής γρίπης και που τις περισσότερες φορές το αντιμετώπισαν, χωρίς καν φαρμακευτική αγωγή; Με αυτό τον τρόπο θα μπορούσαν να μεταφέρουν στον κόσμο θετικά και αισιόδοξα μηνύματα ότι ο κορονοϊός δεν είναι τόσο θανατηφόρος και ότι ο δείκτης θνησιμότητας του είναι πολύ χαμηλός. Όταν διάφοροι πολίτες έχουν αυτά τα ερωτήματα, αρκετοί επιστήμονες και Μ.Μ.Ε. τους αποκαλούν συνομωσιολόγους. Από έρευνες που διεξήχθησαν στις ΗΠΑ (Αssociated Press και το University of Chicago) έχει διαφανεί ότι ένα 82% των ερωτηθέντων ΔΕΝ εμπιστεύονται τα Μ.Μ.Ε. και τους επιδημιολόγους. Μόνο ένα 18% πιστεύει ότι τα Μ.Μ.Ε. είναι αξιόπιστη πηγή πληροφοριών για την πανδημία. Επίσης ένα 17% εμπιστεύεται τους φίλους και το οικογενειακό περιβάλλον σαν πηγή πληροφοριών για τον κορονοϊό. Ένα 53% εμπιστεύεται περισσότερο τις απόψεις του οικογενειακού τους γιατρού. Άλλο ποσοστό πέραν του 53% δεν επιθυμούν να εμβολιαστούν (σε προηγούμενη έρευνα το ποσοστό ήταν κάτω από το 50%) και αυτό αποδεικνύει ότι η υπερπροβολή προκαλεί δυσπιστία στον πολίτη και ταυτόχρονα αυξάνονται και τα σενάρια συνομωσιολογίας. Τα Μ.Μ.Ε. είναι η κύρια πηγή πληροφόρησης και εντούτοις, ο κόσμος δείχνει δυσπιστία επειδή πιστεύει ότι τα Μ.Μ.Ε. επιλέγουν να παρουσιάζουν περισσότερο, συγκλονιστικές, δραματικές ιστορίες οι οποίες ανεβάζουν τα νούμερα και τα κλικ στις σελίδες τους. Μήπως θα μπορούσε να γίνει μια αντίστοιχη έρευνα στην Κύπρο;

Φαίνεται ότι το πρόβλημα της πανδημίας και η υπερπροβολή έχει διχάσει αχρείαστα τον κόσμο. Υπάρχει και η πιο νηφάλια προσέγγιση που πολύ πιθανόν κάπου εκεί στην μέση να κρύβεται η πραγματική αλήθεια. Με ψυχραιμία και υπευθυνότητα όλοι συλλογικά και ατομικά χωρίς υπερφλίαρες δηλώσεις και χωρίς να σπέρνουν το φόβο και τον πανικό σους πολίτες να αντιληφθούν όλοι ότι η εργασία (στους χώρους εργασίας), η προσεγμένη κοινωνικοποίηση (και όχι το lockdown) και η οικονομική ασφάλεια (που τώρα δεν υπάρχει) είναι από τους σημαντικότερους πυλώνες ενίσχυσης και ενδυνάμωσης της ψυχικής υγείας του ατόμου. Όταν ένα άτομο είναι ψυχικά υγιής τότε η πιθανότητα να πληγεί η σωματική του υγεία είναι μειωμένη. Εάν ο κορονοϊός ήρθε για να μείνει τότε και ο άνθρωπος πρέπει να τον αντιμετωπίσει όπως αντιμετωπίζει τη γρίπη, πνευμονία και όλες τις άλλες μεταδοτικές ασθένειες. Όπως είναι σύνηθες για όλες τις ιογενείς λοιμώξεις και είναι τοις πάσεις γνωστό, δηλαδή το συστηματικό πλύσιμο με σαπούνι και οι βασικοί κανόνες υγιεινής, χωρίς αχρείαστες υπερβολές από τους ειδικούς και από τα διαφημιστικά σποτάκια πως να πλένομαι, πως να κρατώ ή να φορώ τη μάσκα, αποστάσεις, φταρνίσματα, βέξιμο κτλ. Για παράδειγμα, σε μικρά χωριά στην ύπαιθρο μερικών δεκάδων ή εκατοντάδων κατοίκων μόνο, ποιά η χρήση της μάσκας σε εξωτερικούς χώρους; Τους προστατεύει ή μήπως τους στερεί τον καθαρό αέρα και τη φύση που τους δίνει υγεία; Μια πολύ βασική παράμετρος προστασίας και ενίσχυσης της ψυχοσωματικής υγείας και ενδυνάμωσης του ανοσοποιητικού συστήματος δυστυχώς παραβλέπεται και υποτιμάται από τα Μ.Μ.Ε. και τους ειδικούς. Αυτό που σε συμβουλεύουν είναι τα στερεότυπα του πρωτόκολλου (αποστάσεις, μάσκες, καραντίνα, πλύσιμο) μέχρι να εμβολιαστείς. Είναι ο εμβολιασμός όμως η μόνη λύση; Τι γίνεται με αυτούς που δεν επιθυμούν να εμβολιαστούν; Γιατί να μη δοθεί παραπάνω έμφαση (διαφήμιση και προβολή) και άλλων επαγγελματικών ειδικοτήτων (ψυχολόγων, διατροφολόγων, ψυχιάτρων, κοινωνιολόγων) για να συμβουλέψουν τον κόσμο πως να ενισχύσει το ανοσοποιητικό του σύστημα και πως να διαχειρίζεται τη ψυχική του υγεία; Τα Μ.Μ.Ε. και οι ειδικοί, ας μεταφέρουν στον κόσμο τη σημαντικότητα της άσκησης, της υγιεινής διατροφής, του καλού ποιοτικού ύπνου, της διατήρησης του φυσιολογικού βάρους, τεχνικές χαλάρωσης και αν χρειάζεται (πάντοτε με τη βοήθεια του ειδικού) να ενισχύσει τον οργανισμό του με επιπλέον βιταμίνες ή και κάποια ενισχυτικά συμπληρώματα. Καλή θετική ψυχολογία και αισιόδοξα μηνύματα για το παρόν και το μέλλον. Αυτές πρέπει να είναι κυρίως οι συμβουλές που πρέπει να βγαίνουν προς τους πολίτες μέσω των Μ.Μ.Ε. και των ειδικών. Η συνεχής υπερπροβολή και η υπερβολή περί της επικινδυνότητας του ιού, φαίνεται πολλές φορές να είναι πολύ πιο επικίνδυνη ακόμη και από τη διασπορά του ιδίου του κορονοϊού.

Η πηγή ενημέρωσης του κόσμου προέρχεται κατά κύριο λόγω από τα Μ.Μ.Ε. και τους ειδικούς και όλοι τους επιτελούν ένα ιερό λειτούργημα αφού οι δικές τους θέσεις έχουν ισχυρή επιρροή στον πολίτη. Αυτό όμως που πρέπει να προσέξουν πιο πολύ είναι OXI TI ΛΕΝΕ ΑΛΛΑ ΠΩΣ ΤΟ ΛΕΝΕ για να εμψυχώνουν και όχι να εκφοβίζουν τον πολίτη.

*Το 82% των Αμερικανών δεν εμπιστεύονται τα Μ.Μ.Ε. και τους επιδημιολόγους

*Η υπερπροβολή και η υπερβολή φοβίζει, πανικοβάλει, θυμώνει και αυξάνει τις υποψίες ανάμεσα στους πολίτες

*Σε μικρά χωριά στην ύπαιθρο δεκάδων ατόμων σε τι χρησιμεύει η μάσκα στους εξωτερικούς χώρους;