Ήρθε η ώρα

Με την αναστάτωση που δημιουργήθηκε από την κατάθεση και φέτος στεφάνου του Προέδρου της Δημοκρατίας στους τάφους των 22 πεσόντων στο πραξικόπημα καταδρομέων, επανήλθε στη επιφάνεια η ανάγκη αντιμετώπισης του δύσκολου τούτου θέματος που διχάζει την κοινωνία και παρεμποδίζει την πολυπόθητη αν όχι πολυλάλατη ενότητα στον τόπο μας.

Το κλίμα που επικρατούσε τότε κανείς δεν μπορεί να το φανταστεί. Η διχόνοια, ο αδελφοκτόνος σπαραγμός, ο χωρισμός σε Γριβικούς – Ενωτικούς και Μακαριακούς – Ανθενωτικούς δημιούργησαν μίαν κατάσταση που οι λοκατζήδες και άλλοι στρατιώτες όταν τους δόθηκε η διαταγή για πραξικόπημα με χαρά την εφάρμοσαν. Αν ζούσαν σήμερα οι 22 και οι υπόλοιποι στρατιώτες, θα έκαναν δεύτερες σκέψεις. Τέτοιο ήταν το κλίμα που αποτυπώθηκε και στη γραπτή ομιλία του πρώτου πολίτη της χώρας στα Ηνωμένα Έθνη. Αν ζούσε σήμερα ο Μακάριος δεν θα έγραφε ΠΟΤΕ τέτοια ομιλία.

Μέχρι σήμερα, όμως, ακόμα δεν βρήκαμε τον δρόμο μας προς την εθνική συμφιλίωση, ωσάν να είναι «στράτα εμποδισμένη». Αυτούς που έκαναν το πραξικόπημα και μετά έχασαν τη ζωή τους στις μάχες του Πενταδακτύλου και της Κερύνειας, τους τιμούμε. Τους λοκατζήδες συναδέλφους τους που τους σκότωσε το Εφεδρικό και άλλες αστυνομικές και φιλομακαριακές δυνάμεις και δεν πρόλαβαν να πολεμήσουν τους Τούρκους δεν μπορούμε. Υπάρχει ωραία οδύνη, όπως μας λέγει ο Μπαλζάκ;

Η κοινωνία είναι ακόμα αν όχι διχασμένη, σε δύσκολη θέση. Για χάριν της ενότητας και των νέων της Κύπρου πρέπει τώρα που φθάνουμε στα 50 χρόνια καταστροφής να βρούμε το θάρρος να ορθοχαράξουμε το μέλλον αφού δεν μπορούμε να διορθώσουμε το παρελθόν.

Ο Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης, νέος άνθρωπος που δεν έζησε τον διχασμό και υποστηρίζεται από ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, ΔΗΠΑ και εδώ θα έχει και την στήριξη του Συναγερμού, ΕΛΑΜ ευρίσκεται σε ιδανική θέση να πετύχει τη συμφιλίωση. Ακόμα και το ΑΚΕΛ, που κάποιοι θα πουν ότι το συμφέρει ο διχασμός, φαίνεται να αλλάζει: «Να παραδεχτούμε τα λάθη και τις παραλήψεις που οδήγησαν στην καταστροφή», είπε ο γενικός γραμματέας του, Στέφανος Στεφάνου, στην ομιλία του στη Βουλή για την καταδίκη του πραξικοπήματος και της εισβολής. Κάποια μέρα θα γίνει η συμφιλίωση. Είναι αναπόφευκτο. Γιατί να περιμένουμε;

Το παράδειγμα της Ελλάδος με την Εθνική Συμφιλίωση που ακολούθησε τον Εμφύλιο πρέπει να είναι ο οδηγός μας. Καταλαβαίνω, δεν είναι εύκολο ενόσω ζουν αυτοί που τα έζησαν όμως είναι αναγκαίο να επουλώσουμε τις πληγές μας, να σταματήσουν να πυρροούν, για να ορθώσουμε αρραγές τοίχος έναντι της τουρκικής βουλιμίας. Ήλθε η Ώρα.