Τώρα λοιπόν που οι βασικές γιορτές του Πάσχα τέλειωσαν, οι εκκλησιασμοί μας ολοκληρώθηκαν, μαζί κι οι υποκρισίες και οι φαρισαϊσμοί μας, τώρα που οι λαμπρατζιές μας άναψαν κι’ έσβησαν χωρίς να κάψουν ή να τραυματίσουν κανένα, μπορούμε να ησυχάσουμε, να συγκεντρωθούμε και να σκεφτούμε με ψυχραιμία.

«Ξώπασκα» λοιπόν, το πρώτο που σκέφτομαι και κράτησα από όλη την εορταστική περίοδο πέρα από το φαγοπότι που ως γνήσιοι Κύπριοι τιμήσαμε δεόντως, είναι το Πασχαλινό μήνυμα του Αρχιεπισκόπου, μήνυμα αγωνίας, ανησυχίας και προβληματισμού.

Με θάρρος πρωτόγνωρο και με τόλμη παράδοξη για την κυπριακή νοοτροπία και κουλτούρα, έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα και είπε την αλήθεια, χωρίς να προσπαθήσει να την σκεπάσει για χάρη της ενότητας και της εθνικής τάχα ομοψυχίας.

Η πρόγνωση των εξελίξεων που έρχονται και που αφορούν το μέλλον του Κυπριακού Ελληνισμού είναι απαισιόδοξη, η επιβίωση παιδιών και εγγονιών μας είναι αβέβαιη, ενδεχομένως να έχει ημερομηνία λήξης. Πιο ξεκάθαρα δεν μπορούσε να το πει για ν’ ανησυχήσει και ν’ αντιδράσει έστω υποτυπωδώς για μια φορά ο Κυπριακός Ελληνισμός. Παραλήπτης της ιστορικής όπως θα αποδειχθεί Αρχιεπισκοπικής εγκυκλίου είναι και το Εθνικό μας Κέντρο, χάριν του οποίου ηρωικούς και άνισους αγώνες έκαναν τα νέα παιδιά της Κύπρου κι έδωσαν το αίμα τους για Ελευθερία και Εθνική αποκατάσταση. Προδόθηκαν απ’ αυτούς που δεν έπρεπε, μπήκαν μέσα οι οχτροί και κατακρατούν τη μισή πατρίδα, 50 τώρα χρόνια.

Αυτά δεν πρέπει να τα ξεχνά το Εθνικό Κέντρο – η Μητέρα Πατρίδα και πρωτίστως οι ηγέτες που κυβερνούν τον τόπο, εννοώ και στην Κύπρο και στην Ελλάδα. Στον στόχο για αποκατάσταση των σχέσεων με την γείτονα Τουρκία και την επίλυση των μεταξύ τους διαφορών που θα τους φέρει και οικονομικά οφέλη, να μην ξεχνούν και να μην αφήνουν έξω την ημικατεχόμενη μικρή μας πατρίδα. Να μη θεωρήσουν ότι η Κύπρος είναι έξω από το παιχνίδι ως χαμένη υπόθεση, γι’ αυτό, ας την αφήσουμε για να τα βρούμε με τους Τούρκους, διασώζοντας έτσι το Αιγαίο μας και για να μην κινδυνεύσουν τα ελεύθερα τώρα νησιά μας.

Χωρίς διπλωματικά περιτυλίγματα τους έθεσε προ των ευθυνών τους: Μην έχετε αυταπάτες. Αν χαθεί η Κύπρος, θα χαθεί και ο Ελληνισμός, δεν θα γλυτώσει. Αυτή θα είναι η ιστορική κατάληξη, κι αλίμονο στους ηγέτες που δεν το κατανοούν κι αδυνατούν να το προβλέψουν.

Έχω την εντύπωση ότι είναι η πρώτη φορά που ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου μιλά μ’ αυτό τον τρόπο και με τόσο θάρρος και πρέπει αυτό να αξιολογηθεί και να εκτιμηθεί. Ασφαλώς κι ο θρησκευτικός ηγέτης της Κύπρου έχει λόγο στο Εθνικό και να μην υποτιμάται η παρέμβασή του. Ο πατριωτισμός, τα ιδανικά και η έγνοια για το ποίμνιό του δεν πρέπει ν’ αμφισβητούνται. Η παλληκαριά δεν είναι ψεύτικη, δεν αποβλέπει σε πολιτικά κέρδη κι οφείλουμε όλοι ν’ ανοίξουμε τ’ αυτιά μας και ν’ ακούσουμε, ιδιαίτερα οι ηγέτες μας.

Αυτό λοιπόν που θα ’πρεπε να ήταν αυτονόητο, δυστυχώς τα σημάδια δεν είναι ενθαρρυντικά. Στο Εθνικό Κέντρο όλοι είναι αφοσιωμένοι στις καλύτερες μέρες που βλέπουν να έρχονται όσο αφορά τις σχέσεις με την Τουρκία, αφήνοντας έξω και μόνη την Κύπρο. Ιδιαίτερα όμως εδώ, που το μέλλον μας φανερά απειλείται, «περί άλλων τυρβάζωμεν.»

Τα πολιτικά κόμματα, οι κομματάρχες που ποτέ δεν σιωπούν και κουραστικά σχολιάζουν κάθε ανοησία, δεν βρήκαν ούτε λέξη να πουν για την αγωνιώδη έκκληση του Αρχιεπισκόπου, λες και δεν τους ενδιαφέρει. Λίγο οι πασχαλινές γιορταστικές εκδηλώσεις, αλλά πρωτίστως οι επικείμενες Δημοτικές Εκλογές – Ευρωεκλογές, δεν τους αφήνουν χρόνο ούτε φωνή. Έχουν άλλα να φροντίσουν. Πού έγνοια για την επιβίωση του Κυπριακού Ελληνισμού στη γη των Πατέρων του. Τα κόμματα να είναι καλά, τα υψηλά αξιώματα, οι διπλές συντάξεις, οι βοήθειες των ημετέρων, τα βολέματα, το πολιτικό κέρδος και η εξαργύρωση του σε μεγαλύτερες θέσεις εξουσίας. Ποιος να σκεφτεί τα προβλήματα του λαού, ποιος να νοιαστεί για την επίλυση του Εθνικού προβλήματος, για τη βοήθεια κι αποκατάσταση των προσφύγων. Εδώ χρησιμοποιώντας αυτά στήσαμε πολιτικές καριέρες, γίναμε εκατομμυριούχοι, αυτά θα σκεφτόμαστε τώρα, την επιβίωση της Κύπρου, την ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού γενικότερα; Να μας αφήσει ήσυχους λοιπόν ο Αρχιεπίσκοπος, μας χαλά το κλίμα και τις σχέσεις με τους αδελφούς στο Εθνικό Κέντρο. Καλά είμαστε εδώ, καλά περνάμε.

Μα γι’ αυτό ακριβώς το λόγο τα έγραψα, γιατί πραγματικά πιστεύω ότι ο Αρχιεπίσκοπος έχει δίκαιο, τα πράγματα αυτή τη χρονική στιγμή είναι εξαιρετικά επικίνδυνα και οι προοπτικές δυσοίωνες. Ας αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες, ας κάνουμε αυτό που μας αναλογεί, ας μην περιμένουμε από τους κομματάρχες που αποτελούν μέρος του προβλήματος. Ο λαός έχει το λόγο, ο λαός θα υποκινήσει εξελίξεις, ο λαός θα σώσει τον τόπο. Δεν είναι αυτός άλλωστε που ανέλαβε όλους τους αγώνες, στην ιστορική μαρτυρική μας πορεία;

*Φιλόλογος, Επίτιμος Πρόεδρος Συνδέσμου Ελλήνων Διευθυντών Μ. Εκπαίδευσης Κύπρου