Τις προάλλες, διοργάνωσα εκδήλωση στο Ευρωκοινοβούλιο, με επίκεντρο την καταστροφή και βεβήλωση εκκλησιών, κοιμητηρίων και θρησκευτικών εικόνων στην τουρκοκρατούμενη περιοχή της Κύπρου. Η εκδήλωση περιελάμβανε έκθεση φωτογραφίας και έγινε με την ευκαιρία της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ. Συμμετείχε πλήθος κόσμου, ανάμεσα τους δεκάδες Ευρωβουλευτές, αξιωματούχοι της ΕΕ, διπλωμάτες, υπάλληλοι της ΕΕ, φοιτητές, μαθητές κ.ά. Την εκδήλωση άνοιξε με χαιρετισμό της η Πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου η οποία επεσήμανε ότι η καταστροφή αυτή δεν αποτελεί απώλεια μόνο για την Κύπρο αλλά για ολόκληρη την Ευρώπη. Εκ μέρους του Προέδρου Ν. Χριστοδουλίδη, συμμετείχε ο υπουργός Οικονομικών Μ. Κεραυνός.
Οι σύντομες ομιλίες έγιναν εν μέσω των συνταρακτικών φωτογραφιών που εκτίθενται για μια εβδομάδα σε τρεις ενότητες: καταστροφή και βεβήλωση εκκλησιών (ορθόδοξων, μαρωνίτικων, αρμενικών κ.ά.), κοιμητηρίων και σύληση βυζαντινών εικόνων. Περιλαμβάνονται επίσης δύο εκκλησίες που έχουν αναστηλωθεί με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση μέσω της δικοινοτικής τεχνικής επιτροπής για την πολιτιστική κληρονομιά, που αναδεικνύει τον θετικό αντίκτυπο που μπορεί να έχει η ΕΕ. Σε εκείνο τον περιβάλλοντα χώρο, οι Δήμαρχοι/εκπρόσωποι των εννέα κατεχόμενων δήμων της Κύπρου, με ομιλίες και βιντεογραφικό υλικό για την τουρκική κατοχή, παρουσίασαν την καταστροφή και βεβήλωση εκκλησιών, μνημείων, κοιμητηρίων, διατρανώνοντας ταυτόχρονα το αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμα για επιστροφή στην πατρώα γη. Στη συνέχεια, ο καταξιωμένος, πολυβραβευμένος και πολυμεταφρασμένος ποιητής Κυριάκος Χαραλαμπίδης απήγγειλε τρία ποιήματα του για το δράμα της Κύπρου κι ειδικά για τους τόπους μας με τα «καρτερικά ελληνικά ονόματα.» Κι όπως εξήγησα, ο Κυρ. Χαραλαμπίδης είναι μεν από την Κύπρο, αλλά είναι πλέον ο ποιητής του Ελληνισμού, της Ευρώπης και της οικουμένης.
Η πολιτισμική γενοκτονία στα κατεχόμενα είναι προέκταση του αρχικού εγκλήματος της τουρκικής εισβολής του 1974 και έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Αλλά, αυτή η εκδήλωση δεν ήταν σαν άλλες που διοργάνωσα. Όσοι μίλησαν, με εικόνες και τις λέξεις τους, τέλεσαν μια αλλιώτικη λειτουργία, μνήμης και αγώνα, και μοίρασαν «αντίδωρο» με αναμνήσεις, έθιμα, ήρωες, αγίους, αυλές απλών ανθρώπων, περβόλια, κεντήματα, τραπεζομάντηλα, γιασεμιά, κυκλάμινα, βασιλικό, γειτονιές με καρτερίμια κι ασβέστη, γλυκό του κουταλιού, χωριά παραδεισένια, τόπους κλεμμένους με σταυρούς στα κοιμητήρια στοιβαγμένους στη γωνιά, μνήματα ανοιχτά, ακρογιαλιές, περβόλια κι αλάνες, κληματαριές, μοναξιές λατρεμένες, δροσιά, εγκαρτέρηση και αγάπη, μαντήλια βρεγμένα στο δάκρυ, δρομάκια πόλεων που φωνάζουν μέσα στις σιωπές τους, μαχαιριές που σκοτώνουν και πληγές ανοιχτές που αιμορραγούν αγάπη. Μπόλικη αγάπη για το δίκαιο μέσα στον οίκο των συμφερόντων! Και έτσι διαμοίρασαν σε όλους τους παρευρισκόμενους το αντίδωρο αγάπης από τον άρτο τον επιούσιο, για την πατρίδα που βεβηλώνεται. Κι ανάμεσα τους, ο οκτάχρονος Θοδωρής, μεγαλωμένος στις Βρυξέλλες που έμαθε τόσα ώστε να προγραμματίζουμε το επόμενο ραντεβού μας. Τελικά, είχε δίκαιο όποιος κι αν το είπε: Μόνο όσοι χάσουν το δρόμο τους χίλιες φορές θα βρουν το δρόμο του γυρισμού.
Επαναλαμβάνουμε ότι η πολιτισμική γενοκτονία που συντελείται στα κατεχόμενα αποτελεί προέκταση του εγκλήματος της τουρκικής εισβολής του 1974. Φυσικά, η Ευρ. Επιτροπή έχει δυνατότητες παρέμβασης, καθώς καθένας με ανθρώπινη συνείδηση κατανοεί ότι η απώλεια αυτής της κληρονομιάς, αποτελεί πρωτίστως απώλεια κι αποτυχία της ΕΕ.
*Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ-S&D
