Η πρόσφατη τοποθέτηση στον ημερήσιο τύπο, του βουλευτή του ΔΗΣΥ κ. Δημήτρη Δημητρίου ότι ο ΠτΔ κ. Νίκος Χριστοδουλίδης, «θυμίζει κάτι από Χριστόφια στην διαχείριση κρίσεων», δεν είναι απλώς ατυχής αλλά φανερώνει και μια πολιτική προσέγγιση που επενδύει περισσότερο στον θόρυβο παρά στην ουσία. Μια υπερβολική ρητορική κριτική, η οποία εστιάζει στη δημιουργία εντυπώσεων κι όχι στην επισήμανση και διόρθωση των παραλήψεων του κυβερνητικού έργου.
Η κριτική του προς τον ΠτΔ κ. Νίκο Χριστοδουλίδη, μοιάζει περισσότερο με άσκηση πολιτικής σκοπιμότητας, παρά μια ειλικρινή προσπάθεια με κατάθεση συγκεκριμένων εισηγήσεων. Οι εύκολες συγκρίσεις που επιχειρεί ο κ. Δημητρίου με το παρελθόν, δεν αποκαλύπτουν τις αδυναμίες της σημερινής κυβέρνησης αλλά το κενό ουσίας στη δική του επιχειρηματολογία.
Ο ΠτΔ κ. Νίκος Χριστοδουλίδης, έχει κληθεί να διαχειριστεί ένα σύνθετο και απαιτητικό περιβάλλον όπως, η πρόσφατη σύρραξη στη Μ. Ανατολή, θέματα οικονομίας, ο αφθώδης πυρετός, το υδατικό και άλλα σύνθετα προβλήματα με προκλήσεις που δεν προσφέρονται για συνθηματολογία. Η προσπάθεια από τον κ. Δημητρίου, για διαστρέβλωση της κατάστασης χωρίς να καταθέτει συγκεκριμένες εισηγήσεις για τα σύνθετα προβλήματα, δεν αποτελεί «σκληρή κριτική» αλλά μια ρητορική που ξεπερνά κάθε σοβαρότητα.
Η διαφορά είναι ξεκάθαρη: από τη μία πλευρά, βλέπουμε μια κυβέρνηση που με τα λάθη και τις δυσκολίες της, προσπαθεί να κινηθεί με σοβαρότητα μέσα σε ένα απαιτητικό πλαίσιο με συχνές και απρόσμενες ανατροπές και από την άλλη, μια κριτική που μοιάζει να αγνοεί την πολυπλοκότητα των πραγμάτων, επιλέγει να αναμασά αφηγήματα που στερούνται βάθους και συνέπειας. Αυτή η στάση, δεν πλήττει μόνο τον ίδιο αλλά και κατ’ επέκταση τον ΔΗ.ΣΥ., καθώς πλήττετε και η ίδια η ποιότητα του δημόσιου διαλόγου.
Σε τελική ανάλυση, η πολιτική αξιοπιστία του κάθε πολιτικού προσώπου, δεν κρίνεται από το πόσο ηχηρά μιλά κανείς, αλλά από το πόσο ουσιαστικά λέει κάτι. Και σε αυτό το πεδίο οι θέσεις του κ. Δημητρίου, αφήνουν πολύ περισσότερο θόρυβο παρά περιεχόμενο, την ώρα που η χώρα χρειάζεται ακριβώς το αντίθετο. Ας περιοριστεί λοιπόν ο κ. Δημητρίου στον κοινοβουλευτικό του ρόλο και ας αφήσει τις εύκολες συγκρίσεις και τα επικοινωνιακά τεχνάσματα άλλων εποχών, καθώς η δημόσια συζήτηση αξίζει κάτι καλύτερο για την αντιμετώπιση των σύνθετων προκλήσεων.
*Ταξχος (ε.α.)
