Αυτή τη βδομάδα απαγορεύεται αυστηρώς η δημοσιοποίηση εκλογικών δημοσκοπήσεων. Θα αναμένουμε με αγωνία πρώτα τις δημοσκοπήσεις εξόδου, που θα διενεργήσουν τα τηλεοπτικά κανάλια, με την προσδοκία πρόβλεψης του τελικού αποτελέσματος. Αυτό θα το μάθουμε λίγες ώρες μετά. Είναι σημαντικό για κάθε κανάλι, τα τελικά αποτελέσματα να συμφωνούν όσο γίνεται περισσότερο με τη δική τους δημοσκόπηση εξόδου. Αυτό θα καθορίσει την αξιοπιστία της δημοσκόπησης εξόδου και την επιτυχία της πρόβλεψης.
Αυτή τη βδομάδα θα μας λείψουν τα ποσοστά των κομμάτων, που δίνουν οι δημοσκοπήσεις. Αυτά τα αναμένουμε όλοι με κάποια αγωνία ή και προσδοκία. Εκείνο που μας ενοχλεί είναι η παρουσίαση της δημοσκόπησης από κάθε τηλεοπτικό κανάλι ή για να ακριβολογώ από τα περισσότερα κανάλια.
Αυτή τη βδομάδα δεν θα δούμε πρόγραμμα με παρουσίαση δημοσκόπησης. Για τούτο κι εγώ θα διατυπώσω τη δική μου εκτίμηση για αυτά τα προγράμματα που μας παρουσιάζουν τις δημοσκοπήσεις. Οι θεατές ενδιαφερόμαστε συνήθως και κυρίως για τα ποσοστά των κομμάτων, όπως καταγράφονται στις έρευνες. Μας ενδιαφέρουν επίσης τα αποτελέσματα με αναγωγή, επειδή αυτά βρίσκονται πιο κοντά στο τελικό αποτέλεσμα. Άλλο ενδιαφέρον στοιχείο είναι οι συσπειρώσεις των κομμάτων. Όταν φυσικά η δημοσκόπηση καταγράφει και τους σταυρούς προτίμησης, τότε το ενδιαφέρον κατευθύνεται προς τα πρόσωπα, που έχουν τις περισσότερες πιθανότητες για εκλογή.
Η διαδικασία της παρουσίασης μιας δημοσκόπησης συνήθως διαρκεί περίπου δυο ώρες. Τα κανάλια ετοιμάζουν στο στούντιο θέσεις για εκπροσώπους των κομμάτων, οι οποίοι καλούνται να σχολιάσουν τις μετρήσεις για διάφορα θέματα που παρουσιάζουν οι κάρτες που προβάλλονται στην οθόνη. Αυτές οι κάρτες μπορεί να περιέχουν ενδιαφέροντα στοιχεία. Καταγράφουν την άποψη των ερωτώμενων για διάφορά κοινωνικά θέματα, που έχουν σχέση με την οικονομία, την διαφθορά, την αποδοχή διαφόρων θεσμών του κράτους, την δημοφιλία πολιτικών αρχηγών, τα αποτελέσματα της διακυβέρνησης και την ικανοποίηση ή όχι των πολιτών. Μπορεί τα θέμα να είναι ενδιαφέροντα, αλλά οι θεατές ενδιαφέρονται κυρίως για τα ποσοστά των κομμάτων.
Συνήθως παρουσιάζει τα αποτελέσματα και κάνει τη δική του ανάλυση εκείνος που έχει οργανώσει και διεξήγαγε τη δημοσκόπηση. Αυτή η ανάλυση θα ήταν αρκετή. Στο σημείο αυτό θα μπορούσε να αρχίσει η παρουσίαση του δευτέρου και σημαντικού για τις εκλογές μέρους της δημοσκόπησης, που είναι τα ποσοστά των κομμάτων. Όμως συνήθως συμβαίνει κάτι άλλο, που είναι πολύ ανιαρό για τους τηλεθεατές. Ο παρουσιαστής δίνει το λόγο στους εκπροσώπους των κομμάτων για τις δικές τους αναλύσεις και παρατηρήσεις. Εδώ βλέπεις τον κάθε εκπρόσωπο να προσπαθεί να δείξει, ότι τα αποτελέσματα έχουν σχέση με την πολιτική του κόμματος και τις εκτιμήσεις του. Φανταστείτε πόσο ανιαρό είναι να παρακολουθείς για μισή περίπου ώρα πέντε ως έξι μονολόγους των εκπροσώπων των κομμάτων. Και αυτό επαναλαμβάνεται δυο ως τρεις φορές, ανάλογα με το πόσους κύκλους ερωτήσεων περιλαμβάνει η δημοσκόπηση. Δεν ξέρω τι ποσοστά τηλεθέασης παρουσιάζουν αυτές οι αναλύσεις.
Φέτος τέλειωσαν αυτές οι ανιαρές αναλύσεις. Προσωπικά πιστεύω, πως θα ήταν πιο ενδιαφέρον και θα έγραφε μεγαλύτερα ποσοστά τηλεόρασης μια άλλη παρουσίαση. Να ανακοινώνει τα αποτελέσματα εκείνος που διεξήγαγε την έρευνα και να τα σχολιάζουν με μεγάλη συντομία, ένας ή δυο ειδικοί αναλυτές ή εκλογολόγοι. Το πρόγραμμα θα παρουσίαζε μεγαλύτερο ενδιαφέρον, η παρουσίαση θα διαρκούσε λιγότερο χρόνο και σίγουρα θα κέρδιζε μεγαλύτερο αριθμό τηλεθεατών, που θα την παρακολουθούσαν με ενδιαφέρον από την αρχή ως το τέλος.
Σε μελλοντικές δημοσκοπήσεις, ας έχουν υπόψη τους και αυτή την άποψη τα τηλεοπτικά κανάλια. Μπορεί να είναι λανθασμένη, αλλά είναι άποψη ενός τηλεθεατή, που τον ενδιαφέρουν οι δημοσκοπήσεις και όχι οι μακροσκελείς και ανιαρές αναλύσεις σκοπιμότητας των εκπροσώπων των κομμάτων.
