O βοτανολόγος μέλος μιας επανδρωμένης αποστολής στον Άρη χάνεται κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας που αναγκάζει τους υπόλοιπους να εγκαταλείψουν εσπευσμένα τον κόκκινο πλανήτη, αφήνοντάς τον πίσω για νεκρό. Εκείνος φυσικά όχι μόνο δεν είναι, αλλά καταφέρνει να επιβιώσει στην αφιλόξενη επιφάνεια καλλιεργώντας πατάτες με λίπασμα από ανθρώπινα κόπρανα ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να έρθει σε επικοινωνία με τη Γη. Όταν τα καταφέρνει η NASA προετοιμάζει την πιο ασυνήθιστη, δαπανηρή και ριψοκίνδυνη αποστολή διάσωσης… …της υπόληψης του Ρίντλεϊ Σκοτ που μας έριξε σε κώμα με το “The Counsellor” και μας έκανε να αναρωτηθούμε εάν μας δούλευε με το “Exodus”. Μπορείτε εύκολα να μαντέψτε το τέλος. Το “Castaway” συναντά το “Gravity” στο νέο πόνημα του Σκοτ ο οποίος δείχνει να βγαίνει από μια μακρόχρονη γκίνια κι ένα σερί μετριότατων ταινιών για να μας θυμίσει ότι είναι ένας δημιουργός που έχει επαναπροσδιορίσει τουλάχιστον δύο φορές το είδος της επιστημονικής φαντασίας με τα “Alien” και “Blade Runner”. Το “The Martian” (που βγήκε πέρσι σε ένα διόλου τυχαίο εκπληκτικό timing με την ανακοίνωση της NASA για ανακάλυψη νερού στον Άρη) συνδυάζει επιστημονική τεκμηρίωση, εικασίες, ένταση, ανθρώπινο δράμα, συγκίνηση, χιούμορ και εκείνες τις ας-τον-φέρουμε-σπίτι αμερικανιές που καταλήγουν συνήθως στις οικείες σκηνές με ξέφρενους πανηγυρισμούς και high fives στην αίθουσα ελέγχου της NASA. Η αποστολή βέβαια δεν είναι στην-επόμενη-σκηνή-εμφανίζεται-ο-Μπρους-Γουίλις-με-το-συνεργείο-του-και-σώζει-τη-μέρα. Παίρνει τουλάχιστον δύο χρόνια όπου παρακολουθούμε αλλεπάλληλα μίτινγκ, διαχειρίσεις κρίσεων, ηθικά και επαγγελματικά διλήμματα, εμψυχωτικά λογύδρια, λήψη δύσκολων αποφάσεων, εμπόδια, θεωρίες, τεχνικές αναλύσεις και μία ξεκάρφωτη συνεργασία με την Κίνα ώστε να διασφαλιστεί η διανομή του φιλμ στη μεγαλύτερη κιν/φική αγορά του πλανήτη. Το φιλμ του Σκοτ δεν είναι η light χολιγουντιανή επιστημονική φαντασία του Μάικλ Μπέι, συγγενεύει περισσότερο με τη “sci fi του σκεπτόμενου” τύπου “Gravity” και “Interstellar” (με το οποίο μάλιστα μοιράζεται τους Ματ Ντέιμον και Τζέσικα Τσάστεϊν) αν και συγκρινόμενο με το θεωρητικό μεγαθήριο του Κρίστοφερ Νόλαν μοιάζει ελαφρύ σαν μπαλόνι με ήλιο. Πέρα από τον επιστημονικό ρεαλισμό (και υπάρχει άφθονος) το “The Martian” είναι βασικά το να παρακολουθείς χαρισματικούς ανθρώπους να λύνουν φαινομενικά άλυτα προβλήματα. Είναι ο θρίαμβος της θέλησης, του ανθρώπινου πνεύματος, της παγκόσμιας συνεργασίας και άμιλλας. Υπάρχουν οι κλασικές αλά-Armageddon σκηνές με πλήθη σε πλατείες να παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα την αποστολή (αν κι εδώ μοιάζουν μάλλον βεβιασμένες) γιατί τίποτα δεν ενώνει έναν μαστιζόμενο από φτώχεια, πολέμους και φυσικές καταστροφές κόσμο καλύτερα από τη διάσωση ενός αστροναύτη, σωστά; Έχει βέβαια και τα βαρίδιά του, κάπου το παρακάνει με τις θεωρίες, κάποιοι β’ ρόλοι δεν έχουν σοβαρό λόγο ύπαρξης και θα μπορούσε άνετα να ήταν κανένα 20λεπτο μικρότερο σε διάρκεια, όμως αναμφίβολα το “The Martian” είναι η καλύτερη ταινία του Σκοτ εδώ και χρόνια. Μ.Ν.
ΕΠ. ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ (ΗΠΑ – Βρετανία, 2015)
Σκηνοθεσία: Ρίντλεϊ Σκοτ
Παίζουν: Ματ Ντέιμον, Τζέσικα Τσάστεϊν, Κρίστεν Γουίγκ, Τζεφ Ντάνιελς
Διάρκεια: 135’
9.00 μ.μ. NOVACINEMA 3
