Γίνεται μεγάλη συζήτηση το τελευταίο διάστημα γύρω από το θέμα της διασποράς ψευδών ειδήσεων, με αφορμή και τη σχετική πρόταση νόμου που συζητείται στη Βουλή. Δεν πρόκειται περί ενός εύκολου θέματος και ασφαλώς ο τρόπος προσέγγισης του, δεν είναι άσπρο- μαύρο. Και θα πρέπει ασφαλώς να διαχωριστεί από τη διασπορά ψευδών ειδήσεων ή κατηγοριών εναντίον προσώπων που γίνεται μέσω ανώνυμων λογαριασμών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, από την επώνυμη δημόσια καταγγελία, αρθρογραφία και δημοσιογραφία.

Ο υπογράφων ένα άρθρο ή ένα ρεπορτάζ αυτόματα είναι υπό λογοδοσία για τα γραφόμενα του. Μπορεί να παραπλανηθεί; Φυσικά και μπορεί να τύχει στον οποιοδήποτε και οφείλει να απολογηθεί εάν αυτό που μεταδίδει δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα ή δεν μπορεί να το τεκμηριώσει. Απ’ εκεί και πέρα, ασφαλώς και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κυκλοφορούν πολλοί τρολ λογαριασμοί. Και ασφαλώς στο πλαίσιο της ελευθερίας του λόγου, έχουν κάθε δικαίωμα και να τρολάρουν και να ασκούν αιχμηρή κριτική και με σαρκαστικό τρόπο. Αυτό όμως, από το να διατυπώνουν μία κατηγορία εις βάρος ενός ατόμου, έχει τεράστια διαφορά. Διότι και ο «κατηγορούμενος» έχει δικαίωμα υπεράσπισης του εαυτού του..    

Φ.Δ.