Ο ίδιος περιγράφει τη στιγμή που έπαθε το ανεύρυσμα μέσα στο στούντιο του «Εκτός Γραμμής» με τον Τάκη Χατζή και τη Λίδα Μπόλα, αλλά και τις αγωνιώδεις στιγμές μέχρι να φτάσει στο νοσοκομείο και να μπει αμέσως στο χειρουργείο.
«Τη στιγμή που μιλάει ο Βίτσας νιώθω μία πολύ δυνατή, έντονη και ταυτόχρονα πολύ σύντομη μαχαιριά. Είναι κάτι το οποίο δεν το έχω ξαναζήσει ποτέ. Φυσικό είναι να με πανικοβάλλει, δεν μπορούσα να περιμένω να τελειώσει η συζήτηση. Τους είπα “συγγνώμη ένιωσα έναν οξύ πόνο”», είπε ο κ. Τατσόπουλος.
«Ήμουν στο πάτωμα, είχα από πάνω μου και τον Βίτσα και τον Λύρα οι οποίοι μου έκαναν και συντροφιά περιμένοντας το ΕΚΑΒ», πρόσθεσε.
«Δεν ήξερα τι μου συμβαίνει. Σκεφτόμουν ότι μπορεί να πάω σπίτι μου, μπορεί να πάω και στο πρώτο νεκροταφείο» είπε, ενώ πρόσθεσε: «Η πίεσή μου ήταν στο 3 με 4 το οποίο σημαίνει ότι ήταν θέμα λίγων λεπτών για να συμβεί μία σειρά από τραγωδίες από τις οποίες ο θάνατος δεν ήταν η σημαντικότερη».
«Κατευθείαν σκέφτηκα το έμφραγμα»
«Αυτό μεταφράστηκε ως η απόλυτη αναλγησία του συριζαίου, προκειμένου να πει την άποψή του… Εισέπραξα την αμηχανία ενός ανθρώπου που δεν ήξερε τι συμβαίνει και στη συνέχεια βοήθησε, συμπαραστάθηκε, πήρε τηλέφωνο τη γυναίκα μου, την ενημέρωσε, την καθησύχαζε… Όλο αυτό η γυναίκα μου το είδε στην τηλεόραση σε απευθείας μετάδοση».
«Ήμουν στο πάτωμα περιμένοντας το ασθενοφόρο»
«Αφού με παρέλαβαν, το πιο σημαντικό ήταν το πόσο απείχε ο Alpha από το νοσοκομείο που θα με πήγαιναν, στο Ιπποκράτειο. Δεν είναι κοντά, είναι πολύ μακριά. Αν το ΕΚΑΒ έπαιρνε τη λογική οδό, από Κηφισίας, τώρα δεν θα ήμουν εδώ. Για καλή μου τύχη ο Alpha είναι και κοντά στην Εθνική οδό».
«Η πίεσή μου ήταν στο 3 με 4, ο φόβος της εγκεφαλικής βλάβης ήταν χειρότερος από τον θάνατο. Δηλαδή μερικά λεπτά μακριά από τα συμβούν διάφορες τραγωδίες, από τις οποίες ο θάνατος δεν ήταν η χειρότερη» συνέχισε, μιλώντας για μη αναστρέψιμες εγκεφαλικές βλάβες.
Συγκλονισμένος θυμήθηκε τη στιγμή που ο διευθυντής της Καρδιοχειρουργικής Κλινικής στο Ιπποκράτειο, Δημήτρης Λυμπεριάδης, τον άνοιξε σχεδόν ξύπνιο την ώρα που ο αναισθησιολόγος τον κοίμιζε. «Ο χειρούργος με άνοιγε πριν δράσει το αναισθητικό» περιέγραψε ο Πέτρος Τατσόπουλος.
«Όσο πρόλαβα να σκεφτώ σκεφτόμουν, να, μέχρι εδώ ήταν. Έλεγα εντάξει, έζησα μια ζωή. Αλλά φυσικά ποτέ δεν νιώθεις χορτάτος. Σκεφτόμουν τη γυναίκα μου, την κόρη μου, τον γιο μου, τους οικείους, όλους τους ανοιχτούς λογαριασμούς, ποτέ δεν φεύγει κανείς με όλα απόλυτα εκπληρωμένα» περιγράφει.
«Όταν είδα τη γυναίκα μου έκλαψα πολύ»
Ο πρώτος άνθρωπος που είδε στη ΜΕΘ ήταν η γυναίκα του. Στην εντατική είσαι «μισή τεχνολογία, μισός άνθρωπος, συνδεδεμένος με πρίζες κτλ» περιγράφει, «ήμουν πολύ ευσυγκίνητος, εκείνες τις ώρες έκλαψα πολύ περισσότερο απ’ ό,τι έχω κλάψει σε όλη μου τη ζωή».
