Αβέρωφ Νεοφύτου και Στέφανος Στεφάνου πήγαν χθες και οι δύο (χωριστά, βέβαια) στον κατεχόμενο Κορμακίτη για τη γιορτή του πολιούχου Αγίου της κοινότητας Αγίου Γεωργίου του Σπόρου. Φαντάσου, να τους δούμε μαζί και πάνω σε καμιάν ελιά να τρυγούν. Ε, διότι, πού να πάει ο ένας και πού ο άλλος και πού ο τρίτος (ο Νικόλας, ας πούμε, που ξεκίνησε κι αυτός τις εξόδους) και να μην συμπίπτουν οι επισκέψεις τους, μια δρασκελιά τόπος είμαστε. Όσο έτρεχε ο Αβέρωφ μόνος του, εντάξει, αλλά τώρα που ξεκίνησαν και οι υπόλοιποι είναι πρόβλημα.
Όμως, για να σοβαρευτούμε, κύριε Νεοφύτου, φιλικά το λέμε, αλλά το ξευτίλισες το πράγμα. Να θυμίσω μόνο ότι αυτή «η πορεία στο λαό» ξεκίνησε αμέσως μετά από τις βουλευτικές εκλογές του Μάη και συνεχίζεται αδιάκοπα. Από τες ελιές και το κολοκάσι, στο φεστιβάλ του ππαλουζέ και του χαλλουμιού μέχρι τα καρπούζια και τα παπουτσόσυκα.
Τα παπουτσόσυκα ήταν η κορύφωση, για να λέμε την αλήθεια. Η κορύφωση μιας προεκλογικής εξόδου, που άρχισε να κουράζει πριν καν ξεκινήσει. Μπορεί να ορίζουν τα πράγματα οι επικοινωνιολόγοι, μπορεί να είναι και σίγουρο ότι ο λαός χαίρεται όταν δέχεται αυτές τις επισκέψεις, αλλά έχει και κρίση ο λαός.
Ασ.
