Η νέα ατομική έκθεση του Κωνσταντίνου Καλησπέρα στη Λεμεσό με τίτλο «Μηχανική Πίστη» ανοίγει έναν διάλογο ανάμεσα στην αρχαία υλικότητα και τη σύγχρονη τεχνολογική διαδικασία, προτείνοντας μια γλυπτική που απομακρύνεται από την αναπαράσταση και στρέφεται προς τη δομή και τον κώδικα.
Στην έκθεση παρουσιάζεται μια σειρά γλυπτικών σινιάλων από ελληνικό μάρμαρο και μπρούντζο, υλικά με βαθιά ιστορική και πολιτισμική φόρτιση, τα οποία εδώ μετασχηματίζονται μέσα από τη χρήση CNC μηχανών και επανεμφανίζονται απογυμνωμένα από την αναπαράσταση, μετασχηματισμένα σε αφαιρετικές, γεωμετρικές δομές.
Αντί για μορφές και σώματα, ο καλλιτέχνης προτείνει αφαιρετικές γεωμετρικές κατασκευές, όπου κυρίαρχο ρόλο έχουν ο κύκλος και το τετράγωνο, σχήματα που λειτουργούν ως φορείς μνήμης και πολιτισμικοί κώδικες και οργανώνουν ένα σύστημα νοημάτων.
Στην παρούσα πρόταση, τα «σχήματα» αυτά συγκροτούν μια γλώσσα σιωπηλή και αυστηρή, όπου η ιστορική βαρύτητα συμπυκνώνεται σε δομή. «Ο κύκλος και το τετράγωνο, σχήματα που κάποτε οργάνωναν την κοσμολογία και την αρχιτεκτονική λειτουργούν στηνσυγκεκριμένη πρόταση ως συμπυκνωμένοι φορείς μνήμης και εμβληματικών αποτυπώσεων του πλασματικού πεδίου» σημειώνει σχετικά η επιμελήτρια της έκθεσης, η ιστορικός/ κριτικός τέχνης Θάλεια Στεφανίδου.
Η «Μηχανική Πίστη» δεν επιχειρεί να αναπαραστήσει την παράδοση, αλλά να την επαναπροσδιορίσει. Η απουσία του ανθρώπινου χεριού δεν αποτελεί έλλειψη, αλλά συνειδητή επιλογή: η παραγωγή μέσω μηχανής αναδεικνύει τη μετάβαση από τη χειρονομία στη μεθοδολογία, από το μύθο στη δομή. Το αποτέλεσμα είναι μια γλυπτική αυστηρή, σχεδόν σιωπηλή, που λειτουργεί ως υπόμνηση μιας συνέχειας χωρίς εικόνα, μιας καταγωγής χωρίς πρόσωπο.
Τα έργα εμφανίζονται σαν σύγχρονα «σινιάλα» όχι μνημεία, αλλά ίχνη. Εμφανίζονται ως κωδικοποιημένα πολιτισμικά κατάλοιπα, ως δομές που υποδηλώνουν μια συνέχεια χωρίς «εικόνα», μια καταγωγή χωρίς πρόσωπο. Πρόκειται για συμπυκνωμένα συστήματα νοημάτων που ενεργοποιούν τη μνήμη μέσα από τη γεωμετρία και την υλικότητα.
«Αφορμή και επιχείρημα για τη ‘Μηχανική Πίστη’ αποτελεί αναμφίβολα η αρχιτεκτονική αντίληψη και ο αναλυτικός και συνθετικός τρόπος για μια μηχανιστικού τύπου κατάθεση» αναφέρει η επιμελήτρια. «Η δεξιοτεχνία έχει αντικατασταθεί από την απόλυτη δυναμική του CNC, ως αντίποδα σε μορφές πρωτογονισμού. Η τεχνική αντίληψη εξάλλου εστιάζοντας στην αυστηρή άρθρωση των επιμέρους υλικών στοιχείων προσδίδει στο τελικό παράγωγο μια απολύτως αφηρημένη αλλά πληθωριστική συσσώρευση εννοιών».
Σύμφωνα με την ίδια, η τα σύγχρονα αυτά γλυπτικά σινιάλα «δεν υψώνονται ως μνημεία πίστης ή δόξας, αλλά ως ενδείξεις πολιτισμικής επίγνωσης. Μέσα από τη μηχανιστική τους σύνθεση, η υλικότητα του μαρμάρου και του μπρούντζου παύουν να υπηρετούν το ιδεώδες, αντίθετα μετατρέπονται σε ενδεικτικούς κώδικες στοιχείων μνήμης: σε σιωπηλά, αυστηρά κατάλοιπα ενός πολιτισμού που καθώς μετεξελίσσεται, εξακολουθεί να εκφράζεται ομολογητικά, εστιάζοντας σε δομές».
Για τον Κωνσταντίνο Καλησπέρα
Ο Κωνσταντίνος Καλησπέρας (γ. Κύπρος, 1973) σπούδασε στη Σχολή Αρχιτεκτονικής της Architectural Association στο Λονδίνο (1998). Είναι ιδρυτής του Constantinos Kalisperas Architectural Studio (με έδρα τη Λευκωσία), ενός διεθνούς προσανατολισμένου γραφείου που δραστηριοποιείται στο πεδίο μεταξύ αρχιτεκτονικής, πολεοδομίας και σχεδιασμού.
Το έργο του εκτυλίσσεται ως μια διαρκής διαπραγμάτευση με τη βαρύτητα, τη δομή και την εξουσία, μια διερεύνηση της χωρικής ελευθερίας που αρθρώνεται μέσα από την αντίσταση στις κατεστημένες κοινωνικοπολιτικές και μορφολογικές τάξεις. Αντλώντας από την έννοια της coincidentia oppositorum, εξελίσσεται μέσα από την παραγωγική τριβή των αντιθέτων, όπου η αντίφαση καθίσταται δημιουργική δύναμη.
Τοποθετημένο μεταξύ αρχιτεκτονικής και γλυπτικής, ακρίβειας και ενδεχομενικότητας, υλικού και άυλου, τα έργα του συγκροτούν υβριδικές οντότητες που αποσταθεροποιούν τα όρια των επιμέρους πεδίων. Λειτουργούν ως χωρικές συσκευές εικασίας, μικρο-ουτοπικές μορφές που δεν αναπαριστούν το μέλλον, αλλά προσομοιώνουν τις συνθήκες του, τη στιγμή που οι υφιστάμενες πραγματικότητες αρχίζουν να διαλύονται.
Πού και πότε
- Λεμεσός, El Greco Gallery (25212079). Εγκαίνια: Παρασκευή 15 Μαΐου 2026, 7μ.μ. Διάρκεια: μέχρι 24 Μαΐου.
