To Top
19:41 Πέμπτη
2 Απριλίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Είναι θέμα ακαταστασίας και ανοργανωσιάς
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Είναι θέμα ακαταστασίας και ανοργανωσιάς
  18 Φεβρουαρίου 2020, 10:35 πμ  
Ο Οργανισμός Κρατικών Υπηρεσιών Υγείας βρίσκεται τις τελευταίες ημέρες στο στόχαστρο όλων των εργαζομένων στα δημόσια νοσηλευτήρια, ενώ την περασμένη εβδομάδα επίθεση δέχθηκε και από τους απλήρωτους προμηθευτές του. Ας μη σχολιάσουμε το ότι αμέσως μετά τη δημοσιοποίηση των καταγγελιών των εισαγωγέων φαρμάκων και αναλώσιμων ειδών για τα απλήρωτα τιμολόγιά τους το πρόβλημα ως διά μαγείας (ή επειδή κάποιοι έβαλαν τις φωνές) λύθηκε και ο ΟΚΥπΥ μέσα σε πέντε ώρες μάς ανακοίνωσε ότι αρχίζει τις πληρωμές. 

Τα κρατικά νοσοκομεία δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα κτηρίων και εξοπλισμών ή, τουλάχιστον, δεν είναι αυτό το μεγαλύτερο πρόβλημά τους. Υπάρχουν βεβαίως και περιπτώσεις κατά τις οποίες χρειάζονται και τα κτήρια λίγη βοήθεια, όπως για παράδειγμα τα γραφεία των γιατρών στο νοσοκομείο της Λεμεσού τα οποία στάζουν στην κυριολεξία και στον διάκοσμό τους περιλαμβάνονται και κουβάδες στους οποίους μαζεύουν το νερό το οποίο πέφτει από τα ταβάνια. Όποιος δεν το πιστεύει μπορεί να αποταθεί κοντά μου, υπάρχει και φωτογραφικό υλικό. 
Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ακαταστασία στις διαδικασίες και η ανοργανωσιά και, για να μην τα ρίχνουν κάποιοι όλα στον Οργανισμό, είναι και εκείνη η δημοσιοϋπαλληλική (με την κακή έννοια) νοοτροπία, η οποία δεν λέει να εξαφανιστεί. 

Δεν γίνεται στα Κέντρα Υγείας και το νοσοκομείο της Λευκωσίας να σε χρεώνουν €7 για να σου χορηγηθεί ενέσιμη θεραπεία και στις άλλες επαρχίες να μην πληρώνεις ούτε σεντ. Δεν γίνεται στη Λευκωσία να γίνονται δεκτά παραπεμπτικά ιδιωτών για φυσιοθεραπεία και στις υπόλοιπες επαρχίες να σε στέλνουν για παραπεμπτικό σε γιατρό του Δημοσίου. Είναι βεβαίως δικαίωμα του ΟΚΥπΥ να εφαρμόσει όποια πολιτική θέλει. Να την εφαρμόζει όμως ομοιόμορφα και παντού. Αυτό είναι ένα δείγμα ακαταστασίας. Δείγμα ακαταστασίας και ανοργανωσιάς είναι και το στοίβαγμα ασθενών στα ΤΑΕΠ επειδή δεν υπάρχουν διαθέσιμες κλίνες. Μέσα σε δύο ώρες προ δεκαπενθημέρου, ύστερα από παρέμβαση του ΟΚΥπΥ, και ενώ στο ΤΑΕΠ της Λεμεσού υπήρχαν 20 ασθενείς που περίμεναν για πέραν των 24 ώρων για να εισαχθούν στους θαλάμους, το πρόβλημα λύθηκε. Κάποιο «τζίνι» εμφάνισε κλίνες προφανώς. Όσο για την πρωτοβάθμια φροντίδα, δεν λέω, έχουν γίνει όντως άλματα και στην υποδομή και στον τρόπο εξυπηρέτησης των πολιτών. Ωστόσο, και πάλι παρατηρείται ακαταστασία. Ο ένας γιατρός κλείνει μόνος τα ραντεβού του, ο άλλος τα κλείνει μέσω του γραμματειακού προσωπικού και για τρίτο γιατρό πρέπει να μιλήσεις και με τη γραμματέα και με τον ίδιο.

Κάποιος μπορεί να μου πει ότι όλα αυτά είναι λεπτομέρειες όταν επιχειρείται μια τόσο μεγάλη μεταρρύθμιση. Όχι, αυτά δεν είναι λεπτομέρειες, αυτά είναι η ουσία. Διότι αυτά είναι που προκαλούν την ταλαιπωρία των ασθενών και διαμορφώνουν την άσχημη εικόνα που παρουσιάζεται να έχουν τα δημόσια νοσηλευτήρια. Όσο καλή κι αν είναι σε ποιότητα και επίπεδο η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, του άλλου όταν του βγάζεις την ψυχή για να του την προσφέρεις, δεν του κάνεις καθόλου καλή εντύπωση και... πάει για αλλού μετά. 
 
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...