Ο Π. Πέτρου διερωτάται και περιμένει μια απάντηση από ιστορικούς και ειδήμονες για τη στάση της Βουλής του 1967 σχετικά με το Ενωτικό ψήφισμά της.
Γιατί ο κ. Ακιντζί παραβρέθηκε στην τελετή απονομής τιμής στον κ. Λέλλο Δημητριάδη; Όχι βεβαίως για το επίτευγμα του αποχετευτικού της Λευκωσίας, όπως μας είπε, αλλά γιατί χωρίς τον κ. Δημητριάδη και τους άλλους της Βουλής του 1967, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου της, Γλαύκου Κληρίδη, οι έποικοι Τούρκοι και οι Τουρκοκύπριοι δεν θα κατείχαν και δεν θα μπορούσαν να διεκδικούν τώρα ισότιμο κράτος στην Κύπρο με «πρόεδρο» τον κ. Ακιντζί. Το Ενωτικό ψήφισμα της τότε Βουλής, εισηγητής του οποίου ήταν ο κ. Δημητριάδης, ήταν το κάλεσμα που ώθησε την ΕΟΚΑ Β’ να υλοποιήσει το όραμα των βουλευτών, με τα γνωστά αποτελέσματα της τουρκοποίησης της μισής Κύπρου.
Έχει ποτέ διορθωθεί η πράξη αυτή της τότε Βουλής; Αν όχι, τότε ισχύει μέχρι σήμερα και ίσως οδηγήσει και στην κατάληψη της υπόλοιπης Κύπρου. Ας διαφωτίσουν τον λαό οι ιστορικοί.
