Ο Γιαννάκης Σ. Τσαγγαρίδης αναπολεί τα παλιά και λυπάται που δεν μπορεί να τα ξαναζήσει.
Έρχονται στη μνήμη μου σαν παλιά ελληνική ταινία τα αξέχαστα παιδικά μου χρόνια που πήγαινα με τους γονείς μου Σάββα και Βαλεντίνη Τσαγγαρίδου στον παραδεισένιο Αγρό. Η χορωδία των Χριστουγέννων, Πρωτοχρονιάς, τα Κάλαντα και τα Θεοφάνια.
Θυμάμαι όταν ήμουν 7 χρονών που πήγαινα στην εκκλησία Ελεούσης Αγρού, φορούσα τα άμφια και κρατούσα τα εξαπτέρυγα την ημέρα των Χριστουγέννων. Όταν τελείωνε η εκκλησία, αφού μεταλαμβάναμε των αχράντων μυστηρίων, πηγαίναμε στο σπίτι της αδελφής του πατέρα μου Αιμιλίας και του θείου μου Όμηρου Πισσαρίδη, με τον παππού μου Γιάννη Νικόλα Κουτσού Τσαγγάρη και τη γιαγιά μου Μαρία Κλήρου, για να απολαύσουμε το πλούσιο παραδοσιακό χριστουγεννιάτικο τραπέζι από γουρουνόπουλο, αρνάκι γάλακτος, γαλοπούλα με παραγέμιση, γεννόπιτες με μέλι, ζελατίνα και άφθονο κρασί. Ποτέ δεν θα ξεχάσω τον παππού μου Γιάννη Τσαγγάρη που έπινε ένα κάρτο κρασί μονορούφι, που τραγουδούσε τσιαττιστά και χόρευε καρτσιλαμάδες. Τραγουδούσαμε με την ξαδέλφη μου Μαρούλλα Πισσαρίδου αξέχαστες ελληνικές επιτυχίες. Καιρού επιτρέποντος τα δειλινά παίζαμε παραδοσιακά παιχνίδια λιγκρίν, σσιοινίν, διτζίμμιν, γάδαρον κ.ά.
Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς πηγαίναμε στους θείους Ζωή και Γιάννη Μιχαήλ, να δειπνήσουμε, να φάμε πρώτα τα παραδοσιακά ορεκτικά, μαγιονέζα, γαλοπούλα, λουκάνικα στην τσιμινιά, τα ωραία εδέσματα, γλυκά, σιαρλόττα, μαχαλλεπί και κάστανα. Βάζαμε πάνω στα κάρβουνα χλωρά φύλλα ελιάς και αν αναπηδούσε, σήμαινε ότι κάποιος μας αγαπά! Η ώρα 12 κλείναμε τη λάμπα του πετρελαίου ή το ηλεκτρικό μετά το 1948 και αναμέναμε τον νέο χρόνο. Άλλο έθιμο την παραμονή της Πρωτοχρονιάς είναι αυτό που βάζανε ένα στρογγυλό ξύλο πάνω στο πιθάρι, ένα πιάτο και μέσα ένα ποτήρι, γεμάτο σιτάρι και ένα κερί για να το ανάψει ο Άγιος Βασίλης. Μετά παίζαμε τριάντα ένα και πατητό μέχρι τις πρωινές ώρες. Την ημέρα της Πρωτοχρονιάς τρώγαμε τα παραδοσιακά χωριάτικα φαγητά και κόβαμε τη βασιλόπιτα με το ασημένιο σελίνι για τον τυχερό της νέας χρονιάς.
Στις 5 του Γενάρη γυρίζανε οι παπάδες της Παναγίας Ελεούσης Αγρού και του Πρόδρομου με την αγιαστούρα και καλάντιζαν όλα τα σπίτια του χωριού. Ένας μικρός με το σικλίν που του βάζουνε μέσα γρόσια και ο άλλος με το φανάρι. Οι οικοδεσπότες τούς κερνούσανε.
Τα Φώτα μετά τη λειτουργία γινόταν ο αγιασμός των υδάτων στη Βρύση του Καούρου και αγιασμός της βάπτισης του Χριστού στην Αναστασία από την εκκλησία του Προδρόμου.
