O Προκόπης Γεωργίου, πρώην ανώτερος αστυνόμος, παραθέτει τις σκέψεις του γύρω από τη μάστιγα των ουσιών εξάρτησης.
Με το σημερινό μου άρθρο θέλω να παρουσιάσω ένα πρόβλημα που μας απασχόλησε και θα μας απασχολεί συχνά και το θεωρώ ως ελάχιστη προσφορά μου στον αγώνα ενάντια στα ναρκωτικά. Η ιδέα της κοινωνικής προσφοράς προέχει και δίνει μεγάλο κουράγιο, όχι μόνο σ’ εμένα, αλλά σ’ όλους όσοι αγωνίζονται για την περιφρούρηση της νεολαίας, και αποτελεί χρέος όλων μας απέναντι στη νέα γενιά.
Ο αγώνας για την καταπολέμηση των ναρκωτικών θέλει καθολικότητα και, πάνω απ’ όλα, σωστή διαλογή των στόχων. Οι σωστοί στόχοι θα καταξιώσουν τον προκαθορισμένο σκοπό. Και στόχος δεν είναι η απλή ενημέρωση του κοινού για τους κινδύνους που παραμονεύουν. Είναι το πλησίασμα των παιδιών και η συζήτηση μαζί τους. Όχι οι διαλέξεις και οι ρητορείες. Μόνο η συζήτηση με υπεύθυνα πρόσωπα που θα οδηγήσουν τη σκέψη και τη συνείδηση των νέων μακριά από τους τεχνητούς παραδείσους της όποιας ευδαιμονίας. Και ως υπεύθυνα πρόσωπα προκρίνω τους μαθητές του λυκείου, τους φοιτητές και πλείστους άλλους, όπως προσκόπους, οδοιπόρους αγάπης κ.τ.λ.
Τα παιδιά μας πρέπει να μεγαλώσουν σε μια κοινωνία που θα έχει τη δύναμη να δείξει την αλήθεια, προτάσσοντας παράλληλα και τους υψηλούς στόχους. Είναι ανάγκη να μεγαλώσουν σε μια κοινωνία απαλλαγμένη από το άγχος της καθημερινότητας. Οι καιροί είναι χαλεποί. Η μόνη λύση, το μόνο όπλο τους ενάντια στα ναρκωτικά και τις καταστροφικές επιδράσεις τους, είναι η διαπαιδαγώγηση της νεολαίας και ιδιαίτερα της μαθητιώσας, σε θέματα σχετικά με την αποφυγή τους και τη μόνιμη προφύλαξη από το μικρόβιο των ναρκωτικών. Όπου και να κοιτάξεις επικρατεί ηθική εξαθλίωση. Σύμφωνα δε με τον Λατίνο φιλόσοφο Σενέκα, «τα πάντα εγκλημάτων και κακών είναι έμπλεη». Κυρίαρχο ρόλο σ’ αυτό το κατάντημα που περιέπεσε η κοινωνία μας διαδραματίζουν τα ναρκωτικά. Είναι η χειρότερη μάστιγα του αιώνα και απειλούν σήμερα το παρόν και το μέλλον του τόπου μας, αφού πολλά άτομα και ιδιαίτερα νέοι γίνονται δούλοι κάποιων ναρκωτικών ουσιών. Δεν νοείται Κύπρια ή Κύπριος νέος που να μην επιμορφώνεται στο πρόβλημα των ναρκωτικών.
Προσωπικά, διαπιστώνω ότι ο αγώνας κατά των ναρκωτικών, πέραν της ΥΚΑΝ η οποία καταβάλλει υπεράνθρωπες προσπάθειες, είναι ασυγχώρητα υποβαθμισμένος. Το ΚΕΝΘΕΑ, το άλλοτε δραστήριο Σώμα, για άγνωστούς σ’ εμένα λόγους από χρόνο σε χρόνο μειώνει τις δραστηριότητές του. Κάπου-κάπου ξεπροβάλλει καμιά μεμονωμένη προσπάθεια. Το κλειδί για την επιτυχία του αγώνα είναι οι εθελοντές. Τα προγράμματα για τη διαφώτιση, που άλλοτε το ένα διαδεχόταν το άλλο, εκμηδενίστηκαν. Μήπως ευθύνεται η ανυπαρξία οικονομικών πόρων; Η τακτική που ακολουθείται σ’ αυτό τον τόπο, να περιμένουμε τα πάντα από το κράτος, είναι λανθασμένη. Μόνο οι άνθρωποι θα λύσουν το πρόβλημα στη χώρα τους. Βέβαια, η κυβέρνηση να προσφέρει την ηγεσία, την κατεύθυνση. Οι εθελοντές, οι γονείς, οι δάσκαλοι, η Εκκλησία πρέπει να είναι στην πρώτη γραμμή στον πόλεμο κατά των ναρκωτικών. Αν ένας σήμερα κρίνει και αξιολογήσει τις προσφερόμενες υπηρεσίες στη χώρα μας, όσο καλόπιστος κι αν είναι, θα αποφανθεί ότι η τακτική που ακολουθείται από τους αρμόδιους είναι λανθασμένη. Επένδυσαν τα πάντα στη δευτερογενή και τριτογενή πρόληψη. Η πρωτογενής πρόληψη βρίσκεται στο περιθώριο. Κατ’ εμέ, επιβάλλεται η άμεση αναθεώρηση των στρατηγικών αντιμετώπισης του προβλήματος που ονομάζεται «ναρκωτικά».
