Ο Ανδρέας Μουσκάλλης, προπονητής ποδοσφαίρου, αποχαιρετά τον καλό του φίλο και σπουδαίο προπονητή.
Τη Δευτέρα 8 του Γενάρη στη Λεμεσό, η ποδοσφαιρική οικογένεια του τόπου μας αποχαιρέτησε ένα εκλεκτό και ξεχωριστό μέλος της. Είπε το τελευταίο αντίο σε έναν άνθρωπο που ταυτίστηκε απόλυτα με τους προβληματισμούς και τις αγωνίες μας, με τους αγώνες και τις προσδοκίες μας, ιδιαίτερα τις ποδοσφαιρικές προσδοκίες και οράματά μας.
Η ποδοσφαιρική οικογένεια τη Δευτέρα στη Λεμεσό είπε ένα μεγάλο και τρανταχτό ευχαριστώ στον προπονητή ποδοσφαίρου και διαχρονικό εραστή των τίτλων Ντούσαν Μιτόσεβιτς. Ο Ντούσαν Μιτόσεβιτς ήρθε στην πατρίδα μας το 1996. Υπηρέτησε στην Ανόρθωση μέχρι το 2001, κατακτώντας 4 πρωταθλήματα, ένα κύπελλο και 3 σούπερ Καπ. Ανακηρύχτηκε δε 4 φορές δίκαια ως προπονητής της χρονιάς. Διετέλεσε επίσης προπονητής στην ΑΕΚ, στον ΑΠΟΛΛΩΝΑ, στον ΑΠΟΠ Κινύρας, στον ΕΡΜΗ Αραδίππου, στον Άρη Λεμεσού και στην Αγία Νάπα.
Ο Ντούσαν Μιτόσεβιτς δεν έφυγε από αυτή την πρόσκαιρη ζωή απαρατήρητος. Ήταν άνθρωπος με άποψη, ισχυρή θέληση και αυτοπειθαρχία, υπερηφάνεια, ακεραιότητα, σοβαρότητα, ηθική. Πάνω απ’ όλα όμως ήταν ασυμβίβαστος και με έναν υπερβολικά κάθετο αυθεντικό λόγο. Έναν λόγο αλήθειας και ειλικρίνειας ανεξαρτήτως των αντιδράσεων και των συνεπειών. Οι λέξεις που χρησιμοποιούσε ενίοτε ο αγαπητός μου Ντούσαν ήταν σαν πρόκες, τις οποίες δεν παίρνει ο άνεμος όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται ο ποιητής Μανώλης Αναγνωστάκης.
Ο Ντούσαν Μιτόσεβιτς με τίμησε με τη φιλία του. Η αγάπη, ο σεβασμός και η εκτίμηση ήταν τα στοιχεία μιας ανθρώπινης και ποδοσφαιρικής φιλίας την οποία δε θα ξεχάσω ποτέ. Καλός συζητητής, ήρεμος, σοβαρός, μετριόφρων, πάντοτε αναζητούσα την συντροφιά του. Οι ποδοσφαιρικές του γνώσεις απεριόριστες, οι οποίες εμπλουτίζονταν από τις αρετές του χαρακτήρα του, δημιουργώντας έναν άνθρωπο-προπονητή μοναδικό και αξεπέραστο.
Ο Ντούσαν Μιτόσεβιτς αγάπησε την Κύπρο και τους ανθρώπους της. Αγάπησε το ποδόσφαιρο και τους λειτουργούς του. Καθιερώθηκε ως μια μοναδική ποδοσφαιρική-προπονητική φυσιογνωμία της πατρίδας μας την οποία θεωρούσε και δική του πατρίδα. Πλούτισε με την παρουσία του την ποδοσφαιρική μας παιδεία και ιστορία.
Νιώθουμε έντονα την ανάγκη ως ποδοσφαιρική οικογένεια, αγαπητέ μας Ντούσαν Μιτόσεβιτς να σε ευχαριστήσουμε για όσα πρόσφερες στον αθλητισμό-ποδόσφαιρο του τόπου μας, και συλλυπούμαστε ταπεινά τη σύζυγο, τα παιδιά, τα εγγόνια και όλη την οικογένειά σου.
Φεύγεις αγαπητέ Ντούσαν με το κεφάλι ψηλά. Φεύγεις υπερήφανος και νικητής, διότι όλοι εμείς οι φίλοι σου λέμε ότι δεν ηττήθηκες… Καλό σου ταξίδι.
