Ο Π. Πέτρου σχολιάζει δημοσιεύματα αρθρογράφων του «Φιλελεύθερου» και διερωτάται γιατί δεν καταλογίζουν ευθύνες για την περίοδο της ΕΟΚΑ, του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής.
Τρεις μόνιμοι αρθρογράφοι, αναλύουν εδώ και χρόνια τα αίτια της καταστροφής της Κύπρου και του έθνους.
Ο ιστορικός κ. Πέτρος Παπαπολυβίου (Φ, 13/1/2018) γράφει για το ενωτικό δημοψήφισμα του 1950 και δεν βρίσκει καμιά ευθύνη σε αυτούς που αποφάσισαν, χωρίς να μετρήσουν τις δυνάμεις τους, να πετύχουν την Ένωση διά των όπλων και όχι δια της διπλωματίας, το 1955 και το 1974, (εναντίον ιδρυτικού μέλους του ΝΑΤΟ), για να καταλήξουμε σήμερα να αναζητούμε την επιβίωσή μας διά της διπλωματίας, με τον βάρβαρο κατακτητή. Βρίσκει όμως ευθύνες στους σύγχρονους ανιστόρητους του σήμερα, που μπορεί να μην ήταν καν γεννημένοι τότε!
Ο διδάκτορας κ. Χάρης Φεραίος, στην ίδια έκδοση του Φιλελευθέρου, βρίσκει ευθύνες στη Βρετανία και στους δικούς μας του 1960, (άσχετα αν τότε διοικούσαμε νόμιμα ολόκληρη την Κύπρο, μόνοι εμείς οι Ελληνοκύπριοι, με ψήφισμα μάλιστα του ΟΗΕ, συμπεριλαμβανομένης και της Βρετανίας). Ουδέποτε όμως βρήκε ευθύνη σε αυτούς του 1955 και του 1974!
Ο δε κ. Γιάννης Σπανός (Φ, 31/12/2017), γράφει για τις καταστροφικές καμαρίλες όλων των εποχών, αλλά δεν βρήκε να έχει ευθύνη καμιά καμαρίλα του 1955 και του 1974!
