Ο Χριστόδουλος Χριστοδούλου επικρίνει την παραγκώνιση των φιλολόγων και την πρόσληψη τουρκολόγων και γυμναστών.
Τα ευτράπελα και η αδιαφάνεια στις διαδικασίες προαγωγής στην Αστυνομία φαίνεται να μην έχουν τέλος. Αξιοπρόσεκτο είναι ότι, στις πρόσφατες μαζικές προαγωγές που προχώρησε η ηγεσία της Αστυνομίας, πέραν των άλλων αναξιοκρατικών μεθόδων αξιολόγησης που εμπεριέχει η όλη σχετική διαδικασία, η αρμόδια επιτροπή αξιολόγησης για θέματα προαγωγών ήρθε να απορρίψει την Ελληνική Γλώσσα ως προσόν με συνάφεια στα αστυνομικά καθήκοντα.
Το παράδοξο δε της υπόθεσης, έγκειται στο ότι αναγνώρισαν τα πτυχία της Τουρκολογίας και Γυμναστικής Ακαδημίας σε βάρος των πτυχίων της Ελληνικής Φιλολογίας. Τώρα αν το επάγγελμα του τουρκολόγου και του γυμναστή είναι περισσότερο συναφές με τα αστυνομικής φύσεως καθήκοντα παρά αυτό του φιλόλογου, είναι άξιον απορίας και αναπάντητο ερώτημα για μεγάλη μερίδα των μελών του Σώματος.
Φυσικά στις τάξεις της Αστυνομίας όπου συζητείται έντονα το συγκεκριμένο γεγονός, κάθε άλλο παρά τυχαίο θεωρείται. Για τους επηρεαζόμενους είναι οφθαλμοφανές ότι, οι κατέχοντες των πτυχίων τουρκολογίας και γυμναστή ανήκουν στην πλειοψηφία τους στην ομάδα των ευνομοούμενων, που πρόκειται ως επί το πλείστον για συγγενικά και φιλικά πρόσωπα υψηλόβαθμων αξιωματικών. Συνεπώς οι φιλόλογοι, που δεν είναι λίγοι στην Αστυνομία, εκλήφθηκαν ως «απειλή» για την επαγγελματική ανέλιξη αυτών των «προνομιούχων» ατόμων και εξοστρακίστηκαν αδίκως από τη διαδικασία αξιολόγησης των ακαδημαϊκών προσόντων, με προφάσεις και αιτιολογίες που αγγίζουν τα όρια του παραλόγου.
Σε συνάρτηση με το τελευταίο, η Επιτροπή Εξέτασης Ενστάσεων της Αστυνομίας αρκέστηκε να απαντήσει με ελαφρά τη καρδία στις εκατοντάδες ενστάσεις που της υποβλήθηκαν για το συγκεκριμένο θέμα, ότι δεν διαπιστώθηκε προφανές αντικειμενικό σφάλμα. Είναι για να διερωτάται κανείς, άραγε σε ποια χώρα ζούμε; Κι ας λέει ο μεγάλος μας ποιητής Οδυσσέας Ελύτης, «τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική», στην Κύπρο τελικά εξ όσων φαίνεται μόνο την τουρκική μας έδωσαν.
