O Αντώνης Χατζηαντώνης τονίζει ότι όλοι πρέπει να πάμε να ψηφίσουμε αυτή την Κυριακή.
Το αποτέλεσμα του α’ γύρου, το έχουμε μπροστά μας. Κάποιοι, όπως και ο γράφων, είναι πικραμένοι με την αποτυχία του κ. Παπαδόπουλου, να υπερκεράσει τον Σταύρο Μαλά και να σταθεί απέναντι από τον κ. Αναστασιάδη την επόμενη Κυριακή.
Ομολογώ ότι η πατριωτική στάση του ενδιάμεσου, και φυσικά του Νικόλα, στο Κυπριακό, ήταν εκείνο το στοιχείο που με έκανε να τον επιλέξω στις 28 του Γενάρη. Αλλά, αυτά τώρα τελείωσαν.
Ο Παπαδόπουλος άρχισε νωρίς τον προεκλογικό και έμεινε από… βενζίνη. Προδόθηκε, από το λεγόμενο «παλαιό» ΔΗΚΟ του Καρογιάν, από το βόλεμα ΔΗΚΟϊκών, από τον Αναστασιάδη. Βλέπε διορισμό της Αθηνάς Κυριακίδου στην ΕΕΥ, τον Κυριάκο Κενεβέζο να πίνει καφέ κάπου στο Κολωνάκι, ως πρέσβης στην Αθήνα και ούτω καθεξής…
Επίσης, μέρος των Συναγερμικών πριμοδότησε τον κ. Μαλά, ίσως με ένα 4 – 5%, για να αφήσουν απ’ έξω τον Νικόλα. Να μην παραβλέψουμε τη σπίλωση από τον Λιλλήκα, ότι προσπάθησε να τον εξαγοράσει με κάποια εκατομμύρια, για να αποσυρθεί. Να μην παραλείψουμε και το θέμα που πριν από 2 – 3 μέρες προέκυψε, με την εμπιστοσύνη προς τη Συνεργατική Τράπεζα. Που προκάλεσε μια τάση απόσυρσης καταθέσεων. Όπου κατηγορήθηκε ο κ. Πλατής, ως όργανο των Ενδιάμεσων, με σκοπό να πληγεί η Οικονομία του τόπου. Να προσθέσουμε και τη σύγκρουση του κ. Παπαδόπουλου με τον επιτυχημένο υπ. Υγείας, τον κ. Παμπορίδη. Έτσι έφτασε ο Νικόλας να πάρει μόλις και μετά βίας ένα 25%. Από την άλλη: Ο ισχυρός κομματικός μηχανισμός του ΑΚΕΛ κατόρθωσε να συσπειρώσει τεράστιο ποσοστό «μουδιασμένων» αριστερών, που προσήλθαν μαζικά στην κάλπη… Και να εκτοξεύσει τον Μαλά στο απίστευτο 30%! Βγάζοντας το ΑΚΕΛ από τη «χειμερία νάρκη» στην οποία ο ανεκδιήγητος Δ. Χριστόφιας το οδήγησε.
Το ερώτημα που τώρα έχουμε μπροστά μας είναι: Τι δέον γενέσθαι στις 4 Φεβρουαρίου; Τι θα πράξουμε; Όσοι είμεθα απογοητευμένοι, να παραμείνουμε άπραγοι στον καναπέ μας και να παραγγείλουμε και μια pizza with special anchovies; Η αγαπημένη μου γεύση…
Όχι! Είμαστε –ή προσπαθούμε να γίνουμε– ενεργοί πολίτες. Σκεπτόμενοι. Και κάποιοι εξ ημών, ο γράφων π.χ., από το 1998, ασχολούμαι με τα πολιτικά δρώμενα. Γράφοντας ταπεινές επιστολές (κάποιοι τις αποκάλεσαν κουβέντες του καφενέ), με τις σκέψεις μου, στον Τύπο.
Ένα το δεδομένο: Ο πολίτης ψήφισε όχι μόνο με τη σκέψη στο εθνικό μας θέμα, αλλά και στην τσέπη του. Είναι οικογενειάρχης. Νοικοκυραίος. Έχει κόρες να παντρέψει, γιο να σπουδάσει, δάνεια να ξεπληρώσει… Και σε αυτό τον τομέα, ο κ. Αναστασιάδης φαίνεται να διόρθωσε αρκετά τη χαώδη κατάσταση που βρήκε το 2013… Του το αναγνωρίζουμε. Όπως επίσης του αναγνωρίζουμε μια ικανοποιητική στάση στις δύο διασκέψεις της Ελβετίας το 2017. Ο Σταύρος Μαλάς, από την άλλη, φέρει μια δυναμική, ίσως ισχυρότερη του αντιπάλου του, στα θέματα του Κυπριακού. Στην επαναπροσέγγιση. Όταν λέγει: Αν εκλεγώ, η πρώτη μου κίνηση θα είναι να καλέσω ξανά τον Τουρκοκύπριο ηγέτη στο Τραπέζι.
