Ο Α. Χατζηαντώνης, υπό τις συνθήκες, υποστηρίζει τον νυν Πρόεδρο της Κ.Δ.
Ποιες είναι οι πιθανότητες που συγκεντρώνουν οι δύο εναπομείναντες; Περίπου 50 – 50 θα παιχτεί, κατά την ταπεινή μου γνώμη. Οι οποιεσδήποτε συναλλαγές αποκλείονται σε επίπεδο ηγεσιών, αλλά Αναστασιάδης και Μαλάς θα προσπαθήσουν να καλύψουν την απόσταση που τους χωρίζει από το 50+1%, αλιεύοντας στους χώρους του Ενδιάμεσου. Στο 35% του Αναστασιάδη, πιθανόν να προστεθεί ένα 3 – 4 από το 6,5% που πήρε το ΕΛΑΜ την προηγούμενη Κυριακή. Και σίγουρα, από το 25% που πήρε ο κ. Παπαδόπουλος, ακόμη ένα 7 – 9%, λογικά, από κεντροδεξιούς, που δεν θα ήθελαν να δουν τον Μαλά να γίνεται ο επόμενος ένοικος του Προεδρικού.
Ο υποψήφιος του ΑΚΕΛ λογικά και αυτός θα αντλήσει κάποιο ποσοστό από αυτό το 25%, ενδεχομένως 2 – 4%, διότι οι θέσεις του περί ΔΔΟ δεν βρίσκουν τόση απήχηση σε ένα ΔΗΚΟ που τάσσεται αναφανδόν κατά της μορφής αυτής για λύση. Επίσης, κάποιες ομάδες οικολόγων ή άλλων νεότευκτων σχηματισμών θα οδεύσουν προς τον κ. Μαλά.
Για εμάς, τους πολίτες που δεν έχουμε κομματική ταυτότητα ή παρωπίδες, θα είναι ένα δύσκολο δίλημμα. Ειδικά για όσους δεν θέλουμε πειράματα περίεργων, ετεροβαρών λύσεων τις οποίες ευαγγελίζεται η Αριστερά. Μας ενδιαφέρει μια σταθερή οικονομική κατάσταση, με ασφαλείς τις τράπεζες, διότι δεν θέλουμε να έχουμε περιπέτειες όπως τα δυσάρεστα του Μάρτη, 2013.
Και ο κ. Αναστασιάδης απέδειξε ότι έχει την εμπειρία, τη γνώση και τις συνταγές για μια σταθερότητα.
Επίσης, στις δύο διασκέψεις της Ελβετίας, απέφυγε τις παγίδες, μπόρεσε να φέρει στο τραπέζι επιτέλους την Τουρκία, μετά από 43 ολόκληρα χρόνια, έβαλε πρώτιστη προτεραιότητα την κατάργηση εγγυήσεων-επεμβατικών δικαιωμάτων κ.λπ., πράγμα που μας καθησυχάζει κάπως, εν πάση περιπτώσει, ότι όταν και αν μας παρουσιαστεί ένα σχέδιο, θα μπορέσουμε να το εγκρίνουμε. Βέβαια, ελπίζουμε να μην είχε φορέσει προσωρινά τη φουστανέλα λόγω των εκλογών… Με αυτά τα δεδομένα, νομίζω η επιλογή μας θα πρέπει να είναι ο νυν Πρόεδρος κ. Αναστασιάδης. Έστω και αν διαφωνούμε 100% με την ευκολία με την οποία δεσμευόταν στα προηγούμενα χρόνια…
Είναι γνωστός στα ευρωπαϊκά σαλόνια, γνωρίζει και έχει συνομιλήσει με Ευρωπαίους ηγέτες, όπως η Μέρκελ, ο Μακρόν, καλλιέργησε σχέσεις καλής γειτονίας με Αίγυπτο, Ιορδανία, ακόμη και με τη Σαουδική Αραβία. Θα ήταν μηδενικού κέρδους και δεν θα ’χε κάποια αξία η επιλογή μας, να κάτσουμε στον καναπέ, θυμωμένοι, διότι ο υποψήφιος που ψηφίσαμε στον α’ γύρο δεν πέρασε. Δεν είναι πράξη διαμαρτυρίας η αποχή. Ειδικά τώρα, με το Κυπριακό άλυτο.
Έχω την εντύπωση ότι δεν είναι κακή ιδέα να του δώσουμε μια δεύτερη και τελευταία 5ετία. Όπως ακριβώς τη ζήτησε. Ως το μη χείρον βέλτιστον.
