Ο Μ. Χριστοφίδης, ενεργός πολίτης, υπερασπίζεται ένα νέο δημοψήφισμα για το Κυπριακό.
Εισβολή της Τουρκίας στη Συρία και δυστυχώς βλέπουμε τα πέντε μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας πολύ χλιαρά να αντιδρούν ή, κατά την κυπριακή, να «παίζουν πελλόν». Η Ρωσία απέσυρε τους 300 στρατιώτες της από την Afrin για να μπορέσει η Τουρκία να προβεί σε αεροπορικούς βομβαρδισμούς. Η Αμερική ζήτησε αυτοσυγκράτηση διότι διατηρεί 1.000 στρατιώτες στην πόλη Manbij (κοντά στην Afrin). Η Αγγλία είπε ότι η Τουρκία έχει δικαίωμα να προστατεύσει τα σύνορά της. Η Γαλλία ζήτησε να επιτραπεί ανθρωπιστική βοήθεια. Η Κίνα δεν κριτικάρει διότι διατηρεί στην Τουρκία Τεράστιο Κέντρο Συλλογής Πληροφοριών.
Με τέτοια στάση του ΣΑ των ΗΕ πώς αναμένουμε εμείς να μας στηρίξουν στο θέμα εισβολής και κατοχής από την Τουρκία που επικαλείται νόμιμη επέμβαση με βάση τη Συνθήκη Εγγυήσεων, ενώ στην εισβολή στη Συρία η Τουρκία δεν είχε ούτε ούτω καλούμενη νόμιμη Συνθήκη και όμως δεν ενοχλείται καθόλου διότι βλέπει τα ΗΕ να απουσιάζουν προκλητικά. Μια τέτοια Τουρκία πώς μπορούμε να πιέσουμε με πολιτικό και οικονομικό κόστος να συμπεριφερθεί πολιτισμένα για μια σωστή λύση του Κυπριακού ή πώς μπορούμε να αναμένουμε το ΣΑ των ΗΕ να μας βοηθήσει με την ανωτέρω συμπεριφορά του στην εισβολή της Τουρκίας στη Συρία;
Τα πάντα περιστρέφονται πέριξ των οικονομικών και γεωπολιτικών συμφερόντων των μεγάλων και όχι του δικαίου και της νομιμότητας και επομένως μόνο μέσω του διαμοιρασμού της ανατολικής Μεσογείου/ Μέσης Ανατολής με τη «Μικρή Γιάλτα» που συζητούν οι Ρωσοαμερικάνοι έχουμε κάποια ελπίδα διότι, ως φαίνεται, οι δικοινοτικές συνομιλίες είναι μόνο για το θεαθήναι.
Είμαστε πολύ αφελείς να πιστεύουμε ότι με τις δικοινοτικές συνομιλίες θα λύσουμε το Κυπριακό χωρίς τους μεγάλους.
Η Αμερική δεν βοηθά διότι όλοι είναι έποικοι και ήταν μέρος του σχεδίου της εισβολής. Η Αγγλία διαμέλισε τη νήσο Ιρλανδία δίπλα της και θα μας βοηθήσει να ενωθούμε; Η Ρωσία προσάρτησε την Κριμαία και θα μας βοηθήσει να αποφύγουμε την προσάρτηση από Τουρκία; Η Κίνα εισέβαλε και προσάρτησε το Θιβέτ, άρα πώς θα μας βοηθήσει; Η Γαλλία μόνο μπορεί να βοηθήσει αλλά μια χελιδόνα δεν φέρνει την άνοιξη. Και να μην ξεχνούμε τα βέτο προπάντων των Αγγλοαμερικάνων. Δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα των Ηνωμένων Εθνών και δεν μπορούμε να την αγνοούμε συνεχώς και μοιρολατρικά. Η πρόταση Λιλλήκα για δημοψήφισμα είναι ο μόνος τρόπος αλλαγής τακτικής για αποφυγή της ΔΔΟ μέσω ΗΕ, αλλιώτικα θα μας μείνει χωρίς σωστό περιεχόμενο και με συνομιλίες χωρίς τέλος και με τη συνεχή αύξηση των εποίκων πάμε, φαίνεται, για νέα Αλεξανδρέττα. Η Τουρκία δέχεται τη ΔΔΟ υπό έναν όρο και αυτός είναι με τουρκικό περιεχόμενο. Η Ελβετία έκανε 62 δημοψηφίσματα σε 6 χρόνια, γιατί να μην κάνουμε κι εμείς ένα δεύτερο σε 14 χρόνια από το 2004; Επειδή είναι σχεδόν αδύνατο οι Τ/κ να δεχτούν ενιαίο κράτος, τότε το δημοψήφισμα να θέτει δυο ερωτήματα Α) ΔΔΟ και Β) Βάσει του Συντάγματος των ΗΠΑ, δηλαδή σωστή ομοσπονδιακή λύση.
Όποια κυβέρνηση και εάν έχει η Τουρκία, η κοινή στάση της στην Κύπρο δεν αλλάζει. Γιατί εμείς να μην μπορούμε να πράξουμε το ίδιο; Όποιος και εάν εκλεγεί Πρόεδρος πρέπει -νομίζω- να ζητήσει εντολή από την πλειοψηφία των Ε/κ ποια λύση θέλουν για να μπορεί με ισχύ να την προτάξει στα ΗΕ.
Ο Αναστασιάδης θέλει ΔΔΟ, ο Γκουτέρες Μοντάνα, Μαλάς ΔΔΟ με Γκουτέρες και Ακιντζί, ο Νικόλας ΔΔΟ με σωστό περιεχόμενο, ο Σιζόπουλος δεν θέλει διζωνικότητα, η Θεοχάρους θέλει Ένωση, ο Περδίκης δεν θέλει ΔΔΟ, ο Λιλλήκας θέλει ομοσπονδία ΗΠΑ, ο Χρίστου θέλει ενιαίο κράτος. Με τέτοια μυαλά δεν πάμε πουθενά!
Γιατί όλα τα κόμματα δεν συμφωνούν για λύση μετατροπής του Συντάγματος (συνέχιση ΚΔ) σε ομοσπονδιακό, με βάση το Σύνταγμα των ΗΠΑ/Γερμανίας, με ορισμένες παρεκκλίσεις για να διασκεδάσουν τις ανησυχίες των Τ/κ χωρίς βέβαια να επηρεάζεται η ομαλή λειτουργία του κράτους.
