Ο Χαράλαμπος Μερακλής θέτει τα ζητήματα που έχουμε μπροστά μας ως ηγεσία και λαός.

Στη νέα πενταετία, μετά την εκλογή του Προέδρου, καλούμαστε ως ηγεσία και λαός να αντιμετωπίσουμε συλλογικά και υπεύθυνα τη λύση του Κυπριακού και των λοιπών οικονομικο-κοινωνικών προβλημάτων που ταλανίζουν τόπο και λαό για δεκαετίες.
Γι’ αυτό όλοι ανεξαίρετα θα πρέπει να κάνουμε μια ιστορική ενδοσκόπηση της πορείας μας τα τελευταία 100 χρόνια, όπου σταδιακά και συν τω χρόνω αναδεικνύεται μια πολιτική οικονομική και θρησκευτική κάστα που ποδηγετεί την πολιτικο-οικονομικο-κοινωνική ζωή και πορεία του τόπου.
Αυτή η ποδηγέτηση και διακυβέρνηση του τόπου συνέβαλε και συμβάλλει στην ημικατοχή του 36% της εδαφικής επικράτειας του νησιού, αναπτύσσοντας μια σειρά αρνητικές πολιτικές, φόβους, ανασφάλεια διοίκησης και νεοεθνικιστικών ρητορικών που απομακρύνουν τον ιστορικό συμβιβασμό. Απομακρύνουν την ειρήνευση και την οικονομικο-κοινωνική προοπτική για ομαλοποίηση των σχέσεων μεταξύ των δ;yο κοινοτήτων και της συνεργασίας τους για το μέλλον σε όλους τους τομείς και διακυβέρνησης του τόπου, καθώς των σχέσεων με την Τουρκία που είναι ο κύριος παίκτης για επίλυση του καυτού μας προβλήματος, αγνοώντας συνάμα σε βάθος τις εξελίξεις που ανοίγουν νέες φωτιές στη γειτονιά μας, νέο κύκλο αίματος και νέες αναμίξεις από μια σειρά κρατών για γεωπολιτικά, ενεργειακά και οικονομικά συμφέροντα στην περιοχή.
Ο λαϊκισμός μαζί με τον μεταγλωττισμένο λόγο που αναπτύχθηκε διαχρονικά παρεμπόδιζε τον λαό να δει την πραγματικότητα και την πολιτική ορθότητα επειδή στηρίζεται σε κάποιες θέσεις και κομματικές πολιτικές γραμμές που ταλαιπωρούν την έκφραση και κρίση του για την ορθότητα της πλεύσης και λύσης.
Αυτός ο συσκοτισμός οφείλεται στην απουσία θαρραλέου πολιτικού λόγου και θαρραλέων πολιτικών που να καθοδηγούν τους πολίτες και να λέγουν σ’ αυτούς την αλήθεια για την ωφελιμότητα που θα έχει η Κύπρος από την επανένωση λαού, εδαφών, οικονομίας, ανάπτυξης, συνύπαρξης και συμβίωσης.
Στόχος μας στη νέα πενταετία θα πρέπει να είναι λύση που θα επανενώνει και θα απελευθερώνει την πατρίδα μας από την κατοχή και να την οδηγεί σε ένα ειρηνικό και δημιουργικό μέλλον που όλοι μαζί από κοινού να γευτούμε το αλάτι και τον πλούτο του νησιού χωρίς πάθη, μίση και διαχωριστική γραμμή.
Είναι καιρός να τεθεί τέλος στις ισοπεδωτικές αναλύσεις και πολιτικές που υπονομεύουν την έννοια του πατριωτισμού, που είναι ένας αγώνας για το εθνικό συμφέρον με συνείδηση, την ιστορία της γνώσης, αλήθειας, της ικανότητας να γνωρίζουμε τις καταστάσεις που οδηγούν στο γήπεδο της διεθνούς κοινωνίας, διεθνών σχέσεων και διεθνούς δικαίου.
Αντί να προωθείται ο πολιτικός αυτισμός ότι πάντα και παντού έχουμε δίκαιο και οι άλλοι άδικο και να χαιρόμαστε ότι δεν βουλιάζουμε και επιπλέουμε στο νερό και να δακρύζουμε όταν αναπτύσσουμε νέα γραμμή αγώνα, πρέπει να γνωρίζουμε πως όλα αυτά δεν γράφουν ιστορία. Γράφουν ιστορία εκείνοι που υπέστησαν δοκιμασίες και θυσίες και που κτίζουν νέο κόσμο.
Όλα αυτά μαζί με την ένταση, άγνοια και σύγχυση, αποδυναμώνουν και υπονομεύουν την όποιαν συνοχή του πολιτικού συστήματος και αυτό διαφάνηκε στις πρόσφατες προεδρικές εκλογές με τη μη εγγραφή στους εκλογικούς καταλόγους των νέων και με την αποχή σ’ αυτές.
Σύμφωνα με τον πολιτικό και στοχαστή Έντμουντ Μπεργκ, ο οποίος τονίζει πως ο εκπρόσωπος του λαού θα πρέπει να σέβεται τις επιθυμίες των ψηφοφόρων του αλλά δεν θα πρέπει να θυσιάζει την αμερόληπτη γνώση του, την ώριμη κρίση του και τη φωτεινή συνείδησή του για να υπηρετήσει τη χώρα του, όπως έπραξε και ο Νέλσον Μαντέλα που διευκρίνισε και τόνισε στους ψηφοφόρους ότι «με εκλέξετε για να ηγηθώ της χώρας και να λύσω προβλήματα».
Στις πολιτικές προσπάθειες θα πρέπει να συμμετάσχουν ενεργά και ποικιλότροπα η κοινωνία των πολιτών, οι δεξαμενές σκέψης και οι κοινωνικοί διάλογοι για τα καυτά προβλήματα του τόπου από τις δύο πλευρές και να επεξηγείται η ωφελιμότητα της κοινής πατρίδας όπως συνέβηκε πρόσφατα και με τις δύο Κορέες που αναζητούν διεξόδους για κοινή πατρίδα παρά τα καυτά προβλήματα και ανταγωνισμούς που έχουν μεταξύ τους.
Οι όποιες πολιτικές διαφορές δεν θα πρέπει να σταθούν εμπόδιο στην αναζήτηση κοινωνικής προσπάθειας για να αντιμετωπισθούν τα ποικίλα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο τόπος σε οικονομία και κοινωνία και που χρειάζονται νοικοκύρεμα, αξιόλογη χρηματοδότηση για θεραπεία, καταπολέμηση της διαφθοράς, αναδιαρθρώσεις κ.λπ. γιατί παρά τις αισιόδοξες προβλέψεις για την πορεία της κυπριακής οικονομίας, εκτός των εσωτερικών κινδύνων που προέρχονται από τα υψηλά επίπεδα του ιδιωτικού χρέους είναι και η μη εξυπηρέτηση δανείων, το δημόσιο χρέος, η χρηματοπιστωτική σταθερότητα, η βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών, η αβεβαιότητα γύρω από το Brexit, η πορεία της οικονομίας σε Βρετανία και ΕΕ καθώς επίσης οι γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή και παγκόσμια.
Η νέα πενταετία με τις πολλαπλές προκλήσεις και ευθύνες θα αποδείξει εάν θα παραγάγουμε αντισώματα απέναντι στις ευκαιριακές πολιτικές, δημιουργώντας ένα «modus operandi» και έναν πολιτικό πολιτισμό με υπευθυνότητα και ορθολογισμό κινήσεων και στόχων.