Ο Ανδρέας Δ. Δημητριάδης, καρδιοχειρουργός – θωρακοχειρουργός, σχολιάζει αποσπάσματα από το βιβλίο του Μιχάλη Βωνιάτη.
Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε απόλαυσα διαβάζοντας το βιβλίο του αγαπητού φίλου Μιχάλη Βωνιάτη «Η φυματίωση στην Κύπρο», που έφερε στο προσκήνιο αυτό τον άθλο τόσων ανθρώπων που κατόρθωσαν να εξολοθρεύσουν αυτή την επάρατη νόσο. Τον συγχαίρω.
Σας διαβεβαιώ ότι διαρκώς αυτές τις μέρες με φέρνω απέναντι από τη συνείδησή μου ως θωρακοχειρουργός που πρόσφερε στη θεραπεία της φυματίωσης για τον άδικο θάνατο, τη δολοφονία, του Άγγλου χειρουργού, σε ηλικία 51 ετών, από την ΕΟΚΑ, το 1959, με την κατηγορία ότι ήταν δήθεν πράκτορας των Άγγλων. Διάβασα στη βιογραφία αυτού του εξαίρετου γιατρού, στη σελίδα 62 του βιβλίου του κ. Βωνιάτη, για τον πόνο και τον κόπο του να εκτελεί τις πρώτες θωρακοπλαστικές, πνευμονοθώρακες κ.λπ., αλλά και για την εκτέλεσή του από τον συνοδό ασθενή που ο ίδιος εξέταζε στο γραφείο του στο Νοσοκομείο Αμιάντου.
Για μένα θα ήταν μεγάλη παράλειψη απέναντι στη συνείδησή μου να αφήσω αυτή την πράξη, εγκληματική ή εθνική, χωρίς να υψώσω και να φέρω το γεγονός στη δημοσιότητα.
Ένα άλλο σημείο για το βιβλίο του φίλου γιατρού Βωνιάτη είναι ότι παρέλειψε, τότε δεν ήταν ενήμερος, τη μεγάλη συμβολή της Chest Clinic (Κλινική Στηθικών Νοσημάτων) υπό τον Μίκη Κωνσταντινίδη και Πηγάσιο Μαυρίδη. Επίσης, της υπό εμού προσωπικά Θωρακοχειρουργικής Κλινικής το 1968 – 1976, που ήταν το κέντρο αναφοράς, αφού καθαρίσαμε τα υπόλοιπα της φυματίωσης των πνευμόνων, με τη χειρουργική της βρογχεκτασίας, την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του πνεύμονα, τη σχέση του αμιάντου με το μεσοθηλίωμα, ανοίξαμε τον δρόμο στην πνευμονολογία στα δημόσια ιδρύματα.
Και πάλι ένα μεγάλο ευχαριστώ στον φίλο Μιχάλη Βωνιάτη που έφερε στο προσκήνιο το θέμα της φυματίωσης στην Κύπρο.
