Ο Παναγιώτης Αγαπίου, συνταξιούχος εκπαιδευτικός επισημαίνει τη σημασία και τον ρόλο του αριστερού κινήματος στην Κύπρο.

Το αριστερό κίνημα στην Κύπρο γεννήθηκε μέσα από το καμίνι της ζωής, στα δύσκολα και πέτρινα χρόνια της αγγλικής κατοχής. Στα χρόνια που η φτώχεια και η δυστυχία μάστιζαν τον τόπο. Ήταν μια αναγκαιότητα για τη διεκδίκηση μιας καλύτερης ζωής, μιας πιο ανθρώπινης και δίκαιης κοινωνίας. Το κίνημα πάλεψε μέσα από φοβερά αντίξοες συνθήκες. Αντιμετώπισε διωγμούς, φυλακίσεις, εξορίες και σπιλώσεις. Ποτέ όμως δεν λύγισε, άντεξε στον χρόνο και στις φουρτούνες. Προσέφερε όμως πολλά στην κοινωνία. Πολλά από αυτά που απολαμβάνει σήμερα ο Κύπριος πολίτης. Ο λαός αναγνωρίζοντας αυτή την προσφορά, τίμησε το κόμμα της αριστεράς με την ψήφο του και το ανέδειξε στην εξουσία το 2008. Αυτό βέβαια δεν άρεσε στις δεξιές και ακροδεξιές δυνάμεις στο εσωτερικό και το εξωτερικό. Μεγάλο ήταν το αμάρτημα. Και άρχισαν τα χτυπήματα και ο πόλεμος για διάβρωση και κατάλυση της κυβέρνησης. Αντιπολίτευση μαζί με τις δυνάμεις που στήριξαν το ΑΚΕΛ μέσω της κυβερνώσας Βουλής επιδόθηκαν σ’ έναν ανελέητο πόλεμο εναντίον της κυβέρνησης. Κάθε προσπάθεια της κυβέρνησης για μεταρρυθμίσεις και για αναπτυξιακά έργα προσέκρουε στην κυβερνώσα βουλή. Κι όταν ξέσπασε η παγκόσμια οικονομική κρίση βρήκαν την ευκαιρία να παίξουν το παιχνίδι τους. Στην προσπάθειά της η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει την κρίση προσέκρουε στην άρνηση της Βουλής. Θέλησε η κυβέρνηση να αυξήσει τον εταιρικό φόρο από 10% σε 11%. Και τι δεν άκουσε! Ότι θα διώξουμε τις ξένες εταιρείες. Σήμερα ο εταιρικός φόρος είναι 12,5 %. Θέλησε η κυβέρνηση να φορολογήσει την ακίνητη περιουσία πέραν της αξίας των €2.000.000, πάλι δεν πέρασε από τη Βουλή. Η κυβέρνηση Αναστασιάδη επέβαλε φορολογίες ακίνητης περιουσίας από μηδενική αξία. Είναι βέβαια και τα μεγάλα λάθη και σκάνδαλα με τις Τράπεζες. Η απληστία των τραπεζιτών έφθασε στο σημείο να αγοράζουν τα άχρηστα και τοξικά ομόλογα δισεκατομμυρίων ευρώ από τη δευτερογενή αγορά. Ήταν και τα δισεκατομμύρια ευρώ που έπαιρνε η Λαϊκή Τράπεζα από τον E.L.A. (Emergency Liquidity Assistance) της Ευρωπαϊκής Τράπεζας με τελικό αποτέλεσμα το κλείσιμο της Λαϊκής. Κι όλα αυτά με τις πλάτες και τις ευλογίες της αντιπολίτευσης.
Και το άλλο με το Μαρί, που κάποιοι θεώρησαν πως ήταν η χρυσή ευκαιρία να χύσουν το δηλητήριό τους. Σαν μαύρα κοράκια έτρεχαν έξω από το Προεδρικό υβρίζοντας τον πρόεδρο με κάθε είδους βωμολοχίες.
Βεβαίως λάθη έγιναν και γίνονται, όπως συμβαίνει με όλες τις κυβερνήσεις. Όχι όμως όλα αυτά, που βρήκαν την ευκαιρία να καταλογίζουν στην αριστερά.
Ας προσέξουν λοιπόν οι πραγματικοί ιδεολόγοι αριστεροί, πού το πάνε σήμερα όλοι αυτοί που μας κατηγορούν. Η αριστερά είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να σταθεί ανάχωμα στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της ακροδεξιάς. Η αριστερά πρέπει να παραμείνει δυνατή για το καλό της κοινωνίας. Δεν πρέπει να αποδυναμωθεί όπως θα το ήθελαν κάποιες ξένες προς τον τόπο δυνάμεις.