Ο Α. Χατζηαντώνης μιλά για τα προβλήματα στις συνομιλίες για το Κυπριακό.
«Και τώρα τι θα γένουμε, χωρίς βαρβάρους; Ήταν και αυτοί οι άνθρωποι μια κάποια λύσις…», διερωτάται σε ένα ψευδοϊστορικό ερώτημα ο μέγας Αλεξανδρινός Κωνσταντίνος Καβάφης.
Αν το εφαρμόσουμε ή το συσχετίσουμε στη νεοκυπριακή πραγματικότητα, διαπιστώνουμε ότι, τώρα που κατέρρευσαν οι συνομιλίες-θέατρο, βρίσκει πλήρη εφαρμογή. Επαληθεύεται, έστω και αν αυτά εγράφησαν πριν έναν αιώνα…
Ναι, συνομιλίες ψευδεπίγραφες, θέατρο του παραλόγου, όπου είδαμε τη φοβερή μετάλλαξη του Ακιντζί, από τον διαλλακτικό Τ/κ ηγέτη που οραματιζόταν λύση, πλήρως εναρμονισμένος με τον άλλο Λεμεσιανό, τον κ. Αναστασιάδη, και θα έκανε την επανάστασή του. Θα έδιωχνε και την Κατοχική Δύναμη από τα χώματα της Κύπρου!
Οι βόλτες στη Λήδρας, οι ζιβάνες και οι σιουτζούκκοι, τα θέατρα στο αρχαίο θέατρο της Σαλαμίνας ή στον πύργο του Οθέλλου δεν ωφέλησαν. Ένα απλό επικοινωνιακό παιχνίδι προς εξαπάτηση των αφελών που ήλπιζαν. Εκτέλεσε άψογα μια διατεταγμένη αποστολή ο Ακιντζί. Ουδέποτε είχε κατά νου τη διευθέτηση του προβλήματος. Αφορμές εύκολα βρίσκονται: Η 10λεπτη αναφορά στο ενωτικό δημοψήφισμα του 1950, τάχα! Και έρχεται να κατηγορεί τον ΠτΔ, ότι μόνο τις εκλογές του 2018 έχει στη σκέψη του. Ενώ βλέπουμε ότι και το «κράτος» του οδεύει σύντομα σε εκλογές…
Μια καλοστημένη παράσταση. Ούτε μετά τις 16 Απρίλη, που θα έχει ολοκληρωθεί το δημοψήφισμα για το… evet, που ζητά επίμονα -και θα επιτύχει κατά 85% κατά τη γνώμη μου- ο δικτατορίσκος σουλτάνος, θα έχουμε εξελίξεις. Τα οράματα του Ντενκτάς έγιναν πραγματικότητα. Κανείς δεν καταδίκασε την Τουρκία ότι εισέβαλε και, διά της βίας των όπλων, διχοτόμησε ένα μικρό νησάκι. Που ουδείς γνωρίζει.
Μιλούσα με μια καινούργια διαδικτυακή φίλη από το Κεντάκι των Ην. Πολιτειών και όταν με ρώτησε από πού είμαι και της απάντησα Cyprus, δεν εγνώριζε ούτε πού βρίσκεται το νησί μας! Και άρχισα να της επεξηγώ ότι… είμαστε μια «μεγάλη» γεωστρατηγική δύναμη, με υδρογονάνθρακες στον υποθαλάσσιό μας χώρο, πόλος σταθερότητος στη Μέση Ανατολή… Δεν ξέρω αν με πίστεψε.
Η Τουρκία είχε εξαρχής το plan B, δηλαδή την ύπαρξη δύο αυτόνομων, αυτο-κυβερνούμενων κρατιδίων, νότια από τις ακτές της. Είχε δηλώσει ήδη από το ‘74 ο Μπουλέντ Ετζεβίτ: «Δεν θα εγκαταλείψουμε ποτέ την Κύπρο. Αν πάει στην αγκαλιά της Ελλάδος, είναι σαν να φέρνουμε τους Έλληνες να γίνουν ρυθμιστές στη Μέση και Εγγύς Ανατολή».
