O Προκόπης Γεωργίου, πρώην ανώτερος αστυνόμος, επισημαίνει τον κίνδυνο από τις σκηνές βίας που προβάλλονται από τη μικρή οθόνη.

Είναι γεγονός ότι τις μέρες μας όποιο τηλεοπτικό κανάλι κι αν ανοίξεις, βλέπεις όλα τα πολεμικά γεγονότα την ώρα σχεδόν που συμβαίνουν. «Είμαστε εκείνο» μέσω του πολέμου (αγωνία, φόβο, συγκίνηση, σοκ) χωρίς να κινδυνεύουμε στο ελάχιστο. Οι επιδράσεις τέτοιων γεγονότων στους ενήλικες και ιδιαίτερα στα παιδιά είναι κάτι, κατ’ εμέ, που δεν σχολιάστηκε σχολαστικά από τους ειδικούς επιστήμονες. Ανάλογα με τα μέσα επικοινωνίας της κάθε εποχής οι εμπόλεμες χώρες χρησιμοποιούν και ανάλογες εικόνες προκειμένου να κάνουν το κοινό συμμέτοχο των πολεμικών γεγονότων, κερδίζοντας και εμψυχώνοντας την κοινή γνώμη και το στράτευμα τους ή και αντίστροφα, κάμπτοντας το ηθικό του αντιπάλου. Προσωπικά εκτιμώ ότι και μόνο η συνεχής παρακολούθηση σκηνών βίας σε υπερβολικό βαθμό επηρεάζει οπωσδήποτε τις πολύ δυσμενείς συνέπειες, ιδίως για τα παιδιά που έχουν λεπτομέρειες των εκπομπών αυτών, με αποτέλεσμα να αυξάνονται καθημερινά οι κίνδυνοι που απειλούν την ψυχαγωγία για εκατομμύρια παιδιά, αφού πατώντας ένα κουμπί μπορούν να δουν τον όλεθρο και να ακούνε τις σειρήνες του πολέμου μέσα από τα ίδια τα σπίτια τους. Ίσως αργότερα αποδειχθεί ότι αυτό υπήρξε το μεγαλύτερο έγκλημα του πολέμου στην ιστορία της ανθρωπότητας. Και τώρα στα δικά μας. Πολύ πρόσφατα από τηλεοράσεις ακούσαμε τον σουλτάνο της Άγκυρας να προειδοποιεί τους υπηκόους τους να ετοιμάζονται για πόλεμο και μετ’ ολίγον μια αρμάδα πολεμικών πλοίων να κατευθύνονται προς την κυπριακή ΑΟΖ, ένα εξ αυτών να εμβολίζει την πλατφόρμα που όδευε προς κυπριακό οικόπεδο για ανόρυξη διάτρησης προς ανεύρεση φυσικού αερίου. Ναι μεν ο ενήλικας Κύπριος είναι εθισμένος σε τέτοιες σκηνές, τα παιδιά όμως αναμφίβολα ταράχθηκαν και άρχισαν να ρωτούν τους γονείς τους αν επίκειται πόλεμος από μέρα σε μέρα. Σωστή, κατ’ εμέ, η ενημέρωση, αλλά σκηνές βίας, πολέμου κ.τ.λ., να προβάλλονται με φειδώ και σε ώρες που τα παιδιά είναι στο κρεβάτι. Βρισκόμαστε σε μια εποχή που ολόκληρος ο κόσμος παρακολουθεί ταυτόχρονα, λεπτό προς λεπτό, τις εξελίξεις στο πεδίο των μαχών, μέσω τηλεοπτικών σταθμών και τούτο αποτελεί πλέον αναμφισβήτητη πραγματικότητα. Ποιες είναι, όμως, οι κοινωνικές επιπτώσεις και προεκτάσεις του παγκόσμιου αυτού φαινομένου;