Για την κατάσταση στον τομέα της υγείας γράφει ο Πάνος Χρίστου, πρώην δημόσιος υπάλληλος.
Ως συνταξιούχος πρώην δημόσιος υπάλληλος, θέλω να στείλω ένα μήνυμα ή να δώσω αν θέλετε μια συμβουλή προς τους σήμερα εν ενεργεία δημόσιους υπαλλήλους.
Απάτη και φενάκη είναι η δήθεν δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που υπόσχεται να παρέχει η ΠΑΣΥΔΥ προς τους υπαλλήλους της. Και όσο ο δημόσιος υπάλληλος είναι νέος και ωραίος δεν τον ενδιαφέρει αυτό το ζωτικό για την υγεία του θέμα. Το δέχεται όπως έχει και σιωπά. Όταν όμως περάσουν τα χρόνια, βγει στη σύνταξη και σαν ανώνυμος πια αναγκαστεί να κτυπήσει τις πόρτες των κυβερνητικών νοσηλευτηρίων, θα δοκιμάσει φοβερή πίκρα γιατί οι κλειστές πόρτες δεν θα του ανοίγουν. Θα διαπιστώσει ότι χάνεται μέσα στο πλήθος των Ποντίων, των Εγγλέζων, των ούτω καλουμένων πολιτικών προσφύγων, ή ακόμη και των Τουρκοκυπρίων.
Και η πίκρα θα μεταβληθεί σε απογοήτευση, ή ακόμη και σε απόγνωση όταν αναγκαστεί να καταφύγει στον ιδιωτικό τομέα και εκεί στα διαγνωστικά εργαστήρια και στις κλινικές διαπιστώσει ότι ακόμη και οι ξένοι εργάτες νοσηλεύονται δωρεάν, ενώ αυτός θα χρειαστεί να πληρώσει προκαταβολικά… Και θα πληρώνει από ό,τι είχε σε όλη του τη ζωή οικονομήσει.
Θέλω να συμβουλέψω τους εργαζόμενους στη δημόσια υπηρεσία καθώς επίσης και τους συνταξιούχους πρώην δημοσίους υπαλλήλους να υψώσουν όσο μπορούν τη φωνή τους για την εφαρμογή εδώ και τώρα του ΓεΣΥ. Διαφορετικά η παράλειψή τους αυτή, αν δεν έχουν κάποια ασφάλεια υγείας -που σίγουρα δεν θα έχουν γιατί μετά τα 70 οι εταιρείες δεν δέχονται- μια μέρα θα τους φέρει έξω από τις κλειστές αυτές πόρτες και αλίμονο αν δεν έχουν μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ στην πάντα.
Προσωπικά θα έδινα και τη μισή μου σύνταξη για να έχουμε με κάποια αξιοπρέπεια κάλυψη υγείας.
