Το κείμενο είναι διασκευή του Χρυσόστομου Ρουσή, πρώην γυμνασιάρχη.
Αισιοδοξία είναι μια στάση ζωής μέσα από την οποία αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα με ελπίδα, «πιστεύοντας ότι είναι προσωρινά» (Σέλιγκμαν, Πανεπιστήμιο Πενσιλβάνιας). Η αισιοδοξία και η ελπίδα είναι δυο κοντινές έννοιες. Η αισιοδοξία εμπεριέχει ελπίδα και αυτοπεποίθηση, απαραίτητα εφόδια στη ζωή μας. Αν πιστεύoυμε ότι τα πράγματα θα πάνε καλά, τότε θα δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για να πάνε καλά.
«Μη φοβηθείς αυτόν που στήριξε στην πίστη επάνω την ελπίδα. / Τον είδα στη ζωή να μάχεται, μα πάντα ανίκητο τον είδα». (Ι. Πολέμης)
Μερικοί άνθρωποι είναι αισιόδοξοι εκ φύσεως, αλλά η αισιοδοξία δεν είναι σταθερό χαρακτηριστικό, όλοι μπορούμε να γίνουμε αισιόδοξοι. Για να γίνουμε αισιόδοξοι πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες της ζωής:
1) Αν συναναστρεφόμαστε με αισιόδοξα άτομα, η αισιοδοξία είναι «μεταδοτική». Οι θετικές σκέψεις παράγουν χημικές ουσίες που μας κάνουν να αισθανόμαστε καλά. «Η θετική ή αρνητική διάθεση είναι ενέργεια που μεταδίδεται», γι’ αυτό πρέπει να επιλέγουμε άτομα με θετική διάθεση στις καθημερινές μας σχέσεις. Βλέποντας με αισιοδοξία τα πράγματα, μπορούμε να βελτιώσουμε τον τρόπο σκέψης μας, το επίπεδο ζωής μας.
2) Ένα χαμόγελο ενεργοποιεί το μέρος του εγκεφάλου που μας κάνει χαρούμενους και αισιόδοξους. Μειώνει το στρες και αυξάνει τη διάρκεια της ζωής.
3) Αν εκτιμούμε τα σημαντικά πράγματα που έχουμε (υγεία, παιδιά, εργασία, φίλοι), τότε η ζωή μας, κι αν όλα τα υπόλοιπα λείψουν, θα εξακολουθήσει να είναι γεμάτη.
4) Αν κατανοούμε ότι οι αποτυχίες είναι αναπόφευκτες, συχνά προσωρινές, τότε μπορούμε να τις αντιμετωπίσουμε.
Οι αισιόδοξοι αποδίδουν τα αρνητικά γεγονότα σε προσωρινούς παράγοντες. Όσο καλή ή κακή είναι μια κατάσταση τώρα, αυτό θα αλλάξει. Η ζωή δημιουργεί τα ίδια προβλήματα και στον αισιόδοξο και στον απαισιόδοξο. Η διαφορά είναι ότι ο απαισιόδοξος πιστεύει ότι τα αρνητικά της ζωής είναι μόνιμα, γενικά και προσωπικά, ενώ ο αισιόδοξος πιστεύει ότι τα αρνητικά είναι προσωρινά, συγκεκριμένα και εξωτερικά. Αφού λοιπόν δεχθούμε ότι η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις και εμπόδια, να συνειδητοποιήσουμε με ποιον τρόπο αντιδρούμε στα προβλήματα.
Οι δοκιμασίες είναι μέρος της ζωής μας. Ας μάθουμε να τις αντιμετωπίζουμε με πίστη και εμπιστοσύνη στην πρόνοια του Θεού (Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας, Αναστάσιος). Ο Θεός με τον πόνο και τις δοκιμασίες παιδαγωγεί σαν καλός Πατέρας τα παιδιά Του, από αγάπη και όχι κακότητα, γιατί θέλει να επιστρέψουν κοντά Του. Η παραβολή του ασώτου μάς διδάσκει την άπειρη αγάπη που έχει ο Θεός για κάθε άνθρωπο. «Η προσευχή είναι το όπλο που έχει ο άνθρωπος για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της ζωής» (Παστέρ, Γάλλος επιστήμονας, βιολόγος και γιατρός). Ο απόστολος Παύλος μάς προτρέπει να προσευχόμαστε νοερά και αδιαλείπτως, όπου κι αν βρισκόμαστε (στο αυτοκίνητο, στη δουλειά, περιμένοντας κάτι) «Κύριε, Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». (Μάρτιος 2018)
