Με αθώωση του τέως Προέδρου της Βουλής, Δημήτρη Συλλούρη και του πρώην βουλευτή, Χριστάκη Τζιοβάνη έπεσε η αυλαία -σε πρωτόδικο στάδιο- της πολύκροτης υπόθεσης που ναι μεν επικράτησε με την επωνυμία «Αλ Τζαζίρα», αλλά μόνο με τον ομώνυμο ειδησεογραφικό οργανισμό δεν είχε να κάνει.
Το Μόνιμο Κακουργιοδικείο Λευκωσίας (Νικόλας Α.Π. Γεωργιάδης – Πρόεδρος, Μαρία Κ. Λοΐζου- Ανώτερη Επαρχιακή Δικαστής και Νάγια Οικονόμου – Ανώτερη Επαρχιακή Δικαστής) έκρινε κατά πλειοψηφία πως η ενώπιόν του μαρτυρία δεν ήταν τέτοια ώστε να οδηγήσει σε καταδίκη. Έτσι, λοιπόν, βάσει της απόφασης του Προέδρου, Νικόλα Γεωργιάδη και της Ανώτερης Επαρχιακής Δικαστού, Νάγιας Οικονόμου, αμφότεροι οι κατηγορούμενοι αθωώθηκαν.
Γενικός Εισαγγελέας: Μελετούμε την απόφαση
Σε τοποθέτησή του στον «Φ» ο Γενικός Εισαγγελέας, Γιώργος Σαββίδης, ανέφερε: «Τόσο η απόφαση της πλειοψηφίας, όσο και της μειοψηφίας, θα μελετηθούν και όταν ληφθεί απόφαση θα ενημερώσουμε». Πάντως, από τη στιγμή που δεν υπήρχε ομοφωνία του τριμελούς δικαστικού σώματος, αναμένεται πως η ετυμηγορία θα εφεσιβληθεί.
Συλλούρης και Τζιοβάνης αντιμετώπιζαν δύο κατηγορίες εμπορίας επηρεασμού (1η και 3η) και μια που αφορούσε συνωμοσία προς καταδολίευση (2η). Η εμπορία επηρεασμού αφορούσε τις πολιτογραφήσεις της Ζαϊνέ Αρμούς και του Νικολάι Γκορνόβσκι, ενώ η συνωμοσία προς καταδολίευση σύμφωνα με τις λεπτομέρειες επί του κατηγορητηρίου είχε να κάνει με τον Γκορνόβσκι και την προσπάθεια πολιτογράφησής του με δόλια μέσα και χωρίς να έχει εκδώσει άδεια παραμονής στην Κύπρο.
Τα «πιεστικά τηλεφωνήματα»
Από την αξιολόγηση που έκαναν τα δύο από τα τρία μέλη του Κακουργιοδικείου και την ετυμηγορία τους, φαίνεται να προκύπτει διάσταση απόψεων σε ό,τι αφορά την ερμηνεία του αδικήματος εμπορίας επηρεασμού.
Είναι προφανές από την παρουσίαση της υπόθεσης πως για την κατηγορούσα Αρχή, η οποία εκπροσωπήθηκε από την ανώτερη δικηγόρο της Δημοκρατίας, Χάρις Καραολίδου, αρκούσε η απόδειξη και μόνο της εκδήλωσης πρόθεσης κάποιου να επηρεάσει δημόσιο λειτουργό για επίτευξη ενός επιδιωκόμενου σκοπού.
Ωστόσο, η προσέγγιση της πλειοψηφίας ήταν διαφορετική. Αρκεί η παράθεση του ακόλουθου αποσπάσματος από την έκτασης 169 σελίδων απόφαση, που αφορά την 1η κατηγορία για εμπορία επηρεασμού (περίπτωση Αρμούς): «Οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες έγινε δεκτή αρχικά η αποδοχή της αίτησης δεν είναι αυτές που εισηγείται η Κατηγορούσα Αρχή. Και οι δύο μάρτυρες, ΜΚ 11 και 13, αρνήθηκαν ότι ασκήθηκε οποιαδήποτε αθέμιτη πίεση από οποιοδήποτε πρόσωπο. Ούτε θυμούνταν να αναφέρουν κάτι συγκεκριμένο. Παραμένει μόνο η καλυπτική επιστολή της Fidescorp Ltd την οποία ο ΜΚ 13 ενέκρινε. Η παράκαμψη, ως ανέφερε ο ΜΚ 13, ήταν εντός της διακριτικής του ευχέρειας για ανθρωπιστικούς λόγους. Το ίδιο και η επίσπευση. (…) Οι αναφορές για «πιεστικά τηλεφωνήματα» και παραπομπή σε ηλεκτρονικό μήνυμα της ΜΚ 11, θα είχαν σημασία αν συνοδεύονταν από ειδική αναφορά ως προς το τι αυτά συνιστούσαν. Η τηλεφωνική επικοινωνία με την οποία κάποιος ζητά ενημέρωση για την εξέλιξη αίτησης από μόνη της δεν είναι αθέμιτη. Πρέπει να υπάρχει και πρόθεση διαφθοράς. Εν προκειμένω φαίνεται να υπήρχε κάποια καθυστέρηση από πλευράς ΥΠΟΙΚ το οποίο ζητούσε διευκρινίσεις για την οικονομική πτυχή των πράξεων, ζητήματα τα οποία διαχειριζόταν το Γραφείο του ΜΚ 9 και όχι η Fidescorp Ltd. Αν και το κατά πόσο εν τέλει ασκήθηκε ο αθέμιτος επηρεασμός δεν είναι συστατικό του αδικήματος, αποτελεί ένδειξη ή στοιχείο το οποίο σωρευτικά με άλλα θα μπορούσε να καταδείξει τη συμφωνία πώλησης επιρροής. Εν προκειμένω δεν φαίνεται να ασκήθηκε επηρεασμός αφού η αίτηση αξιολογήθηκε ως είχε».
Σε ό,τι αφορά την 3η κατηγορία οι δύο Δικαστές σημειώνουν, μεταξύ άλλων: «Από την ενώπιον μας μαρτυρία δεν προκύπτει ότι ο NG ζήτησε να ασκήσει επιρροή είτε ο κατηγορούμενος 1 είτε ο κατηγορούμενος 2 έναντι ανταλλάγματος. Έχουμε ήδη αναφέρει ότι οι δηλώσεις του ΑΠ και του ΤΚ στην ηλεκτρονική αλληλογραφία που εντοπίστηκε δεν συνιστούν μαρτυρία κατά του κατηγορούμενου 2 ή του κατηγορούμενου 1. Οι οποιεσδήποτε δηλώσεις του ΑΠ δεν δεσμεύουν ποινικά τον NG. …(8) Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, το αδίκημα της εμπορίας επιρροής προϋποθέτει αντάλλαγμα. Εν προκειμένω δεν υφίστατο τίποτε άλλο από το αντίτιμο πώλησης. Οι αναφορές των μαρτύρων της Αστυνομίας για την εργοδότηση της ΔΣ στον «Όμιλο Τζιοβάνη» δεν οδηγούν πουθενά αφού από τη μαρτυρία του ΜΥ 4 διαφαινόταν να είχε κανονική συμφωνία με μηνιαίες συμφωνηθείσες απολαβές».
Σε ό,τι αφορά την κατηγορία συνωμοσίας προς καταδολίευση, η πλειοψηφία του Κακουργιοδικείου σημειώνει ανάμεσα σ’ άλλα: «Σε απόρριψη υπόκειται και η κατηγορία 2, καθότι δεν αποδείχθηκε ότι μεταξύ των κατηγορουμένων 1 και 2 και του NG υπήρξε συμφωνία να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω συμφωνία για την επίτευξη ενός νόμιμου σκοπού με νόμιμα μέσα δεν αποτελεί συνωμοσία προς καταδολίευση, όσο επαίσχυντος και ασυνείδητος κι αν είναι ο σκοπός ή το μέσο, χωρίς βεβαίως να υιοθετούμε ότι ήταν όντως τέτοια η περίπτωση».
«Ανακριτικά κενά»
Στην απόφαση της πλειοψηφίας γίνεται λόγος και για ανακριτικά κενά. Επισημαίνει πως έπρεπε να ληφθούν καταθέσεις από τους Συλλούρη και Τζιοβάνη ως προς την οικονομική πτυχή της συμφωνίας με τον Νικολάι Γκορνόσκι. Σημειώνει πως τίθεται ζήτημα δίκαιης δίκης, αλλά αυτό κρίθηκε άνευ αντικειμένου από τη στιγμή που αθωώνονται οι κατηγορούμενοι. Καθοριστικό κρίθηκε από την πλειοψηφία του Δικαστηρίου το γεγονός ότι κανένας λειτουργός του Υπουργείου Οικονομικών δεν κατέθεσε. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι το Υπουργείο Οικονομικών ήταν αρμόδιο για την αξιολόγηση των οικονομικών κριτηρίων. Το Δικαστήριο διαπίστωσε, ακόμη, «ουσιώδες κενό» ως προς το κατά πόσο η κατάθεση χρημάτων σε client account ήταν αποδεκτή πρακτική και αν οι βεβαιώσεις πληρωμής συνιστούσαν παραπλάνηση.
Να σημειωθεί ότι τον Δημήτρη Συλλούρη εκπροσώπησε ο Χρίστος Τριανταφυλλίδης, ενώ τον κ. Τζιοβάνη οι Γιώργος Παπαϊωάννου με Χρίστο Παπαϊωάννου.
Διαφώνησε η Μαρία Κ. Λοΐζου
◗ Στην απόφασή της η Ανώτερη Επαρχιακή Δικαστής, Μαρία Κ. Λοΐζου, επικεντρώνεται αποκλειστικά στην 3η κατηγορία. Εκφράζει τη θέση ότι η μαρτυρία που παρουσιάστηκε επαρκούσε για καταδίκη των κατηγορουμένων.
◗ Να σημειωθεί ότι ο Νικόλας Γεωργιάδης συμμετείχε στην εκδίκαση τριών αποφάσεων που αφορούν πολιτογραφήσεις. Η πρώτη χρονικά αφορούσε τον Ιρανό επενδυτή Mehdi Ebrahimi Eshratabadi (γνωστό και ως Tony Newman). Συμμετείχε στο Κακουργιοδικείο ως πάρεδρος. Η απόθεση του Tony Newman μετά από επιτυχημένη Έφεση της Νομικής Υπηρεσίας θα επανεκδικαστεί. Ως Πρόεδρος Επαρχιακού Δικαστηρίου ο κ. Γεωργιάδης εκδίκασε και την υπόθεση της οικογένειας Σάλε. Τότε το Δικαστήριο εξέδωσε κατά πλειοψηφία αθωωτική απόφαση για όλους τους κατηγορούμενους (επτά φυσικά και νομικά πρόσωπα). Καταδίκασε μόνο δύο από τους επτά κατηγορούμενους για φορολογικά ζητήματα.
Συλλούρης: «Εγώ πλούτο δεν έχω»
Με το τέλος της ανάγνωσης της απόφασης από τον δικαστή Νικόλα Γεωργιάδη, οι συγγενείς και φίλοι των δύο κατηγορουμένων ξέσπασαν σε παρατεταμένο χειροκρότημα.
Ο Δημήτρης Συλλούρης σε τοποθετήσεις του στους δημοσιογράφους μετά την ανακοίνωση της απόφασης, είπε: «Έχω κρατήσει απόλυτη σιωπή για πέρα των πέντε ετών. Ήθελα να δικαστώ με τον τρόπο που το σύστημα έκρινε σωστό. Δεν κρατώ κακία σε κανένα, ούτε σε διώκτες, ούτε στους δημιουργούς του μονταρισμένου βίντεο, ούτε όσους εκμεταλλεύτηκαν για πολιτικούς λόγους το μονταρισμένο βίντεο, ούτε όσους με κατέκριναν. Ήμουν καθαρός και παραμένω καθαρός. Πρώτο μέλημα το κράτος δικαίου για καταπολέμηση της διαφθοράς. H διαφθορά και διαπλοκή έχει αποτέλεσμα τον πλούτο, που εγώ πλούτο δεν έχω». Μάλιστα, όπως είπε «κάποιοι έκαναν τη διαφθορά σύνθημα. Η διαπλοκή και η διαφθορά δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται με εργαλειοποίηση και πολιτική σκοπιμότητα».
Αναφερόμενος στην απόφαση της μειοψηφίας και την κατηγορία που είχε να κάνει με τηλεφώνημα από το γραφείο του προς δημόσιο λειτουργό για ενημέρωση σχετικά με υπόθεση πολιτογράφησης, έθεσε το ερώτημα: «Ποιος πολιτικός από το 1960 μέχρι σήμερα δεν τηλεφώνησε σε λειτουργό για να μάθει πού βρίσκεται μια υπόθεση στην πολιτική του καριέρα;». Διευκρίνισε δε, ότι δεν ασκήθηκε πίεση εκ μέρους του, αλλά ζητήθηκε απλή ενημέρωση.
