Μια όμορφη και συγκινητική γιορτή της έμπνευσης, της αμφισβήτησης των κοινωνικών στερεοτύπων και της δημιουργικής έκφρασης στον γραπτό λόγο από έφηβα κορίτσια και αγόρια Γυμνασίων και Λυκείων, αλλά και από παιδιά μικρότερης ηλικίας που φοιτούν σε Δημοτικά σχολεία σε όλη την Κύπρο, ήταν η τελετή βράβευσης του μαθητικού διαγωνισμού συγγραφής κειμένου με θέμα «Άνθρωποι που εμπνέουν: Ξεπερνώντας τα έμφυλα στερεότυπα και τις κοινωνικές προσδοκίες» που πραγματοποιήθηκε στις 27 Απριλίου 2026 στο υπουργείο Παιδείας. Μέσα σε κλίμα ενθουσιασμού όπου…κυριάρχησαν τα χαμόγελα της χαράς και της περηφάνιας, απονεμήθηκαν τέσσερα βραβεία στην κατηγορία των Δημοτικών σχολείων (Μαρέλια Καραολή, Ερατώ Νικολαϊδου, Χριστίνα Σιακαλλή και Σύλια Μουζακίτη), τέσσερα βραβεία στην κατηγορία των Γυμνασίων (Μικαλίνα Χόπλαρου, Αντώνης Μενελάου, Αντρέας Καραολής και Νικολέττα Χάνα) και τέσσερα βραβεία στην κατηγορία των Λυκείων/Τεχνικών Σχολών (Ειρήνη Χρυσοβαλάντω Κακαή, Μαριάννα Ξενοδοχίδου, Αντωνία Χριστοφόρου και Δημήτρης Κυπριανού). Από τα 12 παιδιά που βραβεύτηκαν τα 9 είναι κορίτσια και τα 3 αγόρια.
Ο διαγωνισμός διοργανώθηκε από τη Διατμηματική Επιτροπή για την Ισότητα των Φύλων του υπουργείου Παιδείας, σε συνεργασία με την Επιτροπή Ισότητας των Φύλων στην Απασχόληση και στην Επαγγελματική Εκπαίδευση του υπουργείου Εργασίας. Τα βραβεία απένειμαν – αφού απηύθυναν χαιρετισμούς προς τους παρευρισκόμενους – η υπουργός Παιδείας δρ Αθηνά Μιχαηλίδου, ο υπουργός Εργασίας Μαρίνος Μουσιούττας, η επίτροπος Ισότητας των Φύλων Τζόζη Χριστοδούλου και η πρόεδρος της Επιτροπής Ισότητας των Φύλων στην Απασχόληση και την Επαγγελματική Εκπαίδευση Ελένη Κουζούπη. Την εκδήλωση άνοιξε με καλωσόρισμα της η διευθύντρια του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου Κύπρου και πρόεδρος της Διατμηματικής Επιτροπής Ισότητας των Φύλων του υπουργείου Παιδείας δρ Έλενα Χατζηκακού.



Δημοσιεύουμε πιο κάτω μικρά αποσπάσματα από όλα τα βραβευμένα κείμενα:
Έσπασε τη γυάλινη οροφή που την παγίδευε
Έγραψε μεταξύ άλλων στο κείμενο της η μαθήτρια της Β΄τάξης στο Λύκειο Γιαννάκη Ταλιώτη Γεροσκήπου Πάφου Ειρήνη Χρυσοβαλάντω Κακαή που πήρε το 1ο βραβείο στην Κατηγορία Γ – Λύκεια με υπεύθυνη εκπαιδευτικό την Κωνσταντία Χαραλάμπους: «Μια μέρα η μητέρα μου, μου αφηγήθηκε μία ιστορία από τα παιδικά της χρόνια, που πραγματικά με συνεπήρε και με προβλημάτισε. «Είχε μόλις αρχίσει η νέα σχολική χρονιά. Στη δική μου τάξη στο γυμνάσιο ήταν ένα κορίτσι που την ενθουσίαζαν οι επισκευές μηχανών, ενώ παράλληλα, έπαιζε ποδόσφαιρο και καλαθόσφαιρα. Τώρα η Μαρία είναι μια επιτυχημένη ηλεκτρολόγος μηχανικός. Έσπασε τη γυάλινη οροφή που την παγίδευε και δεν επέτρεπε την επαγγελματική της ανέλιξη, ενισχύοντας ταυτόχρονα και ανέλπιστα όλους τους γύρω της με μεγάλη περηφάνεια για ό,τι κατάφερε, παρά τις αρχικές και έντονες αμφιβολίες τους». Η ιστορία που μου αφηγήθηκε η μητέρα μου με ενέπνευσε έντονα, γιατί η Μαρία τόλμησε να ακολουθήσει το όνειρό της χωρίς να επιτρέψει στις κοινωνικές προσδοκίες να καθορίσουν το μέλλον της».
Η Καλλιρόη επνέει
Το 2ο βραβείο στην Κατηγορία Γ-Λύκεια πήρε η μαθήτρια της Α΄τάξης του Λυκείου Κύκκου Α΄Λευκωσίας Μαριάννα Ξενοδοχίδου με υπεύθυνη εκπαιδευτικό την Ιωάννα Κυβερνήτου. Το άρθρο γνώμης της αφορούσε την Καλλιρρόη Παρρέν (1861-1940) «την πρώτη Ελληνίδα δημοσιογράφο και πρωτοπόρο του ελληνικού φεμινιστικού κινήματος», όπως έγραψε. Πρόσθεσε μεταξύ άλλων τα εξής: «Στις 8 Μαρτίου 1887 η Καλλιρρόη Παρρέν εξέδωσε την «Εφημερίδα των Κυριών», την πρώτη γυναικεία εφημερίδα στην ελληνική επικράτεια που συντασσόταν αποκλειστικά από γυναίκες, αποτελώντας για τριάντα ολόκληρα χρόνια έναν ζωντανό οργανισμό διεκδίκησης και ενημέρωσης. Η Καλλιρρόη Παρρέν με εμπνέει, διότι αντιμετώπισε έναν κόσμο που της απαγόρευε να μιλήσει και, παρ’ όλα αυτά, μίλησε. Χωρίς να ζητήσει την άδεια κανενός, χρησιμοποίησε το μοναδικό εργαλείο που είχε στα χέρια της, τον γραπτό λόγο και κατάφερε να αλλάξει, έστω και σταδιακά, την κοινωνία γύρω της».
Όταν η τόλμη συναντά την Ιστορία
Για την Αφροαμερικανίδα ποιήτρια, συγγραφέα, ηθοποιό, σκηνοθέτιδα, δασκάλα και ακτιβίστρια Μάγια Αγγέλου (Maya Angelou 1928-2014) έγραψε η μαθήτρια της Β΄τάξης του Λυκείου Λινόπετρας Λεμεσού Αντωνία Χριστοφόρου που πήρε το Γ΄βραβείο (εξ ημισείας) στην Κατηγορία Γ-Λύκεια με υπεύθυνη εκπαιδευτικό τη Γεωργία Χριστοδούλου. Ανέφερε ότι«η Μάγια Αγγέλου ως γυναίκα αντιμετώπισε τον σεξισμό και την απαξίωση. Ως μαύρη βίωσε τον ρατσισμό και ως καλλιτέχνης έπρεπε να αποδείξει ότι η φωνή της άξιζε να ακουστεί. Και όμως τα κατάφερε. Δεν κατέφυγε στην κακία, αλλά στη συγχώρεση. Δεν ύψωσε την φωνή της με θυμό, αλλά με αξιοπρέπεια. Δε μίλησε μόνο για τον πόνο των μαύρων γυναικών, αλλά για όλους όσοι νιώθουν αόρατοι, χαμένοι και απελπισμένοι. Η Μάγια Αγγέλου είναι για μένα το ζωντανό παράδειγμα ότι ακόμη κι όταν ο κόσμος προσπαθεί να σε εγκλωβίσει μέσα σε ένα κλουβί, μπορείς να μάθεις να πετάς».
Το 3ο βραβείο (εξ ημισείας) στην Κατηγορία Γ-Λύκεια πήρε ο μαθητής της Γ΄τάξης του Pascal Secondary School Λεμεσού Δημήτρης Κυπριανού με υπεύθυνη εκπαιδευτικότη Ραφαέλλα Σωτηρίου. Στο κείμενο του με τίτλο «Η τόλμη συναντά την Ιστορία», έγραψε μεταξύ άλλων: «Μια γυναίκα από την οικογένειά μου, η Στέλλα Σουλιώτη στέκεται ως ένα από τα πιο εμπνευσμένα παραδείγματα ανθρώπινης αξιοπρέπειας και πολιτικής πρωτοπορίας που έχει χαρίσει η Κύπρος στον κόσμο. Γεννημένη το 1920 η Στέλλα Σουλιώτη αναδείχθηκε σε μια εποχή όπου οι γυναίκες στην Κύπρο αποκλείονταν συστηματικά από τον δημόσιο βίο και τις επαγγελματικές προοπτικές. Το 1951 έγινε η πρώτη γυναίκα δικηγόρος στην Κύπρο. Ήταν υπουργός Δικαιοσύνης από το 1960 ως το 1970. Υπηρέτησε επίσης ως υπουργός Υγείας και ως Γενική Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, η πρώτη και μοναδική γυναίκα στην ιστορία της Κύπρου. Για μένα προσωπικά η Στέλλα Σουλιώτη δεν είναι απλά μια ιστορική μορφή ή μια συγγενής. Είναι το φως που με οδήγησε στη νομική επιστήμη».




Η ηρωίδα τηςαντίστασης
«Μέσα στις εκατοντάδες Κύπριες που αντιστάθηκαν στον ναζισμό, βρήκα μια αληθινή ηρωίδα την Κυριακή Κραμβή που καταγόταν από το δικό μου χωριό, την κατεχόμενη Ακανθού» έγραψε στο δικό της κείμενο η μαθήτρια της Γ΄τάξης του Γυμνασίου Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου Λακατάμειας Μικαλίνα Χόπλαρου που πήρε το 1ο βραβείο στην Κατηγορία Β- Γυμνάσια μευπεύθυνη εκπαιδευτικό τη Σωτηρία Γεωργούλα. «Η ιστορία της Κυριακής Κραμβή με άγγιξε βαθιά – πρόσθεσε – γιατί κατάφερε να ξεπεράσει τα στερεότυπα της εποχής της. Στη δεκαετία του 1940 τις γυναίκες τις ήθελαν μόνο για το σπίτι και την οικογένεια. Κανείς δεν περίμενε να μπουν στην Αντίσταση, να γίνουν αρχηγοί ή να πάρουν πρωτοβουλίες. Εκείνη όμως συνεργάστηκε με άντρες αντιστασιακούς σαν ίση. Για μένα δεν είναι απλώς μια ηρωίδα του χτες. Είναι έμπνευση για τώρα, για το μέλλον».
Η μητέρα πρότυπο
«Η μητέρα μου ως πρότυπο ανθρώπου και μάνας» είναι ο τίτλος του κειμένου του μαθητή Β΄τάξης του Γυμνασίου Αποστόλου Ανδρέα Έμπας Πάφου Αντώνη Μενελάου που πήρε το 2ο βραβείο στην Κατηγορία Β-Γυμνάσια με υπεύθυνο εκπαιδευτικό τον Χαράλαμπο Μουζουρή. «Η μητέρα μου είναι για μένα φάρος έμπνευσης. Μια γυναίκα που αντιμετώπισε τις προκλήσεις της μονογονεϊκότητας με θάρρος, που δεν σταμάτησε ποτέ να μαθαίνει. Η μητέρα μου με μεγάλωσε μόνη της μέχρι τα δέκα μου χρόνια. Για να μην παρεξηγηθώ, ο πατέρας μου ήτανε κι αυτός και συνεχίζει να είναι παρών στη ζωή μου, αλλά στο σπίτι μεγάλωσα μόνος με τη μητέρα μου από τα 2 μου χρόνια. Είναι καθηγήτρια Ελληνικής Φιλολογίας και τώρα στα σαράντα της χρόνια ξεκίνησε το τρίτο μεταπτυχιακό της. Η μητέρα μου ως αιώνια φοιτήτρια απέδειξε ότι η δίψα για γνώση δεν έχει ηλικία. Είμαι περήφανος που είμαι γιος της και που την έχω ως πρότυπο. Και ελπίζω κάποια μέρα να μπορέσω να εμπνεύσω και εγώ τα παιδιά μου όπως με εμπνέει εκείνη κάθε μέρα».
Το πιο δίκαιο «ματ» στην κοινωνική σκακιέρα
Για την Ουγγαρέζα κορυφαία σκακίστρια Judit Polgár έγραψε ο μαθητής της Β΄τάξης του Γυμνασίου Δροσιάς Λάρνακας Αντρέας Καραολής που πήρε το 3ο βραβείο (εξ ημισείας)στην Κατηγορία Β-Γυμνάσια με υπεύθυνη εκπαιδευτικό την Έλενα Ιωάννου. «Σ’ αυτό το παιχνίδι που απαιτεί σκέψη, φαντασία και πειθαρχία – ανέφερε στο κείμενο του – η Judit βρήκε από πολύ νωρίς όχι μόνο το ταλέντο της, αλλά και έναν τρόπο να αμφισβητήσει βαθιά ριζωμένα κοινωνικά στερεότυπα. Γεννημένη το 1976 στη Βουδαπέστη, δεν εγκλωβίστηκε στον «ρόλο» που η κοινωνία ήθελε να της «φορέσει». Ας ελπίσουμε πως η κοινωνία θα λειτουργεί ως μια σκακιέρα, ως ένας χώρος που παρέχει ίσες ευκαιρίες σε όλους, που έχει δίκαιους κανόνες και δίνει χώρο έκφρασης και ελευθερία κινήσεων και σκέψης σε κάθε άτομο. Ίσως τότε συνειδητοποιήσει κανείς πως το πιο δίκαιο «ματ» δεν είναι η νίκη του ενός, αλλά η πρόοδος και το καλό όλων!».
Δύογυναίκες που τόλμησαν
«Γυναίκες που τόλμησαν να ονειρεύονται ξύπνιες» είναι ο τίτλος του κειμένου για οποίο η μαθήτρια της Β΄τάξης της Εμπορικής Σχολής Μιτσή Νικολέττα Χάνα πήρε το 3ο βραβείο (εξ ημισείας) στην Κατηγορία Β-Γυμνάσια με υπεύθυνη εκπαιδευτικό την Χριστίνα Αλετράρη. Αναφέρεται στη ζωή και τη δράση της Πακιστανής ακτιβίστριας Malala Yousafzai και της Αμερικανίδας Judy Heumann. «Είμαι μία κοπέλα δεκατεσσάρων χρονών, μισή Κύπρια και μισή Αιγύπτια» έγραψε μεταξύ άλλων και συνέχισε: «Ως μαθήτρια στην Κύπρο απολαμβάνω καθημερινά τους καρπούς της εκπαίδευσης. Όμως οι δύο γυναίκες που προαναφέρθηκαν, δεν ήταν το ίδιο τυχερές όσο ήμουν εγώ. Η εκπαίδευση γι’ αυτές δεν ήταν ποτέ δεδομένη, γι’ αυτό η καθεμιά αναγκάστηκε να δώσει τον δικό της αγώνα, για να αποκτήσει ό,τι σήμερα εμείς θεωρούμε αυτονόητο. Μου κίνησαν το ενδιαφέρον οι ιστορίες τους, δίνοντάς μου κίνητρο να θέλω να βελτιωθούν οι υπάρχουσες καταστάσεις στο εκπαιδευτικό σύστημα».
Η «φωνή» των παιδιών για εκπαίδευση
«Κάθε πρωί που πηγαίνω στο σχολείο, μπαίνω στην τάξη, κάθομαι στο θρανίο μου και ανοίγω τα βιβλία μου χωρίς φόβο. Θεωρώ αυτονόητο ότι μπορώ να μιλώ, να σκέφτομαι και να ονειρεύομαι. Όσο όμως γνωρίζω την ιστορία της Muzoon Almellehan, τόσο περισσότερο συνειδητοποιώ ότι αυτό που για μένα είναι καθημερινότητα, για εκείνη ήταν «αγώνας». Έτσι ξεκινά το κείμενο της η μαθήτρια της Ε΄τάξης στο Δημοτικό σχολείο Καμάρων Λάρνακας Μαρέλια Καραολή που πήρε το 1ο βραβείο στην Κατηγορία Α-Δημοτικά σχολείαμε υπεύθυνη εκπαιδευτικό τη Χριστιάνα Βύρα. Συνέχισε αναφέροντας ότι «η Muzoon γεννήθηκε το 1999 στη Συρία και όταν ξέσπασε ο πόλεμος, η οικογένειά της αναγκάστηκε να καταφύγει στην Ιορδανία. Στον προσφυγικό καταυλισμό παρατήρησε ότι πολλά κορίτσια, μόλις 13 και 14 ετών εξαναγκάζονταν σε πρόωρο γάμο ή σε χειρωνακτική εργασία, επειδή οι οικογένειές τους θεωρούσαν πως η μόρφωσή τους δεν ήταν σημαντική. Η Muzoon διεκδίκησε ίσες ευκαιρίες για όλα τα παιδιά. Το 2017 έγινε η νεότερη Πρέσβειρα Καλής Θελήσεως της UNICEF. Είναι η «φωνή» των παιδιών που στερούνται το δικαίωμα στην εκπαίδευση!».



Από τιςπουέντ στουςττάππους
«Τα παπούτσια που διάλεξα» είναι ο τίτλος του κειμένου της μαθήτριας της Στ΄τάξης του Δημοτικού σχολείου Κωνσταντινουπόλεως Λευκωσίας Ερατώς Νικολαϊδου που πήρε το 2ο βραβείο στην Κατηγορία Α-Δημοτικά σχολεία με υπεύθυνο εκπαιδευτικό τον Καλλιδόνιο Καλλιδονίου. «Ως κορίτσι που παίζει ποδόσφαιρο – έγραψε – έχω βρεθεί αντιμέτωπη με σχόλια που αμφισβητούν την επιλογή μου. Παρ’ όλα αυτά, κάθε φορά που πηγαίνω προπόνηση και μπαίνω στο γήπεδο νιώθω ελεύθερη και δυνατή, αποδεικνύοντας πρώτα στον εαυτό μου ότι τα όνειρα δεν έχουν φύλο. Η φετινή μου απόφαση να βγάλω τις πουέντ και να φορέσω τα ποδοσφαιρικά παπούτσια, τους «ττάππους», ήταν μια επιλογή που με έκανε χαρούμενη. Για μένα, τα παπούτσια που διάλεξα είναι αυτά που με κάνουν να νιώθω ο εαυτός μου!».
Μια αθλήτρια και μια επιστήμονας
«Το δικό μου πρότυπο, το άτομο που με εμπνέει είναι η Δομνίτσα Λανίτου που ήταν Κύπρια αθλήτρια στίβου» έγραψε η μαθήτρια της Στ΄τάξης του Β΄Δημοτικού Σχολείου Κοκκινοτριμιθιάς Χριστίνα Σιακαλλή που πήρε το 3ο βραβείο (εξ ημισείας) στην Κατηγορία Α-Δημοτικά σχολεία με υπεύθυνη εκπαιδευτικό τη Στέλλα Σταυροπούλου. Πρόσθεσε ότι «κατάφερε να ασχοληθεί με τον αθλητισμό σε μια πολύ δύσκολη εποχή για τον γυναικείο αθλητισμό, να ξεδιπλώσει το ταλέντο της και να θεωρείται σήμερα η πρώτη Κύπρια γυναίκα που συμμετείχε σε Ολυμπιάδα το 1936 εκπροσωπώντας την Ελλάδα. Ως αθλήτρια πολεμικής τέχνης, το παράδειγμά της με εμπνέει ιδιαίτερα, αφού όταν πρωτοξεκίνησα το τζούντο σε ηλικία 7 χρονών, στάθηκα στο τατάμι ως το μοναδικό κορίτσι ανάμεσα σε μια ομάδα μεγαλύτερων αγοριών!».
Η πρώτη Αφροαμερικάνα στη ΝΑΣΑ
Για την Katherine Johnson την πρώτη Αφροαμερικάνα γυναίκα που εργάστηκε στη NASA ως επιστήμονας έγραψε η μαθήτρια της Στ΄τάξης του Β΄Δημοτικού Σχολείου Κοκκινοτριμιθιάς Λευκωσίας Σύλια Μουζακίτη που πήρετο 3ο βραβείο (εξ ημισείας) στην Κατηγορία Α-Δημοτικά σχολεία με υπεύθυνη εκπαιδευτικό τη Στέλλα Σταυροπούλου. «Η Katherine Johnson – ανέφερε στο κείμενο της – έγινε η επιστήμονας της οποίας οι υπολογισμοί βοήθησαν να φτάσουν οι πρώτοι άνθρωποι στο φεγγάρι και να επιστρέψουν με ασφάλεια. Η ιστορία της μας υπενθυμίζει ότι τα στερεότυπα σπάνε όχι με λόγια, αλλά με πράξεις».