Ο Χαράλαμπος Μερακλής εκφράζει την άποψή του οκτώ χρόνια μετά την επιβολή των Μνημονίων.
Πρόσφατα συμπληρώθηκαν οκτώ χρόνια από την επιβολή των Μνημονίων στη χώρα, που την οδήγησαν σε οικονομικές, κοινωνικές και εθνικές περιπέτειες.
Επειδή τώρα η χώρα βρίσκεται στο τέλος του τρίτου Μνημονίου και σε σκληρές διαπραγματεύσεις με τους δανειστές της για να ανοίξει η πόρτα του σιδερένιου κλουβιού της απομόνωσης, αποσταθεροποίησης και απαξίωσης, χρειάζονται σωστοί χειρισμοί, αποφάσεις από πολιτικούς αρχηγούς, κόμματα, φορείς και τον ελληνικό λαό γενικότερα, γιατί μέσω αυτών των σωφρόνων αποφάσεων η χώρα θα βγει στην έξοδο και θα αναζητήσει σταθερή και διευρυμένη παραγωγική, κοινωνική ανάπτυξη και διευρυμένο ηγετικό σταθεροποιητικό ρόλο στην περιοχή λόγω ανακατατάξεων σε Βαλκάνια και Ανατολική Μεσόγειο.
Αυτές οι ιστορικές στιγμές που θα ζει ο ελληνικός λαός και γενικότερα η χώρα σχετίζονται άμεσα με την ουσιαστική αντιμετώπιση του χρέους που ανέρχεται τώρα στο 180% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος και του ποσού χάριτος που προτείνεται από τη Γερμανία και που ανέρχεται στα 130 δισ. ευρώ που είναι στο μισό του χρέους.
Γι’ αυτό οι επόμενοι μήνες μέχρι τον Αύγουστο είναι κρίσιμοι γιατί θα παρθούν σημαντικές αποφάσεις που θα καθορίζουν τα θέματα χρέους, αποπληρωμής του, τη διεύρυνση των δημοσιονομικών πολιτικών, τις μεταρρυθμίσεις, τους ρυθμούς ανάπτυξης, οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής, καθώς επίσης σταθερότητας και ασφάλειας. Αυτά όλα θα αποδείξουν τις προοπτικές και τις βεβαιότητες που διαθέτει η χώρα για να βγει από την κρίση και να ακολουθήσει δυναμική, ανοδική και υγιή πορεία, μακριά από τις μέχρι τώρα ωραιοποιήσεις, αποσιωπήσεις, ασάφειες, ιδεολογίες, εθνικολαϊκισμό, πελατειακή αντίληψη, ατομοκεντρισμό, συνειδητό διαχωρισμό σε εχθρούς και φίλους κ.λπ.
Θα πρέπει να λεχθεί ότι η κατάσταση της χώρας είναι προβληματική με επίκεντρο το κατά κεφαλήν εισόδημα που ανέρχεται γύρω στο 68%, την ανταγωνιστικότητά της να βρίσκεται στην 87η θέση, ενώ ο δείκτης της κοινωνικής δικαιοσύνης να την οδηγεί στην 28η θέση των κρατών-μελών της ΕΕ, περιπλέον δε το 35% του πληθυσμού της να απειλείται με φτώχεια και κοινωνικό αποκλεισμό.
Επίσης κατέχει την πρώτη θέση στην ανεργία των νέων στην ΕΕ, στον χρόνο απόδοσης της δικαιοσύνης, στη διαφθορά και τις στρατιωτικές δαπάνες που ανέρχονται στο 2,32% του Α.Ε.Π. της.
Επειδή υπάρχουν αρκετές τυμπανοκρουσίες και θριαμβολογικοί λόγοι ότι η χώρα ξαναποκτά την ελευθερία της με τους δικούς της όρους, καλό θα ήταν αυτές οι μεγαλόστομες διακηρύξεις να πάρουν σάρκα και οστά εφ’ όσον ικανοποιηθούν οι όροι των ελαφρύνσεων και η ανάπτυξη της χώρας να βασίζεται στους ακόλουθους στόχους.
Σε μια νέα εξωστρεφή επιχειρηματικότητα. Στη συρρίκνωση του οικονομικού ρόλου του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Στον σταδιακό μετασχηματισμό της οικονομίας. Στην αποδοχή από την κοινωνία και το πολιτικό σύστημα του ρόλου της υγιούς επιχειρηματικότητας των ιδιωτικών επενδύσεων, των ιδιωτικοποιήσεων και της μείωσης του οικονομικού ρόλου του κράτους, αλλά της ύπαρξης του κρατικού ελέγχου.
Οι τολμηρές μεταρρυθμίσεις θα επέλθουν μέσω της διαμόρφωσης ενός ισχυρού ηγετικού πόλου εξουσίας και των ευρύτερων πολιτικών και κοινωνικών συναινέσεων.
Αυτές οι συναινετικές διορθώσεις θα βοηθήσουν για να εξέλθει η χώρα από την κρίση, παρακμή και την ατροφική ανάπτυξη και για να διορθωθούν όλες οι παθογένειες της Πολιτείας και κοινωνίας και για να αναπτυχθούν ξανά οι κοινωνικές σχέσεις, ισονομία και συλλογικότητα που έχουν κατατροπωθεί από την εγωτική επιλογή, διαφθορά κ.λπ.
Οι αναφερόμενες προσπάθειες θα συμβάλουν στη δημιουργία του απαραίτητου μαξιλαριού ασφάλειας των 20 δισ. ευρώ για να προχωρήσει η χώρα μετά τη λήξη του 3ου Μνημονίου και του επαναπροσδιορισμού του παραγωγικού και αναπτυξιακού προτύπου που αμφότερα θα πρέπει να είναι ανοικτά στην κοινωνία, στον μέλλον και να έχουν αποτέλεσμα.
Η παραγωγή της χώρας θα πρέπει να απευθύνεται στη διεθνή ζήτηση, ποιότητα και στην ανάπτυξη αναβαθμισμένων κλάδων ούτως ώστε να επέρχεται εξισορρόπηση στο κόστος παραγωγής, καθώς επίσης στην αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών, εργαστηρίων έρευνας κ.λπ.
