Ανοικτή επιστολή Χριστάκη Αδάμου, αδελφού του ήρωα της Αντίστασης και της Δημοκρατίας, καταδρομέα Σωτήρη Αδάμου Κωνσταντίνου, προς: Πρόεδρο Κυπριακής Δημοκρατίας, Πρόεδρο Βουλής των Αντιπροσώπων, κοινοβουλευτικά κόμματα, κυπριακό λαό, γραμμένη στις 15 Ιουλίου 2018, εκ μέρους της οικογένειας του ήρωα.
Σαράντα τέσσερα χρόνια κλείνουν σήμερα από την αποφράδα εκείνη μέρα, όπου ελληνική χούντα και ΕΟΚΑ Β’, ενεργώντας ως μίσθαρνα όργανα των εχθρών της Κύπρου, εκτέλεσαν το φασιστικό προδοτικό πραξικόπημα. Την μια όψη του δίδυμου εγκλήματος σε βάρος της Κύπρου και του λαού μας, που προετοίμασαν και οργάνωσαν τα εγκληματικά μαγειρεία του ΝΑΤΟ και της CIA. Για να ακολουθήσει, πέντε μέρες αργότερα, η δεύτερη φάση του δίδυμου εγκλήματος: η βάρβαρη τουρκική εισβολή… Με την κατοχή, ίσαμε σήμερα, του 37% του κυπριακού εδάφους.
Σαράντα τέσσερα χρόνια μετά το δίδυμο έγκλημα, και ο κυπριακός λαός εμβρόντητος γίνεται για άλλη μια φορά μάρτυρας του ανήκουστου και παράδοξου φαινομένου –που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια– όπου: κυβερνώντες και κυβερνών κόμμα, τιμούν –λένε– τους ήρωες της Αντίστασης κατά του χουντοφασιστικού προδοτικού πραξικοπήματος, αλλά ταυτόχρονα τιμούν και αυτούς που επιτέθηκαν κατά των νόμιμων δυνάμεων. Τιμούν, δηλαδή, αυτούς που υπερασπίστηκαν και έδωσαν τη ζωή τους για να μην πετύχει το χουντοφασιστικό προδοτικό πραξικόπημα, αλλά και αυτούς που σκότωσαν τους πρώτους! Επιχειρώντας –οι δεύτεροι– να δολοφονήσουν τον εκλεγμένο πρόεδρο, Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, και να καταλύσουν την Κυπριακή Δημοκρατία. Καταλύοντας τη συνταγματική τάξη και νομιμότητα!
Επικαλούνται, οι κυβερνώντες –και το κυβερνών κόμμα– για το παράδοξο αυτό το δήθεν της διατεταγμένης αποστολής. Ότι δηλαδή οι επιτιθέμενοι εκτελούσαν εντολές των ανωτέρων τους. Καμώνονται, όμως, ότι αγνοούν πως οι αξιωματικοί και στρατιώτες της Εθνικής Φρουράς είχαν δώσει όρκο προάσπισης της Κυπριακής Δημοκρατίας, της συνταγματικής τάξης και νομιμότητας. Όχι όρκο δολοφονίας του Προέδρου της Δημοκρατίας και κατάλυσης του συντεταγμένου κράτους! Συνεπώς μια τέτοια διαταγή ήταν και αντισυνταγματική και έκνομη και παράνομη. Και συνεπώς ήταν μη εκτελεστέα.
Τρανό –και μοναδικό έως σήμερα– παράδειγμα άρνησης εκτέλεσης της παράνομης διαταγής είναι ο αδελφός μου, καταδρομέας Σωτήρης Αδάμου Κωνσταντίνου. Ο οποίος αρνήθηκε να εκτελέσει την παράνομη διαταγή, γνωρίζοντας ότι με την άρνησή του αυτή θα έχανε τη ζωή του. Δεν δίστασε, δεν δείλιασε και αρνήθηκε την παράνομη διαταγή. Και δολοφονήθηκε εν ψυχρώ και βάναυσα από χουντικό αξιωματικό. Έμεινε, όμως, πιστός στον όρκο που έδωσε, πιστός στον νόμιμα εκλεγμένο πρόεδρο, πιστός στη δημοκρατία και στην Κυπριακή Δημοκρατία.
Δολοφονήθηκε, ο αδελφός μου, εν ψυχρώ γιατί έπραξε το αυτονόητο: Αρνήθηκε την έκδηλα παράνομη διαταγή για επίθεση κατά των νομίμων δυνάμεων του κράτους, για ανατροπή και δολοφονία του συνταγματικά και νόμιμα εκλεγμένου Προέδρου, Αρχιεπισκόπου Μακαρίου! Δείχνοντας –από τότε– ότι: στο μετέπειτα «εύρημα» περί «διατεταγμένης αποστολής», («εύρημα» των πραξικοπηματιών και όλων όσοι ήθελαν να σκεπάσουν τις δικές τους ευθύνες στο πραξικόπημα, περιλαμβανομένων αυτών που έχουν πολιτικοποιήσει, στέγασαν και έδωσαν συγχωροχάρτι στην ΕΟΚΑ Β’ και την παράνομη δράση της), υπήρχε και ο άλλος δρόμος: ο δρόμος της άρνησης εκτέλεσης της έκνομης και παράνομης διαταγής. Ο δρόμος της Τιμής και της Αντίστασης, καταβάλλοντας, εν ανάγκη, συνειδητά το τίμημα με την ίδια του τη ζωή. Ο δρόμος του καταδρομέα Σωτήρη Αδάμου Κωνσταντίνου!
Είναι ισχυρή άποψη της οικογένειάς μας πως η πολιτεία δεν έπραξε και δεν πράττει το οφειλόμενο καθήκον τής απόδοσης των πρέπουσων τιμών, αλλά και έμπρακτης διαρκούς αναγνώρισης και υπόμνησης της θυσίας του Σωτήρη. Και προκαλεί τούτο, στην οικογένεια και τους φίλους του ήρωα, πόνο μεγάλο. Ο οποίος γίνεται ακόμη πιο μεγάλος –αβάστακτος, θα λέγαμε– όταν βλέπουμε να ανεγείρονται μνημεία για πραξικοπηματίες. Όταν βλέπουμε να τιμούνται ως ήρωες βασανιστές του Σωτήρη και πρωτεργάτες του προδοτικού και τουρκοφόρου πραξικοπήματος.
Εκτιμούμε και αναγνωρίζουμε τη θυσία όσων αγωνίστηκαν και/ή έχασαν τη ζωή τους στην τούρκικη εισβολή, αλλά ταπεινά υποβάλλουμε πως: ο αγώνας και η θυσία τους θα ήταν αχρείαστα, αν κάμποσοι εξ αυτών –ιδιαίτερα οι Δυνάμεις Καταδρομών– δεν διενεργούσαν και/ή δεν μετείχαν, πέντε μέρες προηγουμένως, ενεργά στο προδοτικό πραξικόπημα.
