Ο Μιχάλης Αθηαινίδης γράφει για την ανεργία των νέων στην Κύπρο.
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία που δημοσίευσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Eurostat) τον Ιούλιο του 2018, η ανεργία στην Κύπρο μειώθηκε στο 7,7% από 16% που έφθασε τον Δεκέμβρη του 2013. Είναι όντως μια θεαματική και αξιοθαύμαστη μείωση αν ληφθεί μάλιστα υπόψη ότι η χώρα μας σημείωσε σε ένα χρόνο τη μεγαλύτερη μείωση από όλες τις χώρες της Ευρώπης και το σημερινό της ποσοστό είναι χαμηλότερο για πρώτη φορά από το μέσο ποσοστό ανεργίας στις χώρες της Ευρωζώνης που ανέρχεται σε 8,2%.
Δυστυχώς όμως η ανεργία στους νέους στη Κύπρο εξακολουθεί να ευρίσκεται σε πολύ υψηλά επίπεδα αφού το 2017 σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία ανερχόταν σε 24,7% έναντι του μέσου όρου των χωρών της Ευρωζώνης που η νεανική ανεργία ήταν στο 15,6%.
Αν, όπως είναι παραδεκτό από όλους, οι νέοι αποτελούν τη σπονδυλική στήλη κάθε κοινωνίας και από αυτούς εξαρτάται το μέλλον της, τότε η Πολιτεία και όλοι μας θα πρέπει να ανησυχήσουμε ιδιαίτερα για το υψηλό ποσοστό της ανεργίας στους νέους. Πρόσφατη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στους New York Studies, αποκάλυψε πως σχεδόν ένας στους δύο νέους υποφέρει από κατάθλιψη, κρίσεις πανικού και διαταραχές ύπνου εξαιτίας της ανεργίας. Η ίδια μελέτη έδειξε ότι ο ένας στους έξι νέους θεωρεί την ανεργία εξίσου στρεσογόνο ερέθισμα με τη διάλυση της οικογένειάς του, ενώ ο ένας στους οκτώ είπε πως εξαιτίας της έχει το βράδυ εφιάλτες. Όταν μάλιστα οι νέοι είναι μακροχρόνια άνεργοι (για περισσότερο από ένα χρόνο), η ψυχική τους κατάσταση επιδεινώνεται τόσο πολύ ώστε έχουν διπλάσιες πιθανότητες από τους μεγαλύτερης ηλικίας ανέργους να προκαλέσουν σκόπιμη βλάβη στον εαυτό τους (self-harm).
Αναγνωρίζεται και δίκαια επαινείται το έργο της υπουργού Εργασίας Ζέτας Αιμιλιανίδου, των στελεχών του υπουργείου της και της Κυβέρνησης για τις προσπάθειες που καταβάλλουν για μείωση της νεανικής ανεργίας.
Για να έχουν όμως οι προσπάθειές τους καλύτερα αποτελέσματα θα πρέπει αυτές να ενισχυθούν και από άλλες δράσεις ολόκληρης της κοινωνίας, όπως αυτές που επιγραμματικά θα παραθέσουμε πιο κάτω.
Δυστυχώς στη χώρα μας έχει υπερεκτιμηθεί η προηγούμενη πείρα και όλοι σχεδόν οι ιδιωτικοί οργανισμοί και εταιρείες και πολλοί δημόσιοι στις αγγελίες που δημοσιεύουν για πρόσληψη νέων υπαλλήλων θέτουν ως απαραίτητο προσόν την προηγούμενη πείρα. Έχει αποδειχθεί από μελέτες ότι η προηγούμενη πείρα στην εργασία δεν αποτελεί πανάκεια για την αποτελεσματικότητα ενός υπαλλήλου, αντίθετα μάλιστα νέοι υπάλληλοι με τον ενθουσιασμό, την όρεξη για εργασία και τις φρέσκιες γνώσεις τους έχουν βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα καλύτερα αποτελέσματα.
Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ελάχιστα και σχεδόν καθόλου προβάλλουν το θέμα της νεανικής ανεργίας και οι καθημερινές τηλεοπτικές ενημερωτικές εκπομπές τους με αποκλειστικό στόχο την τηλεθέαση ασχολούνται με τα εργασιακά θέματα επαγγελματικών ομάδων του πληθυσμού που έχουν όμως κατοχυρωμένη εργασία και προνόμια.
Πολλοί ιδιωτικοί οργανισμοί αλλά και δημόσιοι προσλαμβάνουν νέους υπαλλήλους με μονοετή ή και μικρότερης διάρκειας συμβόλαια έτσι που να έχουν τη νομική ευχέρεια να τους απολύουν χωρίς αντιστάσεις και απαιτήσεις.
